Όψιμη Ρωμαϊκή – Πρωτοβυζαντινή Αυτοκρατορία, Μπρούντζος «Ο Δελφίνος της Fortuna» — Ύστερη Ρωμαϊκή χάλκινη ζωομορφική περόνη με πολύχρωμα γυάλινα ένθετα. (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μία εξαιρετικά σπάνια και καλλιτεχνική ζωομορφική φιβούλα, που ενώνει το συμβολισμό του ιερου δελφινιού με την πολυτελή πολύχρωμη γυάλινη διακόσμηση. Ένα εξαιρετικό φορετό λείψανο από τους τελικούς αιώνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που αντιπροσωπεύει τόσο την άψογη τεχνική όσο και τη διαρκή πίστη στην προστασία, στην τύχη και στην ασφαλή διέλευση.

Μια εξαιρετικά κομψή φιβούλα από μπρούντζο της ύστερης Ρωμαϊκής περιόδου, όμορφα χυτή σε μορφή ενός στυλιζαρισμένου δελφινιού ή μυθικού θαλάσσιου πλάσματος, ένα από τα πιο διαρκή προστατευτικά σύμβολα του αρχαίου Μεσογειακού κόσμου.

Με μήκος 36 mm, αυτή η αξιοσημείωτη αγκράφα αντικατοπτρίζει τις εκλεπτυσμένες καλλιτεχνικές παραδόσεις της ύστερης Ρωμαϊκής και της πρώιμης Βυζαντινής περιόδου, όπου τα καθημερινά αντικείμενα μεταμορφώνονταν σε μινιατούρες έργων τέχνης πλούσια σε συμβολισμούς και χρώμα.

Το ευπρόσωπο στρογγυλεμένο σώμα ρέει σε έναν λεπτό λαιμό και κορυφώνεται σε μια εξαιρετικά εκτελεσμένη τριμερή ουρά, ένα από τα χαρακτηριστικά σημεία του έργου. Η ουρά διαιρείται σε τρία μεμονωμένα λοβούς, ο κάθε ένας διατηρεί τον δικό του βαθουλωτό θάλαμο για ενθέσεις από πολύχρωμες γυάλινες πάστες. Υπολείμματα από το αρχικό γαλάζιο, πράσινο και κεχριμπαρένιο γυάλινο διακοσμητικό παραμένουν ορατά, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στην ζωντανή εμφάνιση που είχε κάποτε η φιβούλα. Ένα επιπλέον κυκλικό μοτίβο διακοσμεί τόσο το κεφάλι όσο και το σώμα, ολοκληρώνοντας μια εξαιρετικά εκλεπτυσμένη διακοσμητική σύνθεση.

Το δελφίνι κατείχε προνομιούχο θέση στον ρωμαϊκό και πρώιμο βυζαντινό συμβολισμό. Τιμούταν ως προστάτης ναυτικών και ταξιδιωτών, αντιπροσωπεύοντας ασφαλή διέλευση, ευημερία, ανανέωση και θεία καθοδήγηση. Στην πρώιμη χριστιανική τέχνη, το δελφίνι συνδέθηκε και με τη σωτηρία, την αιώνια ζωή και την προστασία του Χριστού, καθιστώντας το ένα από τα πιο σημαντικά θαλάσσια σύμβολα της Υστερης Αρχαιότητας.

Η πίσω όψη διατηρεί τον αρχικό μηχανισμό ακίδας, επιβεβαιώνοντας τη χρήση της ως υψηλής ποιότητας κλιπ ένδυσης που φοριόταν σε μανδύες ή χιτώνες. Πέρα από τη λειτουργική της χρήση, αυτή η φιβούλα εξυπηρέτησε ως περιζήτητο προσωπικό κόσμημα, με την πολύχρωμη γυάλινη διακόσμηση να λάμπει λαμπρά στο φως.

Μια πλούσια αρχαιολογική πράσινη πατίνα σήμερα συμπληρώνει υπέροχα τις διασωθείσες γυάλινες ενθέσεις, τονίζοντας σχεδόν δεκαέξι αιώνες ιστορίας και διατηρώντας τη θαυμαστή κομψότητα της αρχικής τεχνικής.

Κατάσταση
Ύστερη Ρωμαϊκή – Ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, 4ος–6ος αιώνας μ.Χ.
Μήκος: 36 mm.
Χυτός μπρούντζος.
Διατηρείται ο αρχικός μηχανισμός ακίδας.
Οι αρχικές πολύχρωμες γυάλινης πάστας ενθέσεις επιβιώνουν στο κεφάλι και στην εντυπωσιακή τριμερή ουρά, με ίχνη να διακρίνονται και στο σώμα.
Όμορφη φυσική πράσινη αρχαιολογική πατίνα.
Άριστη αρχαϊκή κατάσταση με τη συνήθη φθορά λόγω ηλικίας.