Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 5

SOLY CISSÉ

Στις κολλάζ και τους πίνακές του σκιαγραφεί χαρακτήρες ταλαίπωρους από το αμφιβολία, και σε άμεση επαφή με τα θελήματα μιας Φύσης διαταραγμένης από τον Άνθρωπο. Ο Soly Cissé είναι ένας καλλιτέχνης με πολυμορφική δημιουργία... Η τέχνη του απλώνεται σε διάφορα μέσα· κολλάζ, ζωγραφιές, εγκαταστάσεις, βίντεο, γλυπτά, ... Κάτω από κάθε του δημιουργία, ως κεντρικός άξονας, εμφανίζονται οι υβριδικοί του κόσμοι, τα ζώα του, τα πνεύματά του, τα εικονογράμματα, γκραφίτι και οι σιλουέτες των Σενουφό. Διαμορφώνονται μορφές, αιχμηρές σε κίνηση από συγχωνευόμενη χρωματική ύλη, στην όριο της φιγούρας.
Ανθρωποειδείς, ατελείς creature η χαρακτήρες που ανήκουν σε ένα μη καθορισμένο στάδιο της ανθρωπότητας (προγενέστερο, μεταγενέστερο;) . Παιδιά, ζώα, όλα παγιδευμένα κατά προσέγγιση, τα πρόσωπά τους μισοσχεδιασμένα. Ζωγραφίζει, γλυπτικά, διαμορφώνει την κάρφα, τον πηλό, δουλεύει τους καμβάδες σε σειρές γραφικές, ανακυκλώνει το ξύλο. Ο Soly Cissé εξερευνά ριψοκίνδυνους, άγνωστους δρόμους. Κατοικείται από μια υγιή οργή, αρκετά σίγουρος για τις επιρροές του ώστε να μην τις κατονομάζει. Ακούγοντας τον αστικό κόσμο, ανήκει σε αυτούς που μπορούν ήρεμα να αποχωριστούν το επίθετο «αφρικανός», χωρίς μετάνοια ή μεταμέλεια, γιατί η Αφρική σήμερα βρίσκεται μέσα του, ως μοχλός της μοντερνότητας. Το χαρακτηριστικό, απόφαση του Cissé, νευρικό, επιδέξιο, ξαναλαμβάνει τον στύλο εκεί όπου τον είχαν αφήσει οι μακρινοί πρόγονός του. Γρήγορο, συλλαμβάνει το (είναι) από την ατέλεια, οι φιγούρες γεννιούνται έτσι από το ακαθόριστο χωρίς να το βιάζει. Μόνο ένα νεύμα στον προορισμό.

Το έργο του Soly Cissé ξεχωρίζει για τη μοναδική του γραφιστική γλώσσα, αυθόρμητη. Στα κολλάζ του, τα πνεύματα και οι ανησυχητικές ή προστατευτικές φιγούρες δεν αποκαλύπτουν θεότητες κάποιας κουλτούρας, αλλά μια φαντασμαγορία.

Υπάρχει σε αυτόν μια σαφής βούληση να προκαλέσει μια γόνιμη και δυναμική ένταση. Όσο περισσότερο εισέρχεται κανείς στο μικροκοσμό του, τον πλημμυρισμένο από πνεύματα και τέρατα, τόσο πιο έντονες γίνονται οι μεγάλες αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε έντονα blues και κραυγαλές κίτρινους. Είναι στην αργή και υπομονετική ανακάλυψη της γλώσσας του που αρμονία αποκαθίσταται σταδιακά, ισορροπώντας.

«Υπάρχει χωρίς δισταγμό ένας σημαντικός καλλιτέχνης, που πηγαίνει κατευθείαν στο ζητούμενο».

Philippe Dagen (Le Monde)