Giuseppe Sidoli (1884–1975) - Il Vitello

ΑΥΤΟΡΕ

Γκουζπεπε Σιτόλι (1884–1975) ζωγράφος, χαράκτης και γελοιογράφος ιταλικός. Γεννήθηκε στη Ροσσόρετζιο ντι Μπεττόλα, κοντά στην Πιατσέντζα, από οικογένεια καλλιτεχνών μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του Ναζαρένο και Πασιφικό Σιτόλι. Μετά τις πρώτες σπουδές στη Γένοβα και την απόκτηση του διπλώματος λογιστή στο Πιάτσεντζα, επάγγελμα που τον είδε να ακολουθεί και ως δάσκαλος, ακολούθησε την πραγματική του κλίση σπουδάζοντας στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Παρμά. Η τεχνική και ακαδημαϊκή εκπαίδευσή του τον οδήγησε να κυριαρχήσει σε διάφορες μορφές έκφρασης, από το λάδι μέχρι το ακουαρέλα και τη χαρακτική, συνεργαζόμενος συχνά με τον αδελφό του Ναζαρένο σε σημαντικούς θρησκευτικούς διακοσμητικούς κύκλους, όπως ο εικονογράφος της Ίδρυσης της Ευχαριστίας που εκτελέστηκε το 1938 για τον ναό του Corpus Domini στην Πιατσέντζα.

Η ποιητική του Σιτόλι παρέμεινε πάντοτε στερεωμένη πάνω σε έναν αυστηρό ρεαλισμό, ικανό να νondonιλιμπίσει τοπία, πορτρέτα και καθημερινές σκηνές μέσα από μια στιβαρή ζωγραφική τεχνική και μια ερμηνευτική ευαισθησία που απέφευγε κάθε ακαδημαϊκό υπερβολισμό. Πλάι στη μονοumental ζωγραφική και την ελαιογραφία, ανέπτυξε μια οξεία χροιά ως γελοιογράφος, παρουσιάζοντας με επιτυχία τα γραφικά του έργα σε Μιλάνο, Κόμο και Πιατσέντζα. Εκτός από τη δημιουργική δραστηριότητα, ο Σιτόλι διαδραμάτισε έναν θεσμό-πλαισίωση ανύψω (υψηλής αξίας)· το 1931 διορίστηκε, κατόπιν βούλησης του ιδρυτή, πρώτος διευθυντής της Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης Ricci Oddi, θέση που κράτησε μέχρι το 1967. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκόσμιου πολέμου, επέδειξε εξαιρετική αφοσίωση στην πολιτιστική κληρονομιά, συντονίζοντας προσωπικά τη μεταφορά και την προστασία των έργων της γκαλερί σε ένα κάστρο του Παρμενσέ, για να τα σώσουν από τους βομβαρδισμούς και τις ληστείες.

Η αξία της παραγωγής του τεκμηριώνεται από την παρουσία βασικών έργων σε εξέχουσες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό. Μεταξύ των πιο σημαντικών διαστημίων του, φύλαγμένα στην Πινακοθήκη Ricci Oddi, θυμίζονται «Οι κηδείες ενός ποιητή» και το ατμοσφαιρικό «Ο Καιρός της ομίχλης» του 1942, πίνακας που εξεικονίζει τέλεια την ικανότητά του να αιχμαλωτίζει τη φρεσκότητα και το γεγονός της πραγματικότητας της πεδιάδας. Η αναγνώριση της καλλιτεχνικής του πορείας κορυφώθηκε στην ατομική έκθεση που διοργανώθηκε το 1980 στους χορούς των Φίλων της Τέχνης στην Πιατσέντζα, η οποία εορτάζει την καριέρα ενός ανθρώπου ικανού να συνενώσει την κλίση με την προστασία και την ανάδειξη της ομορφιάς.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Το Βιτέλλο», ελαιό σε σανίδα, 42x71 εκ., χρονολογείται από τα χρόνια του 20ού αιώνα του 20ού αιώνα, υπογραφή κάτω δεξιά και στην ανάποδη.

Το έργο προσφέρει ένα ειλικρινές και χωρίς ρητορική σκιαγράφημα της αγροτικής ζωής, τοποθετώντας τον θεατή μέσα στην περιορισμένη και αληθινή ατμόσφαιρα ενός στάβλου. Μέσα σε αυτό το αγροτικό και κλειστό περιβάλλον, το νέο βοόειο είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής, αποτυπωμένος στην ήσυχη και σιωπηλή καθημερινότητά του. Ο εσωτερικός χώρος επιτρέπει στον καλλιτέχνη να εξερευνήσει σε βάθος τη σχέση μεταξύ του ζώου και του χώρου που το φιλοξενεί, εξαιρώντας επιπλέον ανέκδοτα στοιχεία για να επιστρέψει με ένταση ένα αποσπασμα της απλής και ταπεινής αγροτικής πραγματικότητας.

Η σύνθεση, σταθερή και καλά ζυγισμένη, εστιάζει την προσοχή στους όγκους του μοσχαριού, αναδεικνύοντάς το με φυσικότητα από το σκοτεινό στάβλο. Η πινελιά, στιβαρή και υλική, διαμορφώνει τα σχήματα με ασφαλείς πινελιές που κάνουν σχεδόν απτή τη συνοχή του τρίχας του ζώου και την τραχύτητα του περιβάλλοντος. Ο χρωματικός συνδυασμός βασίζεται σε μια ζεστή και καθησυχαστική παλέτα γήινων τόνων, καφέ και ώχρες, όπου το φως διαπερνά με μέτρο, διακόπτοντας το σκότεινο εσωτερικό γεωργικό για να αγκαλιάσει τους όγκους και να οριστικοποιήσει τις λεπτομέρειες χωρίς κανένα υπερβολικό δραματικό στοιχείο, αλλά με ήρεμη πραγματικότητα.

Αυτός ο πίνακας εντάσσεται τέλεια στην ωριμότερη παραγωγή του Giuseppe Sidoli, αποτελώντας παράδειγμα της βαθιάς προσκόλλησής του σε αυτόν τον αυστηρό ρεαλισμό που χαρακτηρίζει τη ζωγραφική του έξω από το καβαλέτο. Μακριά από τα πιο ευφυή αποτελέσματα της παράλληλης δραστηριότητας ως γελοιογράφος, ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί εδώ τη σταθερή ακαδημαϊκή του εκπαίδευση, που απέκτησε στο Παρμά, για να τιμήσει μια σκηνή ταπεινή και καθημερινή. Ο πίνακας μαρτυρά την οξεία ευαισθησία του να διερευνά την αλήθεια της παδανικής πραγματικότητας, προμηνύοντας την εξαιρετική ικανότητα να αιχμαλωτίζει τη γνήσια και ταπεινή ατμόσφαιρα της γης που θα βρει και σε μελλοντικά αριστουργήματα όπως «Ο Καιρός της ομίχλης», αντικατοπτρίζοντας την ψυχή ενός δημιουργού βαθιά συνδεδεμένου με τις αξίες της γης του.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Η γενική κατάσταση είναι καλή. Το έργο είναι άρτιο σε κάθε μέρος με ζωηρή και ευανάγνωστη χρωματουργία και πινελιές.

Η φωτογραφία του πίνακα ενσωματωμένου σε ένα περιβάλλον- αποτελεί αποτέλεσμα τεχνητής νοημοσύνης και θεωρείται καθαρά παραδειγματική. Μόνο οι υπόλοιπες φωτογραφίες έχουν βαρύτητα, που απεικονίζουν με ακρίβεια το αντικείμενο και τα χαρακτηριστικά του, τόσο γενικά όσο και σε λεπτομέρειες.

Αποστολή παρακολουθείται και ασφαλίζεται με κατάλληλη συσκευασία.