M. Palumbo (XX) - Narcisa dorata

Σε αυτό το έντονο πορτρέτο, ο καλλιτέχνης αιχμαλωτίζει μια διαχρονική κομψότητα, συγχωνεύοντας τη κλασική χάρη του υποκειμένου με τις πλούσιες, διακοσμητικές ατμόσφαιρες που χαρακτηρίζουν τη Βιεννέζικη Σέξεσιον.
Η πρωταγωνίστρια ξεπροβάλλει από ένα ζωντανό και σχεδόν υπνωτικό φόντο, ένα πλούσιο μωσαϊκό από συγκεντρωτικούς κύκλους σε φύλλο χρυσού, έντονα κόκκινα και βαθιά μπλε. Το πρόσωπό της, ζωγραφισμένο με μια λαμπερή απαλότητα, βρίσκεται σε μια έκφραση βαθιάς αυτοσυζήτησης, με το βλέμμα χαμηλωμένο που φαίνεται να χάνεται σε μια εσωτερική σκέψη, ακριβώς όπως ο μύθος του Ναρκίσσου που καθρεφτίζεται στο νερό.
Τα χρυσά στοιχεία δεν είναι απλώς διακόσμηση, αλλά αναπόσπαστο μέρος της σύνθεσης: ο χρυσός περιβάλλει το φόντο, κοσμεί το πιασμένο κότσο μαλλιών και βρίσκεται στην περιπλεγμένη υφή του γυμνού ώμου και του φορέματος από κάτω, δημιουργώντας ένα παιχνίδι φωτός και σκιών που ενισχύει την τρισδιάστατη φύση του πίνακα.
Το κρεμαστό σκουλαρίκι, με τη μοβ σταγόνα του, προσθέτει μια νότα πολύτιμου και εκλεπτυσμένου χρώματος, συμπληρώνοντας ένα έργο που είναι ύμνος στην ομορφιά, στον πλούτο και σε αυτή τη μορφή συνειδητής ματαιοδοξίας που χαρακτηρίζει τον αιώνιο φάσμα του μύθου.