Anton Kaestner - #410 - S - " Sanguine #1 ".

#410 - S - " Sanguine#1 ".
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη εργασία του Anton Kaestner, άμεσα από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Ενέσιμο ακρυλικό σπρέι σε πινακίδα Plexiglas 3mm.
Αυτό το πίνακα δεν είναι εκτύπωση. Αποτελεί ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και / ή σπρέι, το λαμπερό τελικό αποτέλεσμα γυαλιστερό "glossy", παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : 12,6 x 9,1 x 0,12 inch / 32 x 23 x 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτό το έργο πωλείται χωρίς κάδρο.
Κάδρο πολυτέλειας της γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση είναι καλυμμένη από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας-Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στους Ηνωμένες Αραβικές Εμιράτες. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biographie

Γεννήθηκε στο Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και την πολιτιστική πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος έθεσε τον σπόρο γι’ αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και ύστερα A3.Από την αρχή με ελκύεσε ο μη-εικονογραφικός πίνακας και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνηση της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεναν τη συνείδησή μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρόλο που επικεντρώθηκα στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχα βρασμένη κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να απελευθερωθώ από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βίωνα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να τεστάρω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω από αληθινές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εντελώς στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνωρισιμότητα, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

ArtistCV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση τέχνης, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά βαφή και ψεκασμούς στο πίσω μέρος ενός ανακυκλωμένου εξωθημένου Plexiglas, μια φωτεινή, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -οτιδήποτε πάει- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που παραπέμπει στη διαδικασία αποκάλυψης / εστίασης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «άσκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «απαραίτητες αδυνατές», δηλαδή αυτό που είναι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε "συναισθήματα" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "ταχεία κατανάλωση" ούτε "διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή", αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη "ζωή στην καρδιά της ζωής", το "le vif" όπως θα έλεγε ο γαλλικός μάστερ επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικό. Περαιτέρω, το Plexiglas δίνει στον πίνακα ένα σαγνητικό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, καθώς και οι ελλείποντες μεριές, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ "λεπτομερειών για κοντινό βλέμμα" & "απόστασης για ολόκληρο" θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε καινούριο δημιούργημα είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner"