René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre






Σπούδασε Ιστορία και διηύθυνε μεγάλο ηλεκτρονικό κατάλογο βιβλίων με 13 χρόνια εμπειρίας σε παλαιοβιβλιοπωλείο.
150 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138300 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Grande Guerre του Ρενέ Μαγκρίτ is a lithograph on BFK Rives vellum, περιορισμένη έκδοση με υπογραφή στον πίνακα, αριθμημένη 275, διαστάσεων 60 × 45 cm, προερχόμενη από το Βέλγιο, απεικονίζει πορτρέτο σε σουρεαλιστικό στυλ; ο κάδρο δεν περιλαμβάνεται και η κατάσταση χρειάζεται αποκατάσταση.
Περιγραφή από τον πωλητή
René Magritte (1898-1967), (d’après) -χειρόγραφα υπογεγραμμένα με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρος του MAGRITTE Foundation
Λιθγραφία σε vellum BFK Rives.
Δεν περιλαμβάνεται κάδρο
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένο στο εκτύπωμα
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με τον τυφλό σφραγισμό Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό μέρος του λίθου και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
René Magritte, ο φημισμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που πειραματίζονται με θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η ζωγραφική του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά της στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλειο σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της οπτικής γωνίας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό σώμα, διακοσμημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με τη χαρακτηριστική, ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς ξενιάνσης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη στην πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην γενικότερη αποσταθεροποιητική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτήν την περίεργη σκηνή. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη φύση της αναπαράστασης.
René Magritte (1898-1967), (d’après) -χειρόγραφα υπογεγραμμένα με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρος του MAGRITTE Foundation
Λιθγραφία σε vellum BFK Rives.
Δεν περιλαμβάνεται κάδρο
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένο στο εκτύπωμα
Η λιθογραφία έγινε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με τον τυφλό σφραγισμό Succession, υπογεγραμμένη στο κάτω αριστερό μέρος του λίθου και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 60x45 εκ.
René Magritte, ο φημισμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά συναρπαστικά έργα που πειραματίζονται με θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η ζωγραφική του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά της στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλειο σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται απευθείας έξω από το τζάμι του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της οπτικής γωνίας. Πάνω από και γύρω από αυτό το αινιγματικό σφαιρικό σώμα, διακοσμημένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με τη χαρακτηριστική, ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας και βαθιάς ξενιάνσης. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη στην πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στην γενικότερη αποσταθεροποιητική ατμόσφαιρα συμμετέχοντας σε αυτήν την περίεργη σκηνή. Ο Magritte χρησιμοποιεί με δεξιοτεχνία αυτά τα κοινά θέματα για να προκαλέσει την αντίληψη, καλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη φύση της αναπαράστασης.
