Απίστευτος μετεωρίτης Αλέται. Κομμάτι μουσείου. Σταθεροποιημένος και προστατευμένος. Μετεωρίτης σιδήρου - Ύψος: 25.7 cm - Πλάτος: 19.7 cm - 2.31 kg

Η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρίτης σιδήρου στον κόσμο (74 t) βρέθηκε στην επαρχία Αλετάι, στην περιοχή Ουχούσων του Ξινζιάν, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε υπό τον ισχυρισμό της «προστασίας».

Ένα και μισό χρόνο αργότερα, οι αναζητούντες τη μετεωρίτη — ο Χάιλατι Αϊσα και ο Τζιερενγκ Χαμπουδέhai, δύο οδηγοί από τον Καζακέζικη εθνικότητα — αποφάσισαν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να πρόκειται για την πρώτη υπόθεση αφορά την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστήματος, σύμφωνα με το Southern Weekly. Οι προβατοοικονομικοί επιχειρηματίες της περιοχής όπου εντοπίστηκε η μετεωρίτης είχαν επίσης διεκδικήσει την κυριότητα, περιπλέκοντας ακόμα περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη ισχυρίζονται ότι ήταν οι πρώτοι που βρήκαν τη μετεωρίτη από σίδηρο. Η αξιολόγηση από τις αρχές δεν θα είναι εύκολη, διότι το κινεζικό ιδιωτικό δίκαιο δεν βασίζεται στη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, που ορίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου δικαιολογείται από τον ισχυρισμό κάποιου να την κατέχει πριν από κάθε άλλο.

Ο Χάιλατι προέρχεται από το νομό Qinghe της Αλετάι, τον τόπο όπου έχει βρεθεί η μεγαλύτερη μετεωρίτης σιδήρου στην Κίνα, το «Ασημένιο Καμήλι» (“Silver Camel”). Ήταν παθιασμένος με το θέμα των μετεωριτών και είχε φιλήσει φιλία με τον έμπορο προβάτων Τζιερενγκ, κάνοντας επιχειρήσεις.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλο οπαδό των μετεωριτών. Ο άνθρωπος είπε ότι αναζητούν μετεωρίτη σε ένα αλπικό βοσκότοπο στο Αλετάι και ελπίζαν ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα παθιασμένων μετεωριτών ακολούθησε για να βρει το αντικείμενο που υποτίθεται ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζάγκνγκ Μπαολίν, ειδικός σε μετεωρίτες από τον Πεκίνο, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Η έρευνα, ωστόσο, απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άντρες αποχωρήσουν, σύναψαν προφορική συμφωνία με τον Χάιλαιτι και τον Τζιερενγκ για να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Τζάγκνγκ Μπαολίν είπε ότι πιθανώς θα λάμβαναμε ένα μεγάλο βραβείο αν το βρούμε και ειδοποιήσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια συνηθισμένη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιερενγκ θεώρησαν την έρευνα ως μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Στις 17 Ιουνίου 2011, αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τη μετεωρίτη. «Ήταν δώρο του Κυρίου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιερενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ειδοποίησαν τους επτά άλλους οπαδούς μετεωριτών που είχαν απομείνει, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος με τον οποίο είχαν ενημερώσει είχε αναφέρει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως τον «πρώτο ανακαλυψά».

Οι ειδικοί από το Πλανητάριο του Πεκίνου επιχείρησαν να τους καθησυχάσουν λέγοντας «ξέρουμε ότι το βρήκατε οι δύο» και τους έδωσαν βεβαίωση λίγο μετά.

Την 16η Ιουλίου 2011, η μετεωρίτης επισημοποιήθηκε ως η τέταρτη μεγαλύτερη μετεωρίτης σιδήρου παγκοσμίως και επεσήμανε ότι αποτελεί μέρος της ίδιας μετεωροειδούς με το «Silver Camel».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τη μετεωρίτη από τον βοσκότοπο το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει καλύτερη προστασία της μετεωρίτης.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλαιτι και ο Τζιερενγκ ήταν οι πρώτοι που την εντόπισαν, ισχυριζόμενη ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Αλετάι, Σουν Γιανγκουο, την είχε ήδη ανακαλύψει το 2004. Ωστόσο, δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία γι’ αυτόν τον ισχυρισμό. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μινγκ, δικηγόρο του Χάιλαιτι και του Τζιερενγκ, κανένα κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση να απαιτήσει, να κατάσχει ή να συντηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά το βραβείο τους, η τοπική κυβέρνηση δέχτηκε να δώσει στους Χάιλαιτι και Τζιερενγκ από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας εξαιτίας «της συγκινητικής τους συμπεριφοράς». Ωστόσο, οι δύο άντρες θεώρησαν το βραβείο ανεπαρκές και αντέδρασαν στην προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ καλύψαμε τον Χάιλαιτι και τον Τζιερενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, οπότε δεν θα έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία τους. Ο Χάιλαιτι και ο Τζιερενγκ αρνήθηκαν αυτήν τη συγκεκριμένη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι έλαβαν ένα μικρό ποσό από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά την τελευταία έρευνα.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι επιχειρηματίες του βοσκοτόπου Τζούμαν και Κεντζιμπέκε Ρεμαζάν πλέον υποστήριξαν ότι στην πραγματικότητα είχαν ανακαλύψει τη μετεωρίτη σιδήρου ήδη από το 1986 και έτσι επίσης διεκδίκησαν την κυριότητα.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα δημοπρασιών γης, οι επιχειρηματίες του βοσκοτόπου μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα οφέλη του βοσκοτόπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδερφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τη μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τίνγκουο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Αν και ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει την νομική νομιμοποίηση της κρατικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, το σχέδιο είχε κάπως παγώσει. Ο φαν μετεωριτών Λίου Ξιν δήλωσε στις εφημερίδες ότι χρειάζεται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί μετεωρίτης, «οι αναζητούντες θα τραυματιστούν αν οι δύσκολες στην εύρεση μετεωρίτες μεταφερθούν απλώς στο κράτος».

«Ελπίζω οι νόμοι να παρακινούν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφελούν τόσο τη χώρα όσο και τον ανακαλυπτή», κατέληξε ο Λίου Ξιν.