Tijs Dragtsma (1992) - Where Reason Ends

HOLIDAY SHIPPING*

Where Reason Ends είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης που αφορά τη μοναξιά, το ασυνείδητο και τα όρια όπου η σκέψη υποχωρεί για τον ήχο.

Μια μοναχική φιγούρα διασχίζει μια τεράστια μαύρη έρημο. Το κεφάλι της είναι σελήνη, παλ ό,τι ασφυκτικό. Οι σκιές τεντώνονται πέρα από το φαινόμενο της φυσικής. Λίθοι επιπλέουν χωρίς να πέφτουν. Αυτό δεν είναι ένα μέρος. Είναι μια κατάσταση. Ένα τοπίο που χτίστηκε εξ ολοκλήρου από ό,τι κουβαλά ο νους όταν περπατά μόνος.

Η εικόνα δεν φτάνει μέσω ζωγραφικής ή εκτύπωσης.Εμφανίζεται μέσα από ελεγχόμενες ζημιές επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί. Δεν προστίθεται χρωστικό. Δεν κατατίθεται μελανιού. Μόνο η επιφάνεια αλλάζει, και μέσα από αυτή τη μεταβολή η φιγούρα φαίνεται. Καθώς το φως μεταβάλλεται πάνω από το ακρυλικό γυαλί, το σκηνικό κινείται ανάμεσα στην ορατότητα και τη σχεδόν εξαφάνιση, μεταξύ παρούσας ύπαρξης και άκρης τίποτα.

Από απόσταση, το έργο διαβάζεται ως ένα ενιαίο κινηματογραφικό καρέ, συνθετικό με τη σιωπηρή ηρεμία ενός πίνακα μουσείου. Πλησιάστε περισσότερο, και η επιφάνεια αποκαλύπτει τον εαυτό της ως πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, η καθεμία κρατά φως σε διαφορετική γωνία, η καθεμία αποτελεί μέρος μιας δομής που νοηματοδοτείται μόνο ως σύνολο.

Η οδοντωτή επιρροή του Ντάλι δεν είναι διακόσμηση. Είναι λογική. Οι αιωρούμενες πέτρες και οι αδύνατες σκιές είναι η γραμματική ενός νου που έχει ξεπεράσει τη λογική, τα γλωσσικά όρια και την άνεση της εξήγησης. Η φιγούρα δεν σταματά. Περπατά. Και αυτή η ήσυχη προωθητική κίνηση φέρνει περισσότερο ψυχολογικό βάρος από κάθε αντιπαράθεση.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τις Ντραγκτσμα, στην οποία η εικονιστική ύλη κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενων ζημιών επιφάνειας αντί χρωμάτων ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Πέρα από τη λογική, μόνο το περπάτημα παραμένει."

Σχετικά με τον Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που συλλάμβάνουν το φως και αποκαλύπτουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρούσα παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες μεμονωμένα ίχνη. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν βαρύα. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως δίκτυο λεπτών γραμμών, καθένα από τα οποία αποτελεί μια σκόπιμη κίνηση, καθένα από τα οποία ουσιαστικό για το όλον.

Το φως είναι αυτό που δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μεταβάλλεται στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα φαίνεται ξεκάθαρη και ορισμένη. Από άλλη, μαλακώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται μέσα στο σκοτάδι από το οποίο ήρθε. Κάτω από ένα εστιακό κύριο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει το μέσο αυτό τόσο καθηλωτικό είναι η ήσυχη ένταση του. Η πράξη του χαράγματος είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικεία, ατμοσφαιρική και ζωντανή με κίνηση. Η σκληρότητα μεταμορφώνεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα δεν παραμένει ποτέ οριστικά σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχουλο μορφής. Μέσα σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τις Ντραγκτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συν[i]άζονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσα από απουσία, σκιά, αντανάκλαση ή ένταση. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην αρχαιότητα, τη σαφήνεια και τη συναισθηματική παρουσία.

Μισώ το αντίθεση; Ενθουσιάζομαι από την αντίθεση. Ανάμεσα σε δύναμη και ευθραυστότητα. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να διατηρεί την προσοχή, να προσκαλεί αναστοχασμό και να συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνεται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.

*Όλες οι αγορές που έχουν εξοφληθεί μεταξύ 3 Αυγούστου και 16 Αυγούστου δεν θα αποσταλούν εντός των συνήθων τριών εργάσιμων ημερών λόγω των διακοπών μου.

Αυτές οι αγορές θα πακεταριστούν προσεκτικά και θα αποσταλούν μεταξύ 17 Αυγούστου και 23 Αυγούστου το αργότερο. Μετά την αγορά σας, θα σας ενημερώσω προσωπικά σχετικά με την εκτιμώμενη ημερομηνία αποστολής.

Σας ευχαριστώ για την κατανόηση.