Carlo Mollino - Photographies - 1994

Ο Κάρλο Μολίνο διέθετε τόσο τεράστια ενέργεια όσο και απίστευτά ποικίλες ικανότητες. Η ιδιωτική του ζωή δεν ήταν λιγότερο έντονη. Ο Μολίνο είχε μια στενά φυλασσόμενη εμμονή με πορνογραφική εικονογράφηση πορτρέτων και με περιστασιακή καλέσματα πόρνες από τους δρόμους της Τορίνο στο σπίτι του για να πόζαραν γι’ αυτόν. Οι σκηνές ήταν προσεχώς προετοιμασμένες: τα μοντέλα θα φορούσαν (ή μερικώς θα γδύνονταν) κοστούμια, αξεσουάρ και περούκες που ο Μολίνο είχε αποκτήσει σε ταξίδια στη Γαλλία ή στη Νοτιοανατολική Ασία, και θα πόζαραν μπροστά σε υπόβαθρα με κουρτίνες, οθόνες και γλυπτά έπιπλα. Παρά τις παρατυπίες της παραγωγής, αυτές οι πορτραίτα εκφράζουν την αισθητική των πιο δημόσιων φωτογραφιών του Μολίνο, καθώς τα μοντέλα φαίνονται πιο αγαλματώδη παρά πορνογραφικά. Παρομοίως, οι πολυτελείς εσωτερικοί χώροι και οι πολυτελείς κατοικίες του ιδιωτικού βίου του Μολίνο στη Τορίνο, η Βίλα Ζάιρα και αυτό που τώρα είναι γνωστό ως Casa Mollino, αποτελούν κρίσιμα στοιχεία των συνθέσεων. Το 1962, ο Μολίνο άρχισε να χρησιμοποιεί φιλμ Πολaroid για αυτές τις λήψεις, και τελικά πραγματοποίησε περίπου 1.300 εκθέσεις μέχρι τον θάνατό του το 1973. Ούτε αυτά ούτε τα έργα σε ασημένιο γαζέλι που προηγήθηκαν δεν δημοσιεύθηκαν εν ζωή, και αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση αυτών των Πολαρόιντ.“}