Giuseppe Sidoli (1884–1975) - Ritratto di alienato - NO RESERVE

ΑΥΤΟΡΑΣ

Giuseppe Sidoli (1884–1975) Ιταλός ζωγράφος, χαράκτης και οικοδεσπότης καμουφλαριστικής γελοιογραφίας. Γεννήθηκε στο Rossoreggio di Bettola, κοντά στο Piacenza, μέλος μίας οικογένειας καλλιτεχνών μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Nazareno και Pacifico Sidoli. Μετά τα πρώτα μαθήματα στη Γένοβα και τη λήψη του πτυχίου λογιστή στην Piacenza, κλάδος που τον βρήκε να διδάσκει, ακολούθησε τη βαθύτερη κλήση του σπουδάζοντας στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Parma. Η τεχνική και ακαδημαϊκή του εκπαίδευση τον οδήγησε να κατέχει πολλές μορφές έκφρασης, από το λάδι και το ακρυλικό μέχρι τη χάραξη, συνεργαζόμενος συχνά με τον αδελφό του Nazareno σε σημαντικούς θρησκευτικούς διακοσμητικούς κύκλους, όπως το fresco της Θεσμικής Εξαγγελίας που δημιουργήθηκε το 1938 για τη εκκλησία του Corpus Domini στην Piacenza.

Η ποιητική του Sidoli παρέμεινε πάντοτε στερεωμένη σε μια αυστηρή πραγματικότητα, ικανή να εξυψώσει τα τοπία, τα πορτρέτα και τις καθημερινές σκηνές μέσα από μια στιβαρή ζωγραφική τεχνική και ένα ερμηνευτικό αισθητήριο που απέφευγε κάθε ακαδημαϊκό υπερβολικό στοιχείο. Εκτός από τη ηρωική και της τετράγωνης ζωγραφικής, ανέπτυξε μια οξεία τάση ως γελοιογράφος, παρουσιάζοντας με επιτυχία τα γκραβίρε του σε Μιλάνο, Κόμο και Piacenza. Επιπλέον της δημιουργικής δραστηριότητας, ο Sidoli ανέλαβε έναν θεσμικό ρόλο σημαντικής αξίας: το 1931 διορίστηκε, με την ευθύνη του ιδρυτή, ο πρώτος διευθυντής της Γκαλερί Σύγχρονης Τέχνης Ricci Oddi, θέση που κατείχε μέχρι το 1967. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, επέδειξε εξαιρετική αφοσίωση στη καλλιτεχνική κληρονομιά, συντονίζοντας προσωπικά τη μεταφορά και την προστασία των έργων της γκαλερί σε ένα κάστρο του Παρμίνας για να τα σώσουν από τους βομβαρδισμούς και τις λεηλασίες.

Αξία της παραγωγής του μαρτυρείται από την παρουσία βασικών έργων σε αξιότιμες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό. Μεταξύ των κορυφαίων έργων του, τα οποία φυλάσσονται στην Γκαλερί Ricci Oddi, θυμόμαστε «Οι Κηδείες ενός Ποιητή» και το εμπνευσμένο «Ο Θρόμβος Νεφέλων» του 1942, ζωγραφισμένο που αποτελεί τέλεια παράδειγμα της ικανότητάς του να παγιδεύει την ατμόσφαιρα και την πραγματικότητά της πεδιάδας του Po. Η αναγνώριση της πορείας του καλλιτέχνη κορυφώθηκε με την αναδρομική έκθεση που οργανώθηκε το 1980 στα σαλόνια των Amici dell’Arte στην Piacenza, η οποία εορτάζει τη σελίδα μιας ζωής ικανής να συνδέει την καλλιτεχνική φαντασία με την προστασία και ανάδειξη της ομορφιάς.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

“Πορτρέτο του Αποκομμένου”, λάδι σε σανίδα, 64x49 εκ., χρονολογήσιμος στα χρόνια του 1920, υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.

Το έργο αιχμαλωτίζει με εξαιρετικά ψυχολόγικη ένταση τη μορφή ενός ηλικιωμένου άνδρα, σε μια στιγμή σιωπηρού αποκομματισμό από την πραγματικότητα. Το θέαμα, ένας άνδρας με χαρακτηριστικά έντονα και πρόσωπο γραμμωμένο από την κούραση, φορά ένα σκούρο καπέλο με φάρδος γείσο και ένα βαρύ σκούρο γιλέκο σε έντονο μπλε, επικαλυμμένο πάνω σε φορεσιά σε κροκί χρώματος. Το βλέμμα, περιγεγραμμένο από βαριές βλέφαρες, φαίνεται διαφυγικό και μελαγχολικό, χαμένο σε έναν εσωτερικό κενό χώρο που διαφεύγει από την πραγματικότητα. Αυτή η ταπεινή και περιθωριακή φιγούρα υψώνεται σε κύρια πρόσωπο του πίνακα, επιστρέφοντας στον θεατή ένα αίσθημα μοναξιάς και περιθωριοποίησης με μεγάλη αξιοπρέπεια.

Από άποψη στυλιστικής και μορφικής, η σύνθεση εστιάζει σε ένα κοντινό πλάνο του θώρακα, σχεδιασμένο για να συγκεντρώσει την προσοχή στην εκφραστικότητα του προσώπου. Ο καλλιτέχνης κατασκευάζει την εικόνα μέσω μιας πυκνής, υλικής και μερικώς νευρικής πινελιάς, που σμίγει τα όγκοι μέσω κόκκων χρώματος καθαρού αντί να απομακρύνεται από τη λεπτομέρεια του ακαδημαϊκού. Το παιχνίδι χρωμάτων είναι εξαιρετικό και βασίζεται σε έντονο αντίθετο συνδυασμό: οι θερμοί, γήινοι και οξειδωτικοί τόνοι που συνθέτουν το αποσυναρμολογημένο φόντο δονίζονται σε εμφανή αντίθεση με το ψυχρό και ζωντανό μπλε της φόρμας. Μια πηγή φωτός που προέρχεται από τα δεξιά φωτίζει το υπόβαθρο πίσω από τον αυχένα του υποκειμένου και χαϊδεύει το προφίλ του, δημιουργώντας ένα εφέ σκιάς και φωτός που δίνει δισδιάστατη έμφαση και δραματικότητα στη σκηνή.

Το έργο αποτελεί ένα τέλειο παράδειγμα της ποιητικής του δημιουργού, η οποία παρέμεινε πάντοτε στερεωμένη σε έναν αυστηρό ρεαλισμό. Με τη σταθερή τεχνική και ακαδημαϊκή κατάρτιση που απέκτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Parma, ο Sidoli δείχνει σε αυτό το πορτρέτο τη ικανότητά του να εξυψώνει το τοπίο, τα πορτρέτα και τις καθημερινές σκηνές. Η ζωγραφική δυναμική και υλική μαρτυρεί μια ερμηνευτική ευαισθησία που απέφευγε κάθε ακαδημαϊκό υπερβολικό στοιχείο, στοχεύοντας αντίθετα στην αλήθεια του υποκειμένου. Στο πρόσωπο του ηλικιωμένου μπορεί κανείς να εντοπίσει και αυτή τη κοφτερή ικανότητα φερόμενης έρευνας φασιονομίας που ο καλλιτέχνης κατάφερε να αξιοποιήσει, αναπτύσσοντας μια οξεία χροιά γελοιογραφίας. Τελικά, το έργο αποκαλύπτει τη βαθύτερη διάσταση ενός ευέλικτου δημιουργού, ικανού να κατέχει διάφορες μορφές έκφρασης διατηρώντας πάντα κέντρο μια αυθεντική και πραγματική ανθρώπινη έρευνα.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Καλή γενική κατάσταση. Το έργο άθικτο σε κάθε του μέρος με ζωηρές και ευανάγνωστες χρωματικές αποχρώσεις και πινελιές.

Η φωτογραφία του πίνακα ενταγμένου σε περιβάλλον είναι τεχνητή νοημοσύνη και πρέπει να θεωρείται εντελώς ενδεικτική. Μόνο οι υπόλοιπες φωτογραφίες έχουν ακρίβεια του αντικειμένου και των χαρακτηριστικών του, τόσο σε γενικές όσο και λεπτομερείς πτυχές.

Αποστολή παρακολουθούμενη και ασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.