Μεγάλο άγαλμα (49 εκ.) ζητιάνος πίθηκος - Gbékré - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μία ωραία μούμια-μορφή σκίουρου ικέτιδας ΜΠΑΟΥΛΕ της Αβοίν Βορειοανατολικά ακτίνας των 49 εκ., την οποία αγόρασα επιτόπου το 1990 στα περίχωρα του Γιαμούσουκρό στην Ακτή Ελεφαντοπού, Ιβοριανή Δημοκρατία.
Αυτή έχει σκαλιστεί προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970 – αρχές της δεκαετίας του 1980.

Οι Baoulé, στους οποίους η γεωργία κατέχει σημαντική θέση, κατέχουν πολλές αγροϊκές θεότητες ανάμεσα στις οποίες ο σκίουρος ικέτης (πιθανώς γι’ αυτή την περιγραφή λόγω του κόψιμου που φέρει πάντα στα χέρια) είναι ο πιο γνωστός.

Αυτές οι φλυτζάνες με τη στάση πάντα ίδια ενσαρκώνουν το πνεύμα Gbékré, πρόσωπο τρομερό και φοβερό που μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα των σοδειών.

Οι φιγούρες-στατούτες του σκίουρου Gbékré φυλάσσονται έξω από το χωριό και ενσαρκώνουν τη δυναμική καταστροφική δύναμη του ζώου. Κατά τη σπορά ή πριν από τις σοδειές, ή απλώς για να απομακρύνονται οι κακοί πνεύματα, ο ιερέας του λατρευτικού τους τελετουργικού θα χύσει στην κούπα διάφορες «μαγικές» ύλες ως προσφορές: πολτός βίλ, αυγά, αίμα, κρέας...

Ο λαός Baoulé ζει στο κέντρο της Ακτής Ελεφαντοπού, γύρω από την πρωτεύουσα Γιαμούσουκρό, είναι η φυλή με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στη χώρα (πρωτοπορία από τους Bété και Sénoufo) και αντιπροσωπεύει σχεδόν το τέταρτο του πληθυσμού της Αιθιορίας (περίπου τρία εκατομμύρια άτομα).

Από το γειτονικό Γκάνα κατάγονται από όπου εκδιώχθηκαν, οι Baoulé εγκαταστάθηκαν στην Ακτή Ελεφαντοπού λίγο περισσότερο από δύο αιώνες τοποθετώντας υπό τη διεύθυνση της βασίλισσας Pokou. Αυτή, προκειμένου να διασχίσει ένα ποτάμι κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους, έπρεπε να θυσιάσει έναν από τους γιούς της. Έτσι δημιουργήθηκε το όνομα Baoulé: «ba ou li» στη γλώσσα της εθνοτικής ομάδας σημαίνει «το παιδί πέθανε».