Pavlo C. - “ Amori degli dei ” 90x156 cm

Λάδι σε καμβά - Υπογεγραμμένο με το χέρι - 2026

Σημαντικό!!!
Το έργο έχει δημιουργηθεί με λάδι σε καμβά
-90x156 χωρίς τελάρω, προκειμένου να αξιοποιηθεί μεγαλύτερη διαστάση (παράγοντας που επηρεάζει άμεσα την επίδραση και τη δύναμη της σύνθεσης) και για διευκόλυνση της αποστολής. Θα αποσταλεί κυλιόμενα σε ανθεκτικό σωλήνα. Σε κάθε πλευρά ο καμβάς έχει περιθώριο 5 εκ. που επιτρέπει την περαιτέρω τοποθέτηση σε κατάλληλο τελάρο ανάλογα με τη θέληση του αγοραστή.

“Αγάπες των θεών”
Η σύνθεση αντιπαραθέτει την ανθρώπινη ύπαρξη, με την φευγαλέα ομορφιά της και ό,τι προκύπτει από αυτή, στη διαχρονική μεγαλοπρέπεια του μεταφυσικού κόσμου των θεών. Το έργο διερευνά τον πιο δραματικό και γοητευτικό πυρήνα του κλασικού μύθου: τη διφορούμενη σχέση ανάμεσα στο θεϊκό και το ανθρώπινο, που συνήθως καταναλώνεται μέσω της ανελέητης δύναμης του έρωτα. Στην ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία, η αγάπη των θεών δεν είναι ποτέ πνευματική ή αποστασιοποιημένη· αποτελεί μια στοιχειακή δύναμη που καταργεί τα σύνορα ανάμεσα στους κόσμους. Οι αθάνατοι γίνονται ύλη, κύκνος, βροχή χρυσή ή ον, προκειμένου να κατέχουν τη θνητή ομορφιά, αφήνοντας τον άνθρωπο διχασμένο ανάμεσα στον φόβο του ιερού και την έκσταση της επιθυμίας. Και όμως, σε αυτό το παιχνίδι των ματιών ανάμεσα στο ζωντανό σώμα και την μνημειακή διάσταση του θεϊκού, η απόσταση εξαλείφεται. Η ομορφιά της γυναίκας δεν υπακούει τυφλά, αλλά αποτελεί καθρέφτη και αφορμή της Ολυμπιακής τελμάτωσης: είναι οι θεοί που επιθυμούν τον άνθρωπο, και είναι ο άνθρωπος, με την αδυναμία του, που δίνει ένα νόημα στην αιωνιότητα του μυθολογικού σύμπαντος.

Ο μύθος ο κλασικός και ο τρόπος που κωδικοποιείται στα γονίδιά μας· σηματοδοτεί την πολιτισμική μας ταυτότητα: αποτελεί μέρος εμάς, της ζωής μας, συνεχίζει να ζει μαζί μας και ανάμεσα σε εμάς.
Η μου ζωγραφική προέρχεται από διαρκή διάλογο ανάμεσα στην έμπνευση και την κατασκευή. Για μένα η ζωγραφική είναι πράξη ανακάλυψης: μια έρευνα που ξεκινά από την φυσική κίνηση, το σώμα, αλλά γρήγορα ανοίγεται σε εσωτερικές και χρονικές διαστάσεις πιο ευρείες.
Ο κεντρικός άξονας που διαπερνά τα έργα μου είναι η λεπτή σύνδεση ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, ανάμεσα στο εξωτερικό σχήμα και το εσωτερικό περιεχόμενο.
Κάθε φιγούρα που ζωγραφίζω φαίνεται να προέρχεται από ένα κατώφλι: βρίσκεται εδώ, παρούσα, και όμως στο σημείο να διαλυθεί.
Η μνήμη παίζει κεντρικό ρόλο στη δουλειά μου: όχι σαν απλή ανάμνηση, αλλά ως διασταύρωση χρόνων, εμπειριών, εικόνων. Οι πίνακές μου συχνά δομούνται ως στρώσεις - σαν να συλλέγουν ό,τι έχει περάσει, ό, τι είναι, και ό, τι θα μπορούσε να ήταν.
Με αυτή την έννοια, η ζωγραφική γίνεται χρονικό σταυροδρόμι, τόπος όπου συναντώνται σώματα, σκιές, όνειρα και υπόλοιπα. Ένα χάδι που επιχειρεί να κρατήσει, ακόμη και για λίγο, κάτι που βρίσκεται στο σημείο να εξαφανιστεί.

Διότι η χρήση οποιουδήποτε καινοτόμου εργαλείου όπως η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι ενδεδειγμένη χωρίς βαθιά μόλυνση της ζωγραφικής ταυτότητας, το σχέδιο και η σύνθεση παραμένουν ο καθαρός καρπός των δικών μου οραμάτων και γνώσεων ως ζωγράφος.

2008
2009, ατομικό Ρώμη.
2011-συνεργατικό-Ρώμη.
-εθνικό βραβείο Pallade Veliterna
2012 - συλλογικό Ναπολού.
2013-τρίτος νικητής του Διεθνούς Βραβείου
Ρώμη Χριστούγεννα
2014, συλλογικό Πρεσβεία της Αιγύπτου, Ρώμη.
2015, πρώτο βραβείο ContestArte San
Felice Circeo
2016 - συλλογικό Θέατρο των Διοσκουρίων, Ρώμη.
-Διεθνές Διαγωνιστικό VI Επετηρίδα
"Πόλη Φιλική" Τορίνο
- συλλογικό Μουσείο MAXXI, Ρώμη.
2017, συλλογικό Παλάτι Ferrajoli, Ρώμη.
2018- συλλογικό -Πλατεία Ναβάνας, Ρώμη.
- Γκαλερί La Pigna, Ρώμη.