Pippo - She Who Walks Alone

Αυτή που Προχωρεί Μόνη

Κινούμαι μέσα στην ησυχία, γυμνός από τις στρώσεις της μόδας, σε γυμνό πέτρινο έδαφος, το μαύρο μου φόρεμα πιάνει τον άνεμο που μόνο εγώ νιώθω. Το φαρδύ γείσο του λευκού καπέλου μου προστατεύει από κάθε θλίψη που κουβαλάω, ένα μικρό κόκκινο άνθος καρφωμένο στον αυχένα μου σαν μια ήσυχη πληγή. Γύρω μου ο κόσμος αποδίδεται σε ήρεμους όγκους από σοντέ, τιρκουάζ και ιβοριό, κάθε επιφάνεια χτισμένη από παχιές, υφασμένες πινελιές που αναπνέουν και τρέμουν. Οι πινελιές είναι βαριές, ειλικρινείς, σχεδόν αδιάκοπες, μα εγώ παραμένω ψύχραιμη, ένα χέρι που πιάνει τη σκιά, προχωρώντας προς το φως που δεν νιώθω ότι μου αξίζει.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 εκ (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Αποκλειστικό, μοναδικό πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κάδρο: Χωρίς κάδρο (τα πλάγια είναι ζωγραφισμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένο αίτημα αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο
Ο Πίπο (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλοηγούνται στην ήρεμη περιοχή ανάμεσα στην γεωμετρική αφαίρεση και τον σουρεαλισμό. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφιερωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στη γαλήνια ακτή της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φανερώνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως αυτές μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικο παρουσιαστικό χρόνο, πηγαίνοντας νοητικά μέσα από τον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρόλο που εντυπωσιακά ενδεδυμένες, συχνά έχουν πρόσωπα κενά. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ του ορατού και του αόρατου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Αποτραβηγμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα διακριτών, ατμοσφαιρικών τόνων, διακοσμημένων από αποφασιστικό χρώμα, ο Πίπο βελτιώνει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι με σιωπηρά ζώα, κοφτερές σκιές και φώτα που λάμπουν—δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.