Pippo - The Last Cigarette

Το Τελευταίο Τσιγάρο

Κλίνω στον αχνό, υφασμένο τοίχο, ο καπνός ανεβαίνει απαλά από τα χείλη μου προς τον ψυχρό γκρίζο αέρα. Το μαύρο σακάκι μου, αποτυπωμένο με τολμηρές, ευρείες πινελιές, απορροφά το θαμπό φως, ενώ το φέδωρα μου ρίχνει μια ήσυχη σκιά πάνω στο κατεβασμένο πρόσωπό μου. Το ένα χέρι στρέφεται στην τσέπη, το άλλο υψώνει το τσιγάρο με κουρασμένη τρυφερότητα. Η παχιά, ιμπάστο ζωγραφική υψώνει τον τοίχο από πέτρα γύρω μου σε στρώσεις γκρι και λευκό, κάθε πινελιά μεταφέρει το βάρος της αναμονής. Ένα ζεστό χρυσαφί φως αναλαμφίζει προς το βάθος πίσω μου, απλησίαστο πια.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2,5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μοναδικό πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τελειωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο να κρεμαστεί).
* Κολλάρισμα: Ανεπίχριστο (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρης ασφάλιση μεταφοράς από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο
Ο Πίπο (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται ανάμεσα σε γεωμετρική αφαίρεση και σουρεαλισμό σε ένα ήσυχο έδαφος. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις γαλήνιές ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια βαθιά εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα γράφοντας αφήγηση στο πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, μπαίνοντας νοητικά μέσα στον καμβά για να ζήσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει το φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, αν και κομψά ενδεδυμένες, συχνά δεν φέρουν πρόσωπα. Αυτή η ανωνυμία αποτελεί πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να διαχειμαστεί την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο οφθαλμοφανές και το αόρατο ορίζει και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα λεπτών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοπτόμενων από αποφασιστικά χρώματα, ο Πίπο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι με σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και φωτισμένες αποχρώσεις—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες λαχτάρας και χάρης.