Ben Dauchez - An after noon at Majorelle #3






Διαθέτει πάνω από δέκα χρόνια εμπειρία στην τέχνη, με εξειδίκευση στη μεταπολεμική φωτογραφία και τη σύγχρονη τέχνη.
1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138578 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Σειρά "Ένα απόγευμα στο Μαζορέλ"
-Τίτλος At Majorelle #3
-Τύπος Fine Art 60X80 Αριθμημένο υπογεγραμμένο 1/7 σε μορφή
-Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
Απο fusion δύο κόσμων: η πολλαπλή έκθεση επιτρέπει να επικαλύψει δύο αυτούς κόσμους — εκείνον της μορφολογικής ακρίβειας του Bauhaus και της αισθητικής και ιστορικής πλούτου του Μαρόκου. Ίσως οι καθαρές γραμμές του Bauhaus να διαπλέκονται με μαροκινούς αρχιτεκτονικούς μοτίβους, όπως οι αψίδες, τα μωσαϊκά και τα υφάσματα των σοβάδων στους τοίχους ή στη λιθινοποίηση. Αυτή η συγχώνευση δημιουργεί έναν είδος οπτικού διαλόγου μεταξύ μοντερνισμού και παράδοσης.
Κονσεπτουαλική προσέγγιση: Η χρήση της πολλαπλής έκθεσης μπορεί επίσης να συμβολίσει την ιδέα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στην αρχιτεκτονική μοντέρνα και παραδοσιακή. Το Μαρόκο, πλούσιο σε πολιτισμικά σύμβολα, μπορεί να θεωρηθεί εδώ ως έδαφος πειραματισμού για τη μεταφορά δυτικών εννοιών του Bauhaus σε ένα ευρύτερα ανατολικό, ακόμη και μεσογειακό, πλαίσιο.
Παιχνίδια φωτός και χρώματος: Η αντίθεση ανάμεσα στις σκιές με σαφή περιγράμματα του Bauhaus και στα θερμά και διαχυτικά χρώματα που χαρακτηρίζουν το Μαρόκο (ωχρά, κόκκινα, μπλε και πορτοκαλιά) θα μπορούσε να ενισχυθεί. Αυτό θα προσέφερε μια ποιητική διάσταση όπου κάθε επικάλυπτη εικόνα θα προκαλεί την αίσθηση κίνησης, μεταμόρφωσης και βύθισης σε έναν υβριδικό χώρο ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση.
Η επίδραση της πολλαπλής έκθεσης:
Χρονικότητα και χωρικότητα: Συντιθέμενη από πολλαπλές στιγμές ή χώρους, η τεχνική της πολλαπλής έκθεσης θα μπορούσε επίσης να υποδηλώνει μια χρονική εμπειρία, σαν να ταξιδεύεις μέσα από σε διαφορετικές εποχές ή διαφορετικές αντιλήψεις του Μαρόκο. Αυτή η παιγνιώδης σχέση με το χρόνο και τον χώρο αντηχεί στις έννοιες της ρευστότητας και της μετάβασης στην κουλτούρα του Bauhaus, εμπνεόμενη ταυτόχρονα από τα πολλαπλά στρώματα νοήματος και ιστορίας που ενσαρκώνει το Μαρόκο.
Δυαδικότητα πολιτισμική και αισθητική: Τελικά, αυτό το έργο θα μπορούσε να εκφράσει έναν προβληματισμό για τις διαφορές μεταξύ των δυτικών και ανατολικών πολιτισμών, ανάμεσα στον ευρωπαϊκό φονξionalισμό του Bauhaus και τη αισθησιακότητα των μαροκινών μορφών. Η πολλαπλή έκθεση μπορεί να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα όπου οι δύο κόσμοι δεν αντιτίθενται αλλά συνδέονται σε μια ενιαία καλλιτεχνική θέαση.
Αφιέρωση από την ηλικία των παιδιών για τη φωτογραφία, ο Ben DAUCHEZ ξεκίνησε στα γειτονικά στούντιο της La Rochelle. Εκεί απέκτησε το σύνολο των βάσεων της φωτογραφίας από την τεχνική κλασική, τη λήψη και τη retouche περνώντας από το εργαστήριο. Στα 22 του, μόλις αποφοίτης, φεύγει για το Παρίσι για να τελειοποιήσει τη μόρφωσή του γινόμενος βοηθός καμερών για τα στούντιο Daguerre, το Petit Oiseau va sortir και το Studio Zéro. Είχε την τύχη να συνεργαστεί και να βοηθήσει τότε τους πιο ταλαντούχους φωτογράφους: Bettina RHEIMS, Patrick DEMARCHELIER, Terry RICHARDSON, Ellen VON UNWERTH, Marcus MAM... Κάποιες κρίσιμες συναντήσεις θα γεννήσουν όμορφα έργα και μακροχρόνιες συνεργασίες, ιδίως με τον André RAU, Bettina RHEIMS (η σεξουαλικά προκλητική έκθεση INRI και το ομώνυμο της βιβλίο στις εκδόσεις Albin Michel) και τον Peter BEARD (calendrier Pirelli 2009 στο Μποτσουάνα).
Οι φωτογραφίες του δημοσιεύονται, μεταξύ άλλων, στις εκδόσεις Condé Nast (γαλλικές και διεθνείς), Première, WallPaper, ID, Madame Figaro, Lifestyles, Dandy Magazine... Το περιβάλλον του προσελκύει επίσης μάρκες με πολύ διαφορετικά τους κώδικες ταυτότητας, στις οποίες υπέγραψε τη δημιουργία εκστρατειών Ιδρυμάτων και/ή διαφημιστικών, όπως Dior (ομορφιά), L'Oréal, Peugeot, Philip Morris ή και Burger King (Διαφήμιση βραβευμένη στο Dubai Lynx).
Ο Ben DAUCHEZ έχει επίσης δημιουργήσει πολλές πορτρέτα διασημοτήτων (IGGY POP, Woody HALLEN, Grace JONES, Jean DUJARDIN, Gilles LELLOUCHE, Olivier MARCHAL, Carole BOUQUET, Charlotte GAINSBOURG, ...) ομορφιάς, ανθρώπων του χώρου (Olivier DASSAULT, Jacques SEGUELA...) και ταξιδιωτών...
Αυτή η φωτογραφική πορεία του επιτρέπει από τότε να αιχμαλωτίζει με απόλυτη ελευθερία την ανθρώπινη ομορφιά, την αισθητική και πνευματικότητα κάθε προσωπικότητας.
Σειρά "Ένα απόγευμα στο Μαζορέλ"
-Τίτλος At Majorelle #3
-Τύπος Fine Art 60X80 Αριθμημένο υπογεγραμμένο 1/7 σε μορφή
-Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας
Απο fusion δύο κόσμων: η πολλαπλή έκθεση επιτρέπει να επικαλύψει δύο αυτούς κόσμους — εκείνον της μορφολογικής ακρίβειας του Bauhaus και της αισθητικής και ιστορικής πλούτου του Μαρόκου. Ίσως οι καθαρές γραμμές του Bauhaus να διαπλέκονται με μαροκινούς αρχιτεκτονικούς μοτίβους, όπως οι αψίδες, τα μωσαϊκά και τα υφάσματα των σοβάδων στους τοίχους ή στη λιθινοποίηση. Αυτή η συγχώνευση δημιουργεί έναν είδος οπτικού διαλόγου μεταξύ μοντερνισμού και παράδοσης.
Κονσεπτουαλική προσέγγιση: Η χρήση της πολλαπλής έκθεσης μπορεί επίσης να συμβολίσει την ιδέα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στην αρχιτεκτονική μοντέρνα και παραδοσιακή. Το Μαρόκο, πλούσιο σε πολιτισμικά σύμβολα, μπορεί να θεωρηθεί εδώ ως έδαφος πειραματισμού για τη μεταφορά δυτικών εννοιών του Bauhaus σε ένα ευρύτερα ανατολικό, ακόμη και μεσογειακό, πλαίσιο.
Παιχνίδια φωτός και χρώματος: Η αντίθεση ανάμεσα στις σκιές με σαφή περιγράμματα του Bauhaus και στα θερμά και διαχυτικά χρώματα που χαρακτηρίζουν το Μαρόκο (ωχρά, κόκκινα, μπλε και πορτοκαλιά) θα μπορούσε να ενισχυθεί. Αυτό θα προσέφερε μια ποιητική διάσταση όπου κάθε επικάλυπτη εικόνα θα προκαλεί την αίσθηση κίνησης, μεταμόρφωσης και βύθισης σε έναν υβριδικό χώρο ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση.
Η επίδραση της πολλαπλής έκθεσης:
Χρονικότητα και χωρικότητα: Συντιθέμενη από πολλαπλές στιγμές ή χώρους, η τεχνική της πολλαπλής έκθεσης θα μπορούσε επίσης να υποδηλώνει μια χρονική εμπειρία, σαν να ταξιδεύεις μέσα από σε διαφορετικές εποχές ή διαφορετικές αντιλήψεις του Μαρόκο. Αυτή η παιγνιώδης σχέση με το χρόνο και τον χώρο αντηχεί στις έννοιες της ρευστότητας και της μετάβασης στην κουλτούρα του Bauhaus, εμπνεόμενη ταυτόχρονα από τα πολλαπλά στρώματα νοήματος και ιστορίας που ενσαρκώνει το Μαρόκο.
Δυαδικότητα πολιτισμική και αισθητική: Τελικά, αυτό το έργο θα μπορούσε να εκφράσει έναν προβληματισμό για τις διαφορές μεταξύ των δυτικών και ανατολικών πολιτισμών, ανάμεσα στον ευρωπαϊκό φονξionalισμό του Bauhaus και τη αισθησιακότητα των μαροκινών μορφών. Η πολλαπλή έκθεση μπορεί να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα όπου οι δύο κόσμοι δεν αντιτίθενται αλλά συνδέονται σε μια ενιαία καλλιτεχνική θέαση.
Αφιέρωση από την ηλικία των παιδιών για τη φωτογραφία, ο Ben DAUCHEZ ξεκίνησε στα γειτονικά στούντιο της La Rochelle. Εκεί απέκτησε το σύνολο των βάσεων της φωτογραφίας από την τεχνική κλασική, τη λήψη και τη retouche περνώντας από το εργαστήριο. Στα 22 του, μόλις αποφοίτης, φεύγει για το Παρίσι για να τελειοποιήσει τη μόρφωσή του γινόμενος βοηθός καμερών για τα στούντιο Daguerre, το Petit Oiseau va sortir και το Studio Zéro. Είχε την τύχη να συνεργαστεί και να βοηθήσει τότε τους πιο ταλαντούχους φωτογράφους: Bettina RHEIMS, Patrick DEMARCHELIER, Terry RICHARDSON, Ellen VON UNWERTH, Marcus MAM... Κάποιες κρίσιμες συναντήσεις θα γεννήσουν όμορφα έργα και μακροχρόνιες συνεργασίες, ιδίως με τον André RAU, Bettina RHEIMS (η σεξουαλικά προκλητική έκθεση INRI και το ομώνυμο της βιβλίο στις εκδόσεις Albin Michel) και τον Peter BEARD (calendrier Pirelli 2009 στο Μποτσουάνα).
Οι φωτογραφίες του δημοσιεύονται, μεταξύ άλλων, στις εκδόσεις Condé Nast (γαλλικές και διεθνείς), Première, WallPaper, ID, Madame Figaro, Lifestyles, Dandy Magazine... Το περιβάλλον του προσελκύει επίσης μάρκες με πολύ διαφορετικά τους κώδικες ταυτότητας, στις οποίες υπέγραψε τη δημιουργία εκστρατειών Ιδρυμάτων και/ή διαφημιστικών, όπως Dior (ομορφιά), L'Oréal, Peugeot, Philip Morris ή και Burger King (Διαφήμιση βραβευμένη στο Dubai Lynx).
Ο Ben DAUCHEZ έχει επίσης δημιουργήσει πολλές πορτρέτα διασημοτήτων (IGGY POP, Woody HALLEN, Grace JONES, Jean DUJARDIN, Gilles LELLOUCHE, Olivier MARCHAL, Carole BOUQUET, Charlotte GAINSBOURG, ...) ομορφιάς, ανθρώπων του χώρου (Olivier DASSAULT, Jacques SEGUELA...) και ταξιδιωτών...
Αυτή η φωτογραφική πορεία του επιτρέπει από τότε να αιχμαλωτίζει με απόλυτη ελευθερία την ανθρώπινη ομορφιά, την αισθητική και πνευματικότητα κάθε προσωπικότητας.
