Alan Cooper - Killing time

Έχοντας εργαστεί ως γραφίστας τα τελευταία 30 χρόνια, αφιερώνω πλέον το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου στο σχέδιο και τη ζωγραφική.

Με εμπειρία στη σύνθεση από τα χρόνια μου ως σχεδιαστή, πειραματίζομαι με γεωμετρικά σχήματα και έντονη χρήση χρώματος, προκειμένου να υποδηλώσω μια αερογραφική ματιά ενός φανταστικού τοπίου, μαζί με ένα αναγνωρίσιμο εικονίδιο όπως ο φοίνικας, σε μια διακριτή προοπτική. Βρίσκω ότι ο συνδυασμός δύο διαφορετικών προοπτικών είναι συναρπαστικός, καθώς μεταβαίνω ανάμεσα σε αφηρημένη και ρεαλιστική απόδοση.

Η σειρά με φοίνικες, ορισμένες από τις οποίες έχουν πουληθεί στο Catawiki, χρησιμοποιώντας ακρυλικά σε καμβά και χαρτί, εμπνέεται από ένα μείγμα των Hockney, Diebenkorn και Hans Hofmann.

Ξεκινώ αυτά τα συγκεκριμένα έργα έχοντας μια γενική ιδέα για το χρωματικό θέμα και στη συνέχεια δημιουργώ σχήματα στο Adobe Illustrator, που μου επιτρέπει να λαμβάνω γρήγορες αποφάσεις σχετικά με το χρώμα και τη σύνθεση. Μόλις είμαι ικανοποιημένος με τη σύνθεση, τη μεταφέρω στον καμβά, σχεδιάζοντας τα σχήματα με μολύβι. Εάν χρειαστεί, θα τονίσω περιοχές με ελαφρώς διαφορετικές αποχρώσεις για να βελτιώσω την ισορροπία της συνολικής εικόνας.

Πολύ συχνά παρατηρώ μικρές περιοχές σε αυτές τις γεωμετρικές ζωγραφιές που πυροδοτούν μια νέα ζωγραφική.

Το θεωρώ λογική διαδικασία να επηρεάζομαι από μεγάλα έργα τέχνης και κινήσεις (βασικά δανείζομαι και κλέβω) προκειμένου να τα συνθέσω και να τα διαστρέψω, ελπίζοντας να δημιουργήσω κάτι ενδιαφέρον. Ο στόχος είναι να κρατήσω την προσοχή του θεατή για τουλάχιστον δέκα δευτερόλεπτα!

Δέκα από τους καμβάδες με φοίνικες παρουσιάζονται αυτή τη στιγμή σε διάφορους εργασιακούς χώρους και ξενοδοχεία.

Αφού δημιούργησα αυτή τη σειρά αφηρημένων έργων, εξερευνώ πορτραίτα με αφηρημένη άκρη.

Το έργο ζωγραφικής 'Killing time' βασίζεται σε δύο άτομα που φαίνονται καθισμένα κοντά σε ένα βαν ταχυφαγείου. Το φόντο αφαιρέθηκε και προστέθηκε ένα αφηρημένο κόκκινο. Το προσκήνιο μου έδωσε την άδεια να εισάγω διάφορα χρώματα και πινελιές.

Το θεωρώ λογική διαδικασία να επηρεάζομαι από μεγάλα έργα τέχνης και κινήσεις (βασικά δανείζομαι και κλέβω) προκειμένου να τα συνθέσω και να τα διαστρέψω, ελπίζοντας να δημιουργήσω κάτι ενδιαφέρον. Ο στόχος είναι να κρατήσω την προσοχή του θεατή για τουλάχιστον δέκα δευτερόλεπτα!