Eduardo Chillida (1924-2002) - Composition

Eduardo Chillida, 1985

Το κάδρο δεν περιλαμβάνεται
Ενώ εκτείνεται σε πολύ διαφορετικά ρεύματα—from Cubism and Surrealism to abstract sculpture—αυτοί οι καλλιτέχνες επαναπροσδιόρισαν τα όρια της μορφής, του χώρου και της πραγματικότητας. Ο Eduardo Chillida προσέγγισε την τέχνη μέσα από τη ποιητική διαχείριση της βαριάς ύλης, φιλοτεχνοντας μαζικές γλυπτικές κατασκευές από σίδηρο και πέτρα που διαλογίζονται σε βαθύ επίπεδο με αρχιτεκτονικούς κενό. Αυτή η έμφαση στην χωρική δομή μοιράζεται ένα επαναστατικό πνεύμα με τον Pablo Picasso, ο οποίος φημίζεται για τη συντριβή τρισδιάστατων μορφών σε γεωμετρικά επίπεδα, και τον Salvador Dalí, ο οποίος έλιωσε τη σταθερή πραγματικότητα σε ονειρικά, ρευστά τοπία. Αντίθετα, ο Juan Ripollés φέρνει ένα παιχνιδιάρικο, χρωματικό και εξαιρετικά υφάστηκε αφηγήσιμο στυλ ιστορικά, ενώ ο René Magritte προκλίνει το μυαλό εντελώς, χρησιμοποιώντας επιμελή ρεαλισμό για να υπονομεύσει το νόημα των καθημερινών αντικειμένων. Σήμερα, αυτή η κληρονομιά τολμης καινοτομίας συνδέει άμεσα τον Chillida και τους ομότιμούς του με τους 15 πλέον εκτιμημένους καλλιτέχνες παγκοσμίως, των οποίων τα αριστουργήματα κυριαρχούν στην παγκόσμια αγορά τέχνης καθώς συνεχίζουν να ωθούν τα όρια της οπτικής έκφρασης.