Anton Kaestner - #402 - S - " Looking for Almodovar #1 ".

#402 - S - "Looking for Almodovar #1".
Πρωτότυπο έργο, μοναδικό στούντιο του Anton Kaestner, κατευθείαν από το εργαστήριο στο Παρίσι.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα γυαλιού 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό αποτέλεσμα τύπου «glossy», παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 9,1 * 10,0 * 9,1 * 0,12 / 23 * 25,5 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή έναντι πρόσθετης χρέωσης 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Έρχεται συνοδευόμενό ένα Πιστοποιητικό Γνησιότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που με επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για το πάθος που θα γινόταν η ζωή μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά μου τράβηξε την προσοχή η μη φιγυρική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς τα ίδια συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, διήγηκα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεναν την αντίληψή μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπουδήποτε κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρόλο που η εστίαση ήταν στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντα αποτελούσε μέρος μου, σιγά-σιγά να σιγοκαίει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα έβρισκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποσύρθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καριέρα μου στην τέχνη και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γνώρισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας θέσεις σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, διαφορετική από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εκπετακτικού φωτιστικού plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο όπως αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” -οτιδήποτε μπορεί να βγάλει εκτός λόγου!- να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τις καθρεφτικές επιδράσεις που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις όταν το έργο τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με την αποκάλυψη/σταθεροποίηση της φωτογραφίας είναι πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω τις “απαραίτητες αναγκαιότητες”, δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και με φως.
Κρατώ την προσέγγισή μου εντελώς απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «βιασκή κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έβαζε ο Γάλλος μάστερ της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να προκαλεί διαφανοτυμία και φωτεινότητα από βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στη ζωγραφική μια «δέρμα» που λάμπει όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί ως διακριτό καθρέφτη: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο αγώνας μεταξύ των λεπτομερειών που κοντεύουν και της απόστασης για το ολόκληρο θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν υποστηρίζω ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με τα επιτεύξιμα. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με οδηγεί να βελτιώνω τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι ένα καθημερινό τέχνημα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το να βλέπει κανείς."

Anton Kaestner