Anton Kaestner - #337 - M - " Behind The Dune ".

#337 - M - « Behind The Dune ».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπη σύνθεση του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Βερνίκι σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση «glossy», παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσα 17,3 * 12,6 * 0,12 / cm 44 * 32 * 0,3 χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας από τη γερμανική μάρκα Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 27 Ιανουαρίου.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο πρόσφατα αποθανών παππούς μου, ένας τεχνίτης και καλλιτέχνης, ο οποίος άσκησε την επιρροή που φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητες ακρυλικές ύλες σε σημειωματάρια Α4 και μετά Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-φαινομενική ζωγραφιά και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνει πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με έφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Οι περιπλανήσεις μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγα, εμβάθυνα στα τοπικά καλλιτεχνικά κύματα και συνευρέθηκα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιωπηλά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα — ένας τρόπος να ξεκολλήσω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρισκόμουν μακριά από την αίσθηση της πλήρους ικανοποίησης στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζα πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αντανακλούν τις δικές τους ζωές.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εντελώς στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τα Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρωστικά και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωκυτταρικού plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» — οτιδήποτε πάει — για να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/ στερέωσης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: ευχαριστιέμαι όταν αναγνωρίζω «μη αναγκαίες ανάγκες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «βιαστική κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF μύθος Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να προκαλεί τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass παρέχει στο έργο ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί να διακρίνει κανείς τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των λείπων σημείων, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινή ματιά» και «απόσταση για το σύνολο» θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντίθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτεί ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το «βλέπε».»

Anton Kaestner