Anton Kaestner - #456 - XL - " a Forest ".

#456 - XL - "a Forest".
Μονοπρακτικό, πρωτότυπη εργασία του Anton Kaestner, άμεσα από το Παρισινό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό σε πλακέ plexiglass 3 mm.
Αυτή η πίνακας δεν είναι ακτύπωση. Αποτελεί πρωτότυπη εργασία ζωγραφισμένη σε πολλές στρώσεις χρώματος και/ή σπρέι, όπου το λαμπερό τελείωμα "glossy", που μοιάζει με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις: Ίντσα 34,3 * 34,3 * 0,12 / 87 * 87 * 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Κλασικό πλαίσιο γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσα 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή για πρόσθετο ποσό 170€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το συνοδεύει πιστοποιητικό γνησιότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 27 Ιανουαρίου.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τη πλούσια πολιτισμική κληρονομιά της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αποθανών παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος μετέδωσε το σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και αργότερα A3. Αρχικά με προσελκύσε η μη φιγουραβική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, στην Ασία και τη Γαλλία. Οι ταξιδιωτικές μου εμπειρίες επέκτειναν τη σκοπιά μου, εκθέτοντάς με σε μια ευρεία γκάμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου πήγαινα, βυθιζόµουν στη τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την επικεντρωμένη κύρια εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά σιγά ώσπου βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βρισκόμουν ικανοποιημένος από τη ζωγραφική. Κάθε νέα εργασία είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας στέγαση σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, στη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική έκθεση μου, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωτυπωμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, λαμπερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδότησης ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που αποδέχομαι. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε πάει — να κατευθύνει το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω “απαραίτητες αναγκαίες”, δηλαδή αυτό που πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σιωπηλά και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε “πάθος” ούτε “θεωρητική σύλληψη” αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε “γρήγορη κατανάλωση” ούτε “νοητικοποίηση / νοητική κατοχή”, αλλά διεύρυνση συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί ένα κυνήγι για το “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να προκαλεί τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα των stained-glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσφέρει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιγνιώδης συνδυασμός “λεπτομερειών για κοντινό θέαμα” & “απόσταση για το σύνολο” θα παρακινήσει τους θεατές να ακολουθήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι διαθέτω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διερεύνηση και εξέλιξη. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι ένα καθημερινό τέχνασμα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.