Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée (*) εκτύπωση του Keith Haring (**)
Αναπαραγωγή του έργου “Untitled”, σελινογραμμική οθόνη που δημιούργήθηκε από τον Haring το 1989.
Εκτύπωση πολυτελείας σε χαρτί ψηφιακής συντήρησηςματ υψηλής γραμμικότητας (250 g/m²). Ένα χαρτί πολύ ευέλικτο και υψηλής ποιότητας, κατασκευασμένο στη Γερμανία από πυρήνα ξύλου χωρίς οξύ και χλώριο.
Η εκτύπωση εξουσιοδοτήθηκε από την Artestar New York. Πνευματικά δικαιώματα: Keith Haring Foundation

- Διαστάσεις φύλλου: 60 x 47 cm
- Διαστάσεις θέματος: 50 x 37 cm
- Κατάσταση: Εξαιρετική (το παρόν έργο δεν έχει ποτέ πλαχθεί ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, οπότε προσφέρεται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα σφραγιστεί με προσοχή σε δέμα από ενισχυμένο χαρτόνι. Αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης (UPS DPD DHL FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς με την τελική αξία του έργου, με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Giclée είναι όρος που αναφέρεται σε τύπο υψηλής ποιότητας εκτύπωσης καλών τεχνών, ψηφιοποίηση με εκτυπωτές με μελάνι. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί μελάνια με βάση τους χρωστικές ουσίες και εξειδικευμένο χαρτί για να εξασφαλίσει εξαιρετική ευκρίνεια, ακρίβεια χρωμάτων και ανθεκτικότητα, ιδανικό για αναπαραγωγές τέχνης και φωτογραφίες.

(**) Ο Keith Haring γεννήθηκε το 1958 στο Reading, Pennsylvania, Ηνωμένες Πολιτείες. Μεγάλωσε στο Kutztown και από μικρή ηλικία επέδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την τέχνη. Διέξαινε γραφιστική σχεδίαση στο The Ivy School of Professional Art, στο Pittsburgh, και σε ηλικία 19 ετών, ήδη ανοιχτά ομοφυλόφιλος, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου βρήκε έμπνευση στην τέχνη του γκριφί και εντάχθηκε στη School of Visual Arts, όπου επηρεάστηκε από τους Keith Sonnler και Joseph Kossuth, οι οποίοι τον ενθάρρυναν να μορφωθεί ως καλλιτέχνης εννοιολογικός μετά τον πειραματισμό με τη μορφή και το χρώμα.
Ο Haring προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού το 1980 όταν άρχισε να σχεδιάζει εικόνες παρόμοιες με καρτούν με μαρκαδόρο στους υπογείους της Πόλης, και αργότερα γέμισε με κιμωλίες λευκές κόμικς πάνω σε μαύρους πίνακες προορισμένους για διαφήμιση, γεγονός που του προξένησε πάνω από μία σύλληψη.
Οι καθαρές γραμμές του, τα ζωηρά χρώματα και οι ενεργές φιγούρες μεταφέρουν ισχυρά μηνύματα ζωής και ενότητας και οι εκθέσεις του καταγράφηκαν από τον φωτογράφο Tseng Kwong Chi.
Τότε γύρω σε αυτή την περίοδο οργάνωσε μια έκθεση στο Club 57, και συμμετείχε σε μια έκθεση Times Square, όπου ως πρώτη φορά σχεδίασε ζώα και ανθρώπινα πρόσωπα.
Η πρώτη του ατομική έκθεση ήταν στη γκαλερί Tony Shafrazi το 1981, το ίδιο έτος που συμμετείχε στην Documenta 7 στο Κάσσελ, Γερμανία.
Το 1982 έγινε φίλος με ανερχόμενους καλλιτέχνες της εποχής όπως ο Kenny Scharf, η Madonna και ο Jean-Michel Basquiat, και ακόμη γνώρισε τον διάσημο Andy Warhol.
Το 1984 ο Harin πήγε στην Αυστραλία και ζωγράφισε αρκετές τοιχογραφίες στο Μελβούρνη και το Σίδνεϊ, και έλαβε χρήματα για το έργο του από την Εθνική Πινακοθήκη της Βικτωρίας και το Australian Centre for Contemporary Art.
Επίσης επισκέφθηκε και ζωγράφισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στο Μουσείο Τέχνης Σύγχρονης του Παρισιού, στο Minneapolis και στο Μανχάταν.
Ακόμη σε αυτήν την περίοδο σχεδίασε μια ροζ ζακέτα που χρησιμοποίησε η Madonna για να ερμηνεύσει το τραγούδι της “Like a Virgin” στην εκπομπή “Solid Gold”.
Το 1985 το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μπορντό πραγματοποίησε μια έκθεση του έργου του, και συμμετείχε επίσης στη Μεικτή Έκθεση Παρισίων.
Τον Νοέμβριο αυτής της χρονιάς εμφανίστηκε στο κανάλι MTV όπου ζωγράφισε σε πρόγραμμα με το φίλο του Nick Rhodes, από το συγκρότημα Duran Duran.
Το 1986 φιλοτέχνησε τοιχογραφίες στο Άμστερνταμ, το Παρίσι, το Φίνιξ και το Βερολίνο, ζωγράφισε επίσης το σώμα της Grace Jones για το βιντεοκλίπ του τραγουδιού “I’m not Perfect” και άνοιξε κατάστημα για την πώληση των έργων του στο SOHO.
Μέχρι τότε τα έργα του άρχισαν να αντικατοπτρίζουν τα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της εποχής, όπως το απαρτχάιντ, το AIDS και τα ναρκωτικά.
Δημιούργησε επίσης κομμάτια ποπ τέχνης για μάρκες όπως Absolut Vodka, Lucky Strike και Coca Cola, και σχεδίασε ακόμη και το εξώφυλλο του άλμπουμ φιλανθρωπικού χαρακτήρα “A Very Special Christmas”, στο οποίο η φίλη του Madonna συμπεριλαμβανόταν.
Το 1988 περιλήφθηκε σε επιλεγμένη λίστα καλλιτεχνών των έργων που εμφανίστηκαν στις ετικέτες των κρασιών Chateau Mouton Rothschild, και το ίδιο έτος του διαγνώστηκε ο AIDS, οπότε το επόμενο έτος ίδρυσε το Keith Haring Foundation, σκοπός του οποίου ήταν η καταπολέμηση των κοινωνικών προβλημάτων που σχετίζονται με τη νόσο και η ανάδειξη του έργου του καλλιτέχνη μέσω εκθέσεων, δημοσιεύσεων και αδειών των έργων του.

Τον Ιούνιο του 1989 ζωγράφισε το τελευταίο δημόσιο έργο του σε ένας τοίχο του μοναστηριού της εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου στην Πίζα. Το έργο αυτό ονομάστηκε “Tuttomondo”.
Ο Keith Haring πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1990 σε ηλικία μόλις 32 ετών, θύμα του AIDS.

(**) "Ο Άνθρωπος της Κούπας", 1989, αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της ικανότητας του καλλιτέχνη να συνδυάζει διασκεδαστικές εικόνες με βαθιά συμβολική βύθιση. Αυτή η σειλιγραφία αιχμαλωτίζει την ενέργεια που χαρακτηρίζει τον Haring, χρησιμοποιώντας τολμηρές γραμμές, ζωντανά χρώματα και δυναμική σύνθεση για να δημιουργήσει μια φιγούρα παιχνιδιάρικη και μαγνητική ταυτόχρονα. Η κεντρική φιγούρα, του οποίου ο κορμός είναι διαχωρισμένος σε στρώσεις, σχεδόν όπως μια ματριόσκα, παρακολουθείται σε πλήρη κίνηση, με τα χέρια υψωμένα σε μια υπερθετική κίνηση, ακτινοβολώντας ζωτικότητα και κίνηση. Οι γραμμές και οι περιβάλλοντες μορφές ενισχύουν αυτήν την αίσθηση κινητικής ενέργειας, μετατρέποντας τη φιγούρα σε φάρο ζωής και κίνησης.
Σε ένα εντυπωσιακό πράσινο-μπλε φόντο με ένα πορφυρό τελείωμα, το έργο δείχνει τη μαεστρία στη χρήση αντίθεσης και ρυθμού από τον Haring. Η αλληλεπίδραση χρώματος, μορφής και κίνησης ενσαρκώνει το ενδιαφέρον του Haring για την παγκόσμια έκφραση του ανθρώπινου πνεύματος, μεταφράζοντας χαρά, ζωντάνια και συνδετικότητα σε μια οπτική γλώσσα αναγνωρίσιμη αμέσως. Η φιγούρα του “Ανθρώπου με την Κούπα αιχμαλωτίζει την εξερεύνηση του Haring για τη μεταμόρφωση, τη πολλαπλότητα και την αλληλεπίδραση μεταξύ ατομικής και συλλογικής εμπειρίας, αντικατοπτρίζοντας τη διαρκή δέσμευση του με κοινωνικά θέματα μέσα από εικόνες που είναι προσιτές.
Αυτό το έργο αποτελεί παράδειγμα της μακροχρόνιας κληρονομιάς του Haring: την ικανότητα να δημιουργεί οπτικά ελκυστική τέχνη, κοινωνικά αντηχόμενη και βαθιά ανθρώπινη. Είναι τόσο μια γιορτή της κίνησης και της ενέργειας όσο και μια συγκινητική αντανάκλαση της καινοτόμου οραματιστικής αντίληψης του Haring στην μεταπολεμική τέχνη στα τέλη του 20ού αιώνα.