René Magritte (1898-1967) - La Flèche de Zénon






Σπούδασε Ιστορία και διηύθυνε μεγάλο ηλεκτρονικό κατάλογο βιβλίων με 13 χρόνια εμπειρίας σε παλαιοβιβλιοπωλείο.
56 € | ||
|---|---|---|
51 € | ||
46 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138365 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, La Flèche de Zénon, λίθογραφία περιορισμένης έκδοσης σε vellum BFK Rives (44 × 30 cm), αριθμημένη 1/300 και υπογεγραμμένη στον πλάκα, από το Βέλγιο, χρονολογία 2000–2010, σε καλή κατάσταση, κάδρο δεν περιλαμβάνεται.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) -χειρόγραφο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE
Λιθογραφία σε παπύρι BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στην εκτύπωση
Λιθογραφία που δημιουργήθηκε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με την τυφλή σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη πάνω στην πέτρα στο κάτω αριστερό σημείο και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιζομένων), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο για μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, που συχνά περιγράφεται ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το κρύσταλλο του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της προβολής. Πάνω από και γύρω από αυτόν τον αινιγματικό σφαίρα, τα στιλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδίδοντας με την χαρακτηριστική ακρίβεια αλλά και ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς περιεργότητας. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο από τέλεια γεωμετρική μορφή, παραβιάζει τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, όσο φυσικά και να είναι, συνεισφέρουν στη συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Μαγκρίτ αξιοποιεί με δεξιοτεχνία αυτούς τους κοινούς μύθους για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει το τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί και τη θεμελιώδη φύση της αναπαράστασης.
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) -χειρόγραφο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE
Λιθογραφία σε παπύρι BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένα στην εκτύπωση
Λιθογραφία που δημιουργήθηκε υπό τον έλεγχο της Διαδοχής Magritte, επικυρωμένη με την τυφλή σφραγίδα Succession, υπογεγραμμένη πάνω στην πέτρα στο κάτω αριστερό σημείο και χειρόγραφα υπογεγραμμένη με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του Ιδρύματος MAGRITTE (με αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Πλαίσιο δεν περιλαμβάνεται
Ρενέ Μαγκρίτ, ο διακεκριμένος βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετά ενδιαφέροντα έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, των σφαιρών και των νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Αγωνιζομένων), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέτυπης σύνθεσής του.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο για μια απροσδόκητη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, που συχνά περιγράφεται ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το κρύσταλλο του παραθύρου. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της προβολής. Πάνω από και γύρω από αυτόν τον αινιγματικό σφαίρα, τα στιλιζαρισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποδίδοντας με την χαρακτηριστική ακρίβεια αλλά και ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς περιεργότητας. Το παράθυρο, που συνήθως αποτελεί πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη οπτική. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο από τέλεια γεωμετρική μορφή, παραβιάζει τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, όσο φυσικά και να είναι, συνεισφέρουν στη συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα καθώς αποτελούν μέρος αυτής της παράξενης σκηνής. Ο Μαγκρίτ αξιοποιεί με δεξιοτεχνία αυτούς τους κοινούς μύθους για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει το τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί και τη θεμελιώδη φύση της αναπαράστασης.
