Antonio Riera (1947) - Rosas de verano

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτή τη μεγαλοπρεπή εικόνα που ανήκει στον Antonio Riera, η οποία απεικονίζει μια νεαρή γυναίκα βαθιά σκεπτική να ξεκουράζεται σε έναν ανθισμένο κήπο, περιτριγυρισμένη από τριαντάφυλλα και βλάστηση σε μια σκηνή γεμάτη κομψότητα, γαλήνη και ομορφιά. Ο πίνακας διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 61x50x2 εκ.
· Λιάο σε καμβά υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή συντήρηση.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρονά.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του οχήματος. Ψευδο-εικόνα σε mockup καθοδηγητική· μπορεί να υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πορτρέτο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX, χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos ή GLS με ιχνηλάτηση. Διαθέσιμες αποστολές διεθνώς.

------------------------------------------------------------------

Αυτό το πορτρέτο παρουσιάζει τον κομψό ρετρό απεικόνισης μιας νεαρής κοπέλας καθισμένης σε έναν κήπο, περιτριγυρισμένη από αφθονία βλάστησης και από ένα όμορφο σύνολο ρολογιών που υφαίνονται σε έναν τοίχο από τούβλα. Το σώμα βρίσκεται στο κέντρο της σύνθεσης και εμφανίζεται περιβαλλόμενο από μια ζεστή, φωτεινή και γαλήνια ατμόσφαιρα. Η ήρεμη στάση της, η απαλότητα των χαρακτηριστικών της και η αρμονία της ενδυμασίας της μεταφέρουν ένα αίσθημα γαλήνης και εκλέπτυνσης, ενώ η φύση που την περιβάλλει μετατρέπει τη σκηνή σε ένα μικρό καταφύγιο απομονωμένο από τον εξωτερικό κόσμο.

Η πρωταγωνίστρια εμφανίζεται να κάθεται πρόσωπο με πρόσωπο, παρ’ όλα αυτά το σώμα της βρίσκεται ελαφρά στρεμμένο προς τη μια πλευρά. Διατηρεί την πλάτη ευθυγραμμισμένη χωρίς να εμφανίζει δυσκαμψία και στηρίζει απλά τα χέρια στους πο/pο στην περιοχή της μηροκνήμης. Αυτή η θέση μεταδίδει κομψότητα και φυσικότητα, σαν να είχε η νεαρή μια παύση κατά τη βόλτα στον κήπο. Η στάση της δεν φαίνεται να προετοιμάζεται με σοβαρότητα, αλλά να έχει παγιδευτεί σε μια ήσυχη στιγμή ανάπαυσης και περισυλλογής.

Το πρόσωπο αποτελεί έναν από τους κύριους κέντρους προσοχής. Τα χαρακτηριστικά της είναι μακριά και λεπτεπίλεπτα, με μια σκεπτική έκφραση που αποφεύγει έναν άμεσο οπτικό επαφή με τον θεατή. Το βλέμμα στρέφεται ελαφρά προς μια πλευρά και φαίνεται να εστιάζει σε κάποια σκέψη ή γεγονός έξω από τη σκηνή. Τα χείλη κλειστά και η γαλήνη των ματιών εντείνουν τον εσωτερικό αέρα, κάνοντας την πρωταγωνίστρια να φαίνεται να βυθίζεται στον δικό της κόσμο.

Τα μαλλιά της κατσαρά πέφτουν ελεύθερα γύρω από το πρόσωπο και τους ώμους. Τα μαλλιά συνδυάζουν χρυσές, καστανές, κοκκινωπές και σκούρες αποχρώσεις, φωτίζονται με άνισο τρόπο από τη φως του περιβάλλοντος. Ορισμένες περιοχές λαμβάνουν ζεστά αντηχώτα που προσδίδουν φωτεινότητα, ενώ άλλες μένουν σε βαθιά σκιά. Αυτή η πλούσια απόχρωση δίνει όγκο στα μαλλιά και δημιουργεί ένα φυσικό πλαίσιο γύρω από το πρόσωπο.

Η νεαρή φορεί ένα ανοιχτό πουκάμισο με βαθύ ντε σέντ, διακοσμημένο με μικρές λεπτομέρειες που προσδίδουν λεπτότητα χωρίς να αποσπά τον προσοχή. Το ύφασμα προσαρμόζεται απαλώς στο πάνω μέρος του σώματος και αποκαλύπτει τους ώμους μερικώς, ενισχύοντας τον χαρακτήρα φρέσκου και καλοκαιρινού της σκηνής. Η διαύγεια του ενδύματος φωτίζει το κέντρο της σύνθεσης και αντιπαραβάλει με τα έντονα πράσινα της βλάστησης και με τις θερμότερες αποχρώσεις της φούστας.

Στους βραχίονες φορά μια εσάρπα ή ένα ελαφρύ ένδυμα σε κίτρινες και πρασινοκίτρινες αποχρώσεις, διακοσμημένο με μικρές μπλε, σκούρες και κοκκινωπές νότες. Το ύφασμα πέφτει ακατάστατα γύρω από τους αγκώνες και φαίνεται να γλίστρησε ελαφρώς κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης. Οι χρωματικοί τόνοι δημιουργούν μετάβαση μεταξύ του λευκού πουκάμισου και της χρυσής φούστας, ενοποιώντας την ενδυμασία. Επιπλέον, η διάταξη συντελεί στην αίσθηση άνεσης και αυθορμητισμού.

Η φούστα καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του κάτω μέρους και γίνεται ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του πορτρέτου. Αποτελείται από ένα ευρύ συνδυασμό κίτρινων, ώχρας, καφέ, πορτοκαλιών και ανοιχτών αντανακλάσεων. Οι πολλοί πιέτες της κατεβαίνουν από τα γόνατα και δημιουργούν μια κίνηση κάθετη που μακραίνει τη φιγούρα. Οι σκοτεινοί και κοκκινωποί τόνοι διασκορπισμένοι στο ύφασμα προσδίδουν βάθος και αποτρέπουν το χρυσό χρώμα από το να γίνει ομοιόμορφο.

Τα χέρια ξεκουράζονται απλά πάνω στη φούστα και ενισχύουν την ηρεμία της στάσης. Ένα από τα χέρια σταυρώνει το μηρό ενώ το άλλο παραμένει κοντά στο γόνατο. Τα δάκτυλα, μακριά και χαλαρά, δε κρατούν αντικείμενο, επιτρέποντας όλη την προσοχή να επικεντρωθεί στην φυσική κίνηση. Αυτή η απουσία έντασης στα χέρια μεταδίδει σιγουριά και συνεισφέρει στην αίσθηση ότι η πρωταγωνίστρια είναι άνετη στον περιβάλλον της.

Το δεξί πλευρό καταλαμβάνεται από έναν τοίχο από τούβλα σε τόνους ροζ, κοκκινωπούς, λευκούς και καφέ. Η οριζόντια διάταξη των τούβλων προσφέρει δομή και σταθερότητα στη σύνθεση, σε αντίθεση με τις ελεύθερες και οργανικές μορφές της βλάστησης. Σε αυτόν τον τοίχο αναπτύσσεται ένα πλούσιο ρόδο, των κλάδων του οποίου επεκτείνονται από την άνω μεριά μέχρι σχεδόν να φτάσουν στη χαμηλότερη ζώνη. Η αρχιτεκτονική και η φύση εμφανίζονται έτσι στενά συνδεδεμένες.

Τα ρόδα παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία αποχρώσεων ροζ, από λεπτές και ευαίσθητες αποχρώσεις μέχρι βαθύ κόκκινο. Κάποια λουλούδια είναι πλήρως ανοιχτά, ενώ άλλα φαίνονται να διατηρούν μια πιο συγκεντρωμένη μορφή. Τα πράσινα και σκούρα φύλλα πλαισιώνουν κάθε λουλούδι και δημιουργούν μικρά φανάρια φωτός και σκιάς. Αυτή η αφθονία των λουλουδιών προσφέρει ομορφιά, ρομαντισμό και έντονη ζωντάνια στο περιβάλλον της νεαρής.

Η διάταξη του ροδόστρου δημιουργεί μια συμβολική σχέση με την πρωταγωνίστρια. Τα λουλούδια περιβάλλουν το πρόσωπο και το σώμα της χωρίς να εισβάλλουν πλήρως στον κεντρικό χώρο, σαν η φύση να συνοδεύει ήσυχα την παρουσία της. Η νεότητα και η λεπτότητα της γυναίκας αντικατοπτρίζονται στα ροδά, ενώ τα πιο σκούρα κλαδιά και φύλλα υποδηλώνουν την πολυπλοκότητα που κρύβεται πίσω από αυτή την ομορφιά. Αυτή η αντιστοιχία δίνει στο πορτρέτο μια ποιητική διάσταση.

Στα αριστερά απλώνεται μια αφθονία βλάστησης με φύλλα, θάμνους και φυτά σε διάφορα μεγέθη. Τα πράσινα ποικίλλουν από βαθιές και γαλαζωπές αποχρώσεις μέχρι φωτεινά κίτρινα που φαίνονται να δέχονται άμεση φώταση. Οι μορφές της βλάστησης επικαλύπτονται και δημιουργούν μια αίσθηση βάθους, κάνοντας τον κήπο να φαίνεται ότι συνεχίζεται πολύ πέρα από τα ορατά όρια. Η νεαρή έτσι προστατεύεται ανάμεσα στην βλάστηση και τον ανθισμένο τοίχο.

Το πάνω υπόβαθρο είναι καθαρό και φωτεινό, με ζώνες κίτρινες, μπεζ, πράσινες και ροζ, που υποδηλώνουν την ύπαρξη μιας κατασκευής ή ενός περιπάτου λουσμένου από τον ήλιο. Οι λεπτομέρειες γίνονται λιγότερο ορισμένες όσο απομακρύνονται, επιτρέποντας στην προσοχή να μείνει στη φιγούρα. Αυτή η διαύγεια προσφέρει αέρα στη σύνθεση και αποτρέπει την αφθονία της βλάστησης να δημιουργήσει μια κλειστή ατμόσφαιρα. Όλα φαίνονται ότι φωτίζονται από απαλό φως άνοιξης ή καλοκαιριού.

Ο συνδυασμός χρωμάτων συμβάλλει αποφασιστικά στον χαρακτήρα του έργου. Τα χρυσοκίτρινα της φούστας συνδιαλέγονται με τους αντανακλασμούς στα μαλλιά και με τις φωτεινές ζώνες του κήπου. Τα ροζ των λουλουδιών συνδέονται με τα τούβλα και με τις λεπτές αποχρώσεις του προσώπου, ενώ τα πράσινα περιβάλλουν τη πρωταγωνίστρια και εξισορροπούν τους ζεστούς τόνους. Αυτή η αρμονία δημιουργεί μια ζεστή, κομψή και ζωντανή σκηνή.

Το πορτρέτο προσκαλεί να φανταστεί κανείς την ιστορία της γυναίκας. Θα μπορούσε να βρίσκεται ανάπαυσης στον κήπο του σπιτιού της, περιμένοντας την άφιξη κάποιου ή απλώς απολαμβάνοντας μια στιγμή μοναξιάς. Το βλέμμα της, απομακρυσμένο, εισάγει μια νότα μυστηρίου και μελαγχολίας μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο χρώμα. Παρότι η σκηνή φαίνεται φωτεινή και ευχάριστη, η σωστά ενοποιημένη έκφραση της πρωταγωνίστριας υποδηλώνει βαθύτερες σκέψεις που δεν αποκαλύπτονται.

Το έργο συνδιάζει την ομορφιά του πορτρέτου με τον πλούτο ενός κήπου σε πλήρη ανθοφορία. Το ανθρώπινο σώμα δεν φαίνεται αποκομμένο τοπίο, αλλά πλήρως ενσωματωμένο σε αυτό μέσω των χρωμάτων, των σχημάτων και του φωτός. Τα μαλλιά φαίνεται να μοιράζονται τους χρυσούς τόνους της βλάστησης, η φούστα αποκαλύπτει τη ζεστασιά του περιβάλλοντος και τα ροδά συνοδεύουν την ευαισθησία του προσώπου. Αυτή η ενότητα μετατρέπει τη σκηνή σε εορτασμό της νεότητας, της φύσης και της περισυλλογής.

Συνολικά, το έργο απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα κομψή και σκεπτική που ξεκουράζεται σε έναν κήπο γεμάτο βλάστηση, δίπλα σε έναν τοίχο που καλύπτεται από ροζέ ροδάκια. Η ατάραχη στάση της, η λεπτότητα του βλέμματός της, ο φωτισμός της ενδυμασίας της και η αφθονία των λουλουδιών δημιουργούν μια ρομαντική και βαθιά αρμονική σκηνή. Το έργο μεταδίδει ομορφιά, γαλήνη και μια ήπια μελαγχολία, μετατρέποντας μια καθημερινή στιγμή ανάπαυσης σε μια ποιητική απόδοση της νεότητας και της φύσης.