Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Τεχνική μικτή: ακρυλικό σε καμβά
Αποστολή με ξύλινο στήριγμα
Υπογεγραμμένο Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Σε καταχώριση Miriana Zanoskar, σε τέχνη Jana Zanoskar. Αποφοίτησε το 1963 από την Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Λουμπλιάνα με πενταετή φοίτηση και τη διδακτορική διατριβή με τον τίτλο «Το χρώμα στην τέχνη, οπτική, χημεία και φυσική». Με την άφιξή της στην Ιταλία έκθεσε στη Γκαλερί 14 από τη Φλωρεντία αποκομίζοντας 2 χρυσά μετάλλια. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Lunigiana, η τέχνη στην Τοσκάνη εκείνη την περίοδο ήταν ζωντανή και προσελκύοντας το κοινό. Πολλά χρόνια πέρασα ακολουθώντας τη Giulia Silato, εκθέτοντας σε ιστορικά palazzi σε ολόκληρη την Ιταλία. Οι εκθέσεις ήταν καλά οργανωμένες σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιοσημείωτους τόπους, αλλά πάνω απ’ όλα χωρίς ένα μέλλον. Στον εικοστό πέμπτο αιώνα συμμετείχα στην έκθεση μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάνα, Κρανιχ, και ακολούθως και Ρώμη. Με τον Stefano Sichel βρήκα καλλιτεχνική συμφωνία, την ευκαιρία να εκθέτω και στο εξωτερικό και ολόχρονα στη γκαλερί του.

ΤΑ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ποικίλλουν με τις ιδέες της στιγμής, πάντα υπήρξα σουρεαλίστρια, και φυσικά και αφηρημένη με κάποια ευφράδεια ή αναφορές στην πραγματικότητα, ως ονειρικές αναφορές. Τελευταία χρόνια επέστρεψα στον ρεαλισμό ζωγραφίζοντας τα γυμνά σώματα με τατουάζ, και με τα μεγάλα έργα προσεγγίζαμε τη κλιματική κατάσταση της Γης, όπως «Ο κόσμος που έχει χαθεί» και τον άγνωστο κόσμο της ψυχής μας, όπως για παράδειγμα στον πίνακα «Οι Πύλες του Χρόνου».

Οι ΤΕΧΝΙΚΕΣ που χρησιμοποίησα κατά τη διάρκεια των χρόνων είναι οι πιο ποικίλες. Άρχισα με ελαιογραφίες, μετά συνέχισα με ακρυλικό, με ανακυκλωμένα υλικά να ενσωματώνονται στο ζωγραφικό έργο, παλιά ρολόγια, ξύλα περασμένα από τον καιρό, γυαλισμένες βαφές, σκοινιά, καρφιά και σπάγκοι. (Αποστολή προς τον κύριο Cairo της Mondadori)


ΣΧΕΔΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ
επώνυμο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - σε τέχνη Jana
Γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπιάνα, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, τώρα Σλοβενία.
Μείνει στην Ιταλία, στο Celleno (Viterbo) στην κατοικία συνταξιούχων Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
E-mail: jana.zanoskar@alice.it

Σχέση με τις γκαλερί τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Pisa
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές για πίνακα:
από 50 έως 80 εκ. 4.000,00 €
από 120x100 εκ. 6.000,00 €
από 250x230 εκ. 25.000,00 €

Τα έτη 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna της Πίζας.
Η μόνιμη έκθεση στη γκαλερί του Stefano Sichel και οι ομαδικές εκθέσεις, πάντα με τον Stefano Sichel, στο εξωτερικό.

"Jana Zanoskar, η ζωγράφος με τα μυστηριώδη στιγμιότυπα, χρησιμοποιεί με σοφία μορφές, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει το πραγματικό σε λυρικά αντικειμενικό. Στις αφηγούμενες αφηρημένες έρευνες της, η καλλιτέχνης εμφανίζει μια διερευνητική συνείδηση, που εκφράζεται σε μορφές εκφραστικές εντελώς καινοτόμες. Εμπεδώνοντας έτσι το νόημα της μορφής ως καθαρή ζωντάνια, μαρτυρώντας τον αφαιρετικό ήχο του χρώματος και τον ρυθμό των όγκων, συνάπτει έναν ερωτικό διάλογο με την ύλη χρωματική."
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπιάννα, Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με το μύθο του Ίασηνα και των Αργοναυτών, αλλά εδώ και πολλά χρόνια μετεγκαταστημένη στην Ιταλία. Ζει και εργάζεται στο Podenzana, στην Lunigiana.
Μαγική ζωγραφική, ανάμεσα στην Αφαίρεση και την υπαρξιακή πραγματικότητα.
Klee αξιοποίησε το Jungendstil, την γαλλική Art Nouveau. Και η Zanoskar νιώθει τις αντανακλάσεις του Φλωραλέ, αλλά τις συγχρονίζει με το γλυστρί της φαντασίας της, με το αίσθημα του φανταστικού που καθοδηγεί όλη της την έρευνα σε ένα καλειδοσκόπιο μορφών ιπτάμενων και χρωμάτων που αλλάζουν ανάλογα με τις οπτικές γωνίες.
Στον τυρβώδη κόσμο των «ιστών» του εικοστού αιώνα, στο καννάριο της ζωγραφικής Λιγουρίας - Τοσκάνης έρευνας, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar καταφέρνει να μαγέψει τον θεατή, τουλάχιστον για την αβεβαιότητα που ποτέ δεν αποκόπτεται από έναν ζωντανό πυρήνα ποίησης.
Είναι αναγνωρίσιμη, πάντα διακριτή, ακριβώς γι’ αυτή τη ικανότητα που προκαλεί θαυμασμό. Ζει και εργάζεται στη Lunigiana.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνης, καταγωγής Σλοβενικής, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Σουρεαλισμό, με φυσικό τρόπο ανεικονογραφικό, και τον Δυτικό συμβολισμό, της οποίας η σύνθεση είναι θανατηφόρα γιατί αποτυπώνεται σε μεταμορφωτικό τρόπο στις εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πιο γνωστές τάσεις της Ευρωπαϊκής Τρίτης Αναγέννησης. Τα έργα της απελευθερώνουν ένα μεσοευρωπαϊκό πεδίο που τα καθιστά ελκυστικά σε ένα πολιτισμένο, ευαίσθητο και γνώστη κοινό των επιταγών του «μοντερνισμού». Η έντονη προδιάθεση για αφηρημένες και γεωμετρικές μορφές προέρχεται αναμφίβολα από τη γεύση της στυλιστικής αποτύπωσης, δίνοντας ζωή στον Αστροτάξιο και στη μεγάλη ζωγραφική του Βασίλι Καντσκί δηλωτικά επηρεάζοντας την. Στην περίπτωση της Jana είναι επίσης αλήθεια ότι η πλούτος ύλης, παραγόμενη ενσωματώνοντας τη ζωγραφική με υλικά ποικίλης προέλευσης, και η πληρότητα των χρωματικών πάστων, επανειλημμένα αναδημιουργούμενες, αποκαλύπτουν μια σταθερή κυριαρχία μέσων εκφραστικών, ικανών να προσφέρουν πλαστικότητα και όγκο, προνόμια του δικού μας Κλασικισμού (δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι η ζωγράφος διαμένει εδώ και χρόνια κοντά στη γη των μαρμάρων του Μικελάντζελο). Και δεν πρέπει να απορεί κανείς τόσο στην προσπάθεια επιβολής οποιασδήποτε ρητορικής ανάγνωσης με ρασιοναλιστικό τρόπο. Διαφαίνεται ότι τα θέματα αντλούνται από μια συνεχή και αδιάκοπη πηγή που ρέει με άπειρη ροή χωρίς ποτέ να σταματά... η Φαντασία, εδώ ιδιαίτερα απελευθερωμένη.
Προωθόμενη από το ανέκφραστο μυστήριο που είναι η Δημιουργικότητα. Αυτή ξεχειλίζει πάνω σε αυτούς τους πίνακες μια παλλόμενη μπουρμπουλήθρα χρωμάτων που διανέμονται με φαινομενικά τυχαίο τρόπο σύμφωνα με γεωμετρικά, ασύμμορφα σκαριφήματα, όλα με φυτομορφικό χαρακτήρα... βολείς, σπειρώματα, λωρίδες και καμπύλα, γωνίες ύποπτες... μια «τεράστια» κτίση δείχνει τα δόντια της... μα είναι μόνο ένα μολύβι! Μετακινούμενα βήματα ζωγραφικής και τολμηρές πλαστικές διαβάσεις, αυτά της Jana, αλλά πάντα βαθμονομημένα με πλήρεις και λαμπερούς τόνους για να μας δείξουν μια κοραλλιογενή φύση, ένα υποθαλάσσιο ή ένα χλοώδες και ανθισμένο πέπλο.
Ο τίτλος κάθε Έργου, επαναλαμβανόμενος και επιμονής στο θέμα του «ασυνήθιστου», προφανώς αναφέρεται στον «Χωρίς Τίτλο» καντσκιανό, αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να τολμήσει κανείς σ’ αυτό το φανταστικό σύμπαν πλάσματα της θάλασσας, του ουρανού και της γης. Τριγώνια, Πάννεϊ, Κόμβοι, Σκάκια, Τετράγωνα, Σκηνές, Κοχλίες (ή σγουρογραφές ροκαϊλ?) και ό,τι μπορεί λογικά να συναχθεί από την ανάγνωση αυτών των «ζωγραφισμένων» και τώρα «γλυπτών» μας εισάγουν σε μια Μυστήρια Κοσμογονία, που μόνο το «Τρίτο Μάτι» του Πνεύματος μπορεί να φωτίσει.
Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπιάνας (Σλοβενία, πρώην Γιουγκοσλαβία)
To 1965 άρχισα να εκθέτω στην Civica Galleria d'Arte Moderna της Λουμπιάνας, κερδίζοντας μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Την περίοδο των 70 μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος Φλωρεντίας μου απένειμε βραβεία και διακρίσεις σε σειρά εκδηλώσεων Τέχνης και διαγωνισμών. Ξεκίνησα και τη διδασκαλία των Εικαστικών στις Μέσες Σχολές, μετά την αλλαγή της ιδιότητας που είχα από τη Λουμπιάνα, και ταυτόχρονα καλλιέργησα τη Ζαχαροπλαστική με ειδικά μαθήματα.
Αυτές τις χρονιές χρονολογούνται οι μεγάλοι διακοσμητικοί πίνακες σε κεραμικά, δημιουργίες κατόπιν παραγγελίας για τη διακόσμηση προσόψεων πολλών δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Galleria 14, Φιερέντζε
1975 Chiesa di Santa Maria della Quercia - Chiostro, Aulla (Massa Carrara)
1976 Palazzzo del Comune - Sala Consiliare, Aulla (Massa Carrara)
1979 Arte Fiera, Carrara
1980 Giro di Francia με στάση το Παρίσι
1996 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1996 Palazzo del Comune (Massa Carrara) - Sala Consiliare, Aulla
1997 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Sarzana (La Spezia)
1998 Galleria "Il Navicello": Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1998 Ippodromo, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Palazzo del Comune - Chiostro TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2000 Hotel Principe, Venezia
2000 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
2001 Galleria del Torchio, Roma
2001 Studio d'Arte, Venezia
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2001 Piccola Galleria, Kranj (Slovenia)
2001 Palazzo del Comune - Chiostro TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Palazzo dei Capitani del Popolo, Repubblica di San Marino
2001 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Marina di Massa
2002 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2002 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Bolsena (Viterbo)
2002 Galleria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Carnevale di Viareggio (Lucca)
2003 Palazzo del Comune - Sala Consiliare, Bolsena (Viterbo)

Dal 1999, ανακάλυψη από επαγγελματίες του κλάδου, ειδικά τη Giulia Sillato, Ιστορικός της Τέχνης της Σχολής Longhiana, διατηρώ την έκθεσή μου ανάμεσα στα Διαμερίσματα Ιστορικά τα πιο περίφημα της Ιταλίας και Γκαλελέριες Τέχνης επιπέδου εθνικού που ζήτησαν τα Έργα μου για να τα παρουσιάσουν σε Μεγάλες Δημοπρατήριες Αίθουσες.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale (Pianoterra dell'Appartamento di Guglielmo Gonzaga), Mantova
1999 Fortezza Spagnola, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Palazzo dei Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Palazzo dei Priori, Assisi Perugia)
2000 Abbazia di San Nilo, Grottaferrata (Roma)
2001 Antico Castello sul Mare, Rapallo (Genova)
2001 Quattro celebri "Castelli Romani"
in Contemporanea:
Villa Aldobrandini, Frascati (Roma)
Villa Tuscolana, Frascati (Roma)
Villa Falconieri, Frascati (Roma)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Roma)
2002 Palazzo Pallavicini Rospiglioso al Quirinale
(Roma)
2002 Crypta della Basilica di Santa Croce (Firenze)
2002 Casina Pompeiana a Riva di Chiaia (Napoli)