Fred Arends (1949) - Winterkoud

Κάποτε ονομαζόταν Fred Arends (1949), αλλά σήμερα τον αποκαλούν «Frederick Arends». Καταλαβαίνω γιατί. Τα κλασικά φαινομενικά έργα τέχνης του, κυρίως ζωγραφισμένα στο στυλ της 19ου αιώνα Ολλανδικής Σχολής, έχουν έντονη ζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως είναι ο επιτηδευμένος προς την αγορά, γι’ αυτό τον αποκαλούν «Frederick». Αυτό ακούγεται σε αγγλοσαξονικές χώρες λίγο πιο σικάτο από το «Fred» και, ειλικρινά, αυτό το όνομα ταιριάζει καλύτερα με τον μανδύα του ως παραδοσιακού ζωγράφου.

Είναι λόγω του ζεστού κλίματος; Ή θέλει να μένει κοντά στην μεγαλύτερη αγορά-στόχο του; Όπως και να ’χει, ο Fred (alias Frederick) ζει εδώ και χρόνια στο τροπικό νησί Κουρακάο, όπου σε ένα ιστολογείο τέχνης, τη «Art Gallery Absolute», εκθέτει τα έργα του. Χρήσιμο, γιατί κάθε χρόνο περισσότεροι από 200.000 αμερικανοί τουρίστες επισκέπτονται το νησί. Η συντριπτική πλειοψηφία περπατά, ξεκινώντας από το μόλο όπου αγκυροβολούν τα κρουαζιερόπλοια, προς την καρδιά της ιστορικής πόλης. Μέσα στη ζώνη Μπιγκ Κληρονομιάς της UNESCO, βλέπουν απέναντι από την πρόσοψη ενός ιστορικού κτιρίου μια τυπική καφέ πινακίδα της Monumentenzorg. Με χάλκινα γράμματα, μια πινακίδα που οι Αμερικανοί συνδέουν με το «Important Historical Site», αναγράφει: «Fred Arends – the Traditional Dutch Master». Η κοντιακή, συνοδευτική επιγραφή κάτω από αυτή είναι ένα δείγμα στρατηγικής μάρκετινγκ: «Arends was inspired by 17th century Dutch masters and their techniques.» Μια άμεση παραπομπή, για τους αμερικανούς ναύτες-επισκέπτες, στον αιώνα του Ρέμπραντ και του Βερμέερ, αλλά και στην εποχή των Ολλανδών πατέρων ίδρυσης της Νέας Υόρκης.