Αρχαία Αιγυπτιακή Faience Σαμπτί ή Ουσαμπτί για τον Nanefer-senebek. Ύψος 11 εκ. 30η δυναστεία, 378–341 π.Χ.

Shabti ή Ushabti για τον Nanefer-senebek

Κείμενο: "Φωτίστηκε ο Όσιρης του Nanefer-senebek, γιος του Her-udja, γεννημένου από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος"

- καλύτερο στο χέρι από ό,τι στις εικόνες -

Αρχαία Αίγυπτος, 30ή δυναστεία, 378 – 341 π.Χ.

Φαιάνς

Ύψος 11 εκ.

Προέλευση:
- Ιδιωτική συλλογή, Μπορντό, Γαλλία. Κ. C., συλλογή. Αποκτήθηκε κατά το πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Αποκτήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό, 2026.

Κατάσταση: Πολύ καλή, άθικτη, μόνο ένα μικρό κομμάτισμα στη γενειάδα, δείτε τις φωτογραφίες.

Αυτή η φιγούρα ουσαμπτί παριστάνεται ως εργάτης που κρατά δύο τσάπες για εργασία στα πεδία του Όσιρι στον Μετάθάνατο. Φορά τρίτριτη περούκα που πέφτει ανάμεσα στους ώμους. Διακρίνεται γενειάδα τύπου Όσιρις που τελειώνει σε σφιχτό μπροστινό στέλεχος. Μόνο τα χέρια, σταυρωμένα στο στήθος και κρατώντας τα ήδη αναφερόμενα αγροτικά εργαλεία, προεξέχουν από το μούμια-στήριγμα που καλύπτει ολόκληρο το σώμα.

Υπάρχει ένα τμήμα ιερογραφιών στο σώμα. "Φωτίστηκε ο Όσιρις του Nanefer-senebek, γιος του Her-udja, γεννημένος από Ta-net-per-nebu, δικαιωμένος". Το τεμάχιο στηρίζεται σε μικρή βάση που το ανυψώνει.

Οι ουσαμπτί κατασκευάζονταν από ένα αρχικό δίφυλλο καλούπι. Αφού ενώνονταν τα δύο κομμάτια και αφαιρούνταν τα τραχιά άκρα, και ενώ το υλικό ήταν ακόμα υγρό, τα στοιχεία της εικόνας διορθώνονταν και οι κολώνες πάνω στις οποίες θα χαράζονταν οι ιερογλύφες σημειώνονταν. Αυτό σήμαινε ότι κάθε ουσαμπτί ήταν μοναδικό, παρότι προέρχονταν από το ίδιο καλούπι.

Οι ουσαμπτi, ένας όρος που στην Αρχαία Αίγυπτο σημαίνει “απαντήσεις”, ήταν φιγούρες που αντιπροσώπευαν άμεσα τον νεκρό. Εμφανίστηκαν στη Μέση Βασιλεία και η χρήση τους έγινε δημοφιλής στη Νέα Βασιλεία. Αποτελούσαν μέρος των κτερισμάτων του τάφου. Το Κεφάλαιο VI του Βιβλίου των Νεκρών συχνά ήταν χαραγμένο στην φιγούρα, ή μια απλούστερη εκδοχή με το όνομα και τον τίτλο του αποθανόντος. Η χρήση αυτών των ταφικών φιγούρων επέτρεπε στον κάτοχο να απολαύσει τη μετά θάνατον ζωή καθώς οι ουσαμπτi λειτουργούσαν ως μορφή αντικαταστάτη εργάτη για τον κάτοχο στα πεδία του Αάρου, τον αιγυπτιακό παράδεισο, καθώς οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα πνεύματα αυτών των φιγούρων θα εργαζόταν για αυτούς και έτσι θα εξασφάλιζαν τη συντήρησή τους στον Μετάθάνατον. Υπήρχαν 365 ουσαμπτi τοποθετημένα ανάμεσα στα κτερίσματα, ένα για κάθε ημέρα του έτους. Μαζί με αυτά μπορούσαν να υπάρχουν 36 επί κεφαλής που θα ήταν υπεύθυνοι για κάθε ομάδα εργασίας που αποτελούνταν από 10 εργάτες, έτσι ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε εξέγερση στις τάξεις. Αυτές οι φιγούρες μπορούσαν να βρεθούν σε ένα ειδικό ξύλινο κουτί ή μπορεί να τοποθετούνταν σε μια προφορική ομαδοποίηση σε ένα σημείο κοντά στον σάρωσκοφάγο. Στην Ύστατη Περίοδο οι φιγούρες αυτές παραγόταν μαζικά. Ο αριθμός αυξήθηκε και η χρήση τους έγινε πιο συχνή στους τάφους της περιόδου.

Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτής της ουσαμπτι είναι φαιενς, φτιαγμένο από λεπτό άμμο τσιμεντωμένη με ανθρακικό νάτριο και ανθρακικό νατρίου που εξήχθη από νάττρον. Ψήθηκε στους 950 βαθμούς Κελσίν (C), το μίγμα δίνει φινίρισμα που resembles εναλίζει σε σμάλτο με τα καρβονικά να σχηματίζουν μια υαλώδη επιφάνεια. Ήταν μια απλή διαδικασία και επομένως όχι δαπανηρή. Οι πράσινοι και μπλε τόνοι επιτεύχθηκαν με την προσθήκη μερικών γραμμαρίων οξειδίου χαλκού εξαγόμενου από μολαχιτ ή αζουρίτη. Οι κόκκινοι τόνοι επιτεύχθηκαν με οξείδιο σιδήρου, οι έντονοι μπλε με κοβαλτ, το μαύρο με ανάμειξη οξειδίου σιδήρου και μαγνησίων οξειδίου με νερό. Όλα όσα χρειάστηκαν ήταν το ζωγραφιστό των επιλεγμένων λεπτομερειών στο επιλεγμένο χρώμα με μια βούρτσα πριν το ψήσιμο.