Γλυπτό, Saint Rita of Cascia - 18th Century - 21 cm - Ξύλο

Ιερολατρευτικό πορτογαλικό γλυπτό του 18ου αιώνα, σκαλισμένο σε ξύλο, ζωγραφισμένο με πολυχρωμία, επενδυμένο και χρυσωμένο, απεικονίζοντας την Αγία Ρίτα της Καστίας, μοναχή με Augustine, και μία από τις πιο σεβάσιμες αγίες στην παράδοση της καθολικής Εκκλησίας. Η αγία απεικονίζεται ολόσωμη, σε μετωπική θέση με ελαφριά κλίση του σώματος, προσδίδοντας κίνηση και φυσικότητα στη σύνθεση. Το πρόσωπο φέρει ευαίσθητα χαρακτηριστικά, συγκεντρωμένο βλέμμα και ήρεμη έκφραση, σημαδεμένη από μια συγκρατημένη πνευματικότητα. Το κεφάλι είναι καλυμμένο με το πέπλο του μοναχικού ενδύματος, αφήνοντας ορατό μόνο το πρόσωπο. Η Αγία Ρίτα φέρει το ενδύμα της Τάξης του Αγίου Αυγουστίνου, που αποτελείται από μακριό χιτώνα και πέπλο, δεμένο στη μέση με ζώνη. Τα ενδύματα διακοσμούνται διεξοδικά σύμφωνα με την τεχνική της επένδυσης (estofado), με φόντο σκούρο πάνω στο οποίο αναπτύσσονται φυτικά, λουλουδιακά σχέδια και χρυσοί σπειροί. Η επιφάνεια αποκαλύπτει εργασία εφεστής (esgrafitado), παράγοντας λεπτές γραμμές και υφές που μιμούνται πλούσιους υφάδες και κεντήματα. Η άνω ζώνη του ενδύματος φέρει μια ευρύτατη κωλόμπα ή μανδύα σε χρώμα χρυσό, τοποθετημένο σε νήματα γύρω από το πρόσωπο. Η αντίθεση ανάμεσα στο σκούρο φόντο των ενδυμάτων και τη χρυσοφόρα διακόσμηση παρέχει ιδιαίτερη οπτική πλούτη στην ξυλογλυπτική, χαρακτηριστικό της πορτογαλικής μπαρόκ θρησκευτικής φαντασίας. Με το αριστερό χέρι, η αγία κρατά μια μεγάλη ξύλινη σταυρό, με τραχύ και ακανόνιστο φινίρισμα, υπενθύμιση της περισυλλογής για τον Πάθος του Χριστού. Το δεξί χέρι βρίσκεται απλωμένο, σε μια κίνηση προσευχής, αγκαλιάς ή διαμεσολάβησης. Ο σταυρός αποτελεί ένα από τα κύρια εικονιστικά χαρακτηριστικά της Αγίας Ρίτας, που συχνά εμφανίζεται σε περισυλλογή ενώπιον του Σταυρωμένου. Η εικόνα ίσως διέθετε και άλλες ιδιότητες που σήμερα λείπουν, όπως το αγκάθι στο μέτωπο, ο ρόδος, το βιβλίο των προσευχών ή μια μικρή εικόνα του Χριστού Σταυρωμένου. Η λατρεία στην Αγία Ρίτα συνδέεται ιδιαίτερα με το επεισόδιο κατά το οποίο δέχθηκε στο μέτωπο έναν τραυματισμό παρόμοιο με αυτόν που προκαλεί το αγκάθι του στέμματος του Χριστού, σύμβολο της βαθιάς πνευματικής ένωσης με το Πάθος. Το σώμα παρουσιάζει γυμνά πόδια, εν μέρει ορατά κάτω από το άκρο του ενδύματος, ενισχύοντας τις αξίες της ταπείνωσης, της μετάνοιας και της αποχής που συνδέονται με τη θρησκευτική ζωή. Τοποθετείται σε μικρή βάση από ξύλο, περίπου ημικυκλική, διακοσμημένη με μαρμαρόχρωμη πολυχρωμία σε αποχρώσεις πράσινες, ερυθρές, ωχροί και χρυσαφί. Η πλούσια επένδυση, ο δυναμικός χειρισμός των πλεκτών υφασμάτων, η μεγαλοπρεπής μορφή και η εκτεταμένη χρήση της χρυσάνθειας επιτρέπουν την ενσωμάτωση του έργου στην παράδοση της πορτογαλικής μπαρόκ θρησκευτικής φαντασίας του 18ου αιώνα, πιθανώς προορισμένου για ένα θυσιαστήριο, κεφαλοχωρά ήστυλ δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο λατρείας. Παρουσιάζει ενδείξεις παλαιότητας και χρήσης συμβατές με την εποχή. Πορτογαλία, 18ος αιώνας. Ξύλινο γλυπτό σκαλισμένο, πολυχρωματικό, επενδυμένο και χρυσωμένο. Ύψος: 21 cm.