Γλυπτό, Immaculate Conception - 19th Century - 52 cm - Ξύλο, Terracotta, Γυαλί

Ισπανική/Πορτογαλική devotion για τον 19ο αιώνα: γλυπτό από τερακότα χτυπημένη και πολυχρωμημένη, με διακόσμηση επίστρωσης και χρυσών δώσεων, απεικονίζοντας την Παναγία της Αμόλυντης Σύλληψης (Αμόλυντη Σύλληψη). Η Παρθένος απεικονίζεται ολόσωμη, σε σε πρώτο πλάνο, με λίγο κεκλιμένο το κεφάλι και τα χέρια ένωση μπροστά στο στήθος, σε στάση προσευχής, περισυλλογής και υπακοής στη θεία βούληση. Το πρόσωπο φέρει ευγενή χαρακτηριστικά και ήρεμη έκφραση, περιτριγυρισμένο από μακριά καστανά μαλλιά, χωρισμένα στη μέση και που πέφτουν σε κυματιστές τούφες στους ώμους. Φορά μακριά λουρί μπλε-ανοιχτό, διακοσμημένο με φυτικά σχέδια, αστέρια και στοιχεία φυτοφανή ζωγραφισμένα και χρυσά. Στους ώμους απλώνεται ένα ευρύ μαντήλι μπλε και βιολέ, και αυτό διακοσμημένο με στοιχεία διακοσμητικά χρυσά και αντίθετες λεπτομέρειες. Η επεξεργασία των ενδυμάτων, με κάθετες πτυχές και λεπτομερή διακόσμηση, δίνει κομψότητα και τελετουργικότητα στη σύνθεση. Το κεφάλι έχει κάλυμμα με έναν βελούδινο μουσινόν από γραβάτα μαργαριταριού, πιθανώς τοποθετημένο πίσω, που κατεβαίνει πλευρικά μέχρι τη βάση της μορφής. Πάνω από το κάλυμμα εδράζεται μια κορώνα από ασήμι, δομή με οπές και δαντελωτή διακόσμηση, τελειώνει με μικρό σφαίρα και σταυρό, χαρακτηριστικό που υπογραμμίζει τη βασιλική αξία της Παναγίας ως Βασίλισσας του Ουρανού. Η μορφή βρίσκεται όρθια πάνω από μια απεικόνιση νεφών, με τα πόδια στηριγμένα σε ένα σεληνιακό φεγγάρι, στοιχείο παραδοσιακό της εικονογραφίας της Αμόλυντης Σύλληψης. Κάτω από την Παναγία φαίνονται τέσσερα κεφάλια αγγέλων με φτερά, μορφοποιημένα ξεχωριστά και κατανεμημένα ανάμεσα στα σύννεφα, που ενισχύουν τον οντολογικό χαρακτήρα της σύνθεσης. Το σεληνιακό φεγγάρι και τα σύννεφα παραπέμπουν στην όραση που περιγράφεται στη Αποκάλυψη του Ιωάννη - η γυναίκα φορούμενη φως, με το φεγγάρι κάτω από τα πόδια - ερμηνεία που, στην καθολική παράδοση, συνδέθηκε με την καθαρότητα της Παναγίας και τη νίκη της επί της πρωτόγονης αμαρτίας. Το σύνολο εδράζεται σε ένα βάθρο από τερακότα χτυπημένη, πολυχρωμημένη και μαρμαρώθηκε, σε γλώσσα διακοσμητικής νεο-μπόροκας. Η βάση παρουσιάζει κίνηση με σπειρώσεις, γλυφιδοειδείς στροβιλισμούς και καμπύλες μορφές, βαμμένες σε ροζ αποχρώσεις, ώχρες και κρέμ, προσομοιώνοντας διάφορους τύπους μαρμάρου. Το εικόνισμα προστατεύεται από μια ψηλή στρογγυλή γυάλινη οξύφυλλη με κυλινδρικό σχήμα και στρογγυλεμένο επάνω μέρος, στηριζόμενη σε κυκλική βάση από σκούρο ξύλο, σφυρηλατημένη και κορνίζα, υψωμένη με μικρούς ποδούς. Αυτός ο τρόπος παρουσίασης προοριζόταν να προστατεύσει το γλυπτό, το πέπλο και την κορώνα, χαρακτηριστικό των εικόνων που διατηρούνταν σε οίκους προσευχής και ιδιωτικούς χώρους λατρείας κατά τον 19ο αιώνα. Η ευαισθησία της μορφοποίησης, η πλούσια πολυχρωμία, ο χρυσός των ενδυμάτων, η παρουσία της κορώνας από ασήμι και η διατήρηση του συνόλου υπό τη γυάλινη στέγη καθιστούν αυτό το κομμάτι ένα ενδιαφέρον παράδειγμα της πορτογαλικής θρησκευτικής φαντασίας του 19ου αιώνα. Έχει ενδείξεις παλαιότητας και χρήσης συμβίβαστες με την εποχή. Πορτογαλία, 19ος αιώνας. Τερακότα χτυπημένη, πολυχρωμημένη, επίστρωση και χρυσισμένη · κορώνα από ασήμι · πέπλο από δαντέλα · γυάλινη στέγη πάνω σε βάση από ξύλο. Ύψος της γλυπτικής: 42 εκ. Συνολικό ύψος: 52 εκ.