Ιριδίζον κύπελλο σάκε από τήκευμα γυαλιού «Yakushiji-tsuchi» από την Τομόκο Εγκούτσι - Γυαλί - Tomoko Eguchi (江口智子) - Ιαπωνία - 1900-2000

Ενα εντυπωσιακό χεροποίητο ποτήρι τεχνογυαλί για σάκε (guinomi) από την ιαπωνέζικη γυάλινη καλλιτέχνη Τόμοκο Έγκουτσι. Το κομμάτι φτιάχτηκε με τη χαρακτηριστική τεχνική "熔壌ガラス" (ρηγματώμενο/ηφαιστειακό γυαλί), κατά την οποία ο ναός από τον Yakushiji-dera συγχωνεύεται μέσα στο γυαλί, προσδίδοντας μια οργανική, πλούσια υφή στην επιφάνεια. Το εξωτερικό εμφανίζει ένα μεταβαλλόμενο ιριδίζον λαμπύρισμα σε αποχρώσεις γαλάζιο-γκρι, χρυσό, ροζ και βιολέτα, με ακανόνιστες μεταλλικές λευκές ή φτερόμορφες κηλίδες να διασχίζουν το γυαλιστερό μαύρο χείλος και τη βάση με ποδαρι. Το εσωτερικό της κανάτας είναι βαθύ, γυαλιστερό μαύρο με ήπιους ουράνιους αντανακλάσεις. Το κύπελλο κάθεται πάνω σε μια μικρή σφαίρα-βάση με δαχτυλίδι και φέρει την υπογραφή στην κάτω πλευρά της βάσης.

Το κομμάτι συνοδεύεται από το αρχικό του συρταρωτό ξύλινο κουτί αποθήκευσης, με την επιγραφή "熔壌ガラス 冷酒盃 薬師寺土" και την υπογραφή του καλλιτέχνη καθώς και σφραγίδα κόκκινη — πιστοποιώντας την αυθεντικότητα και τη θέση του εντός της σειράς γυαλιού από πήλινο Yakushiji.

Μέγεθος
Ύψος: 7 εκ
Πλάτος: 6 εκ
Βάθος: 6 εκ

Βάρος
93 γρ / 0,093 κλ

Κατάσταση
Το κύπελλο βρίσκεται σε καλή χρησιμοποιημένη κατάσταση χωρίς σημαντικές ζημιές· εμφανίζονται ελαφριές επιφανειακές γραμμές και διακριτικά γρατζουνίσματα συμβατά με προσεκτική μεταχείριση, αλλά δεν είναι έντονα. Διατίθεται πλήρες με το αρχικό του σφραγισμένο ξύλινο κουτί.

Προφίλ Καλλιτέχνη
Η Τομόκο Έγκουτσι (江口智子) ήταν ιάπωνας γυάλινος καλλιτέχνης εργαστηρίου, από την επαρχία Saga. Αποφοίτησε από το τμήμα κεραμικής του Kyoto College of Art το 1980 και, στη συνέχεια, εκπαιδεύτηκε στο Esaki Glass Design Institute. Το 1981 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Takatoo Studio Glass Center και από το 1985 δίδαξε γυάλινη τέχνη στο Ikebukuro Community College, ενώ έγινε μέλος του Japan Studio Glass Association. Εκθέτει διεθνώς, μεταξύ άλλων στο Alabama International Glass Exhibition στην Ιαπωνία σε πολλές περιπτώσεις, και κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στην Έκθεση Mayura το 1990. Το 1993 έγινε η διάδοχος δεύτερης γενιάς του