Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale

Αποστολή συνδυασμένη; Αν αγοράσεις περισσότερα έργα στην ίδια Δημοπρασία θα πληρώσεις μόνο μια αποστολή

Παροτρύνουμε να επισκεφθείτε την πλατφόρμα πωλήσεων online “DELAURETISART”

Giovanni Greco (1953, Catania) [Italia]
Σμάλτο ακρυλικό, σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη μπροστά και πίσω·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας
GOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κατάνια, πόλη όπου ζει και εργάζεται. Μετά τις ατελείς σπουδές βιολογίας και την εμβάθυνση των σπουδών στις εικαστικές τέχνες, γράφτηκε στην Scuola del Nudi di Catania και το 1980 ξεκινά την κινηματογραφική του δραστηριότητα ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγριτσιανό υπόδειγμα και ακολούθως από το de Chirico όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρώσεων, φαινομενικά αντιφατικών, του ονείρου και της αντικειμενικής πραγματικότητας, σε μια είδος απόλυτης πραγματικότητας.
Σύμφωνα με την έρευνά του, μια έντονη παρόρμηση που αποσκοπεί στην επίλυση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει το “σκέψη” μερικές φορές - αδιαμφισβήτητες μεταβάσεις - έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco, ακαταμάχητο ως μέσο για να φωτίσει με έναν νέο τρόπο τα θεμελιώδη προβλήματα τα οποία ο νους μας δεν παύει να απελευθερώνεται, σκηνικά εμφαίνοντας οπτικούς εκβιασμούς, εκβιασμούς της ψυχής· περαιτέρω προς τα εμπρός τον τραβούν οι μεταφυσικές πινελιές της ζωγραφικής και κυρίως τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές όσο για το φορτικό ενδιαφέρον που εκφράζεται σε μια σταθερή σύνθεση· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται μάζες πανίσχυρες που προέρχονται από τους χρωματικούς όγκους σκοτεινούς και πλούσιους σε λιπαρές υφές, σε ένα περιβάλλον όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα υποκείμενα να βρίσκονται σε ημιτελές μεταξύ μεταφυσικής επίδρασης και νεοκλασικών ανακλήσεων που προέρχονται από έργα του παρελθόντος, ταραγμένα από τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος του “éndonèxò”, όρος που επινοήθηκε από τον καλλιτέχνη – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και προς τα πράγματα αλλά ταυτόχρονα γίνεται αισθητό το θέλημά του να κάνει τη ζωγραφική του πιο κοντά στην εμπειρία του παρατηρητή, ανεβάζοντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά αντικαθιστώντας, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους ανοιχτούς και απλούς χώρους της λογικής.