Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale

Προσφέρουμε χωρίς τιμή εκκίνησης
ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ· Αν αγοράσεις περισσότερα έργα στην ίδια Δημοπρασία πληρώνεις ΜΙΑ μόνο αποστολή
Προσκαλούμε να επισκεφθείτε την online πλατφόρμα πωλήσεων μας “DELAURETISART”

Γιόβανι Γκρέκο (1953,
Ζωγραφική σε ακρυλικό σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη στο μπροστινό και στο πίσω μέρος·
με Πιστοποιητικό γνησιότητας του καλλιτέχνη
GOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κατάνια, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά τις ατελείς σπουδές βιολογίας και την εμβάθυνση στις καλλιτεχνικές σπουδές, γράφεται στη Σχολή Νούντι της Κατάνια και το 1980 ξεκινά τη ζωγραφική του δραστηριότητα, αφετηρία όπου συνδυάζει τα πρότυπα του Μαγκρίτ και αργότερα του Ντι Κίρικο, όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρωμάτων, φαινομενικά αντιφατικών, το όνειρο και η αντικειμενική πραγματικότητα, σε έναν είδος απόλυτης πραγματικότητας.
Κάτω από την έρευνά του βρίσκεται μια έντονη παρόρμηση να λύσει τα μεγάλα διλήμματα της ύπαρξης και τη σχέση του εαυτού με τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη “σκέψη” που μερικές φορές αποτελεί αναμφισβήτητες διόδους — έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco, αφανές ίσως ως μέσο για να ρίξει σε ένα νέο φως τα προβλήματα-κλειδιά τα οποία ο νους μας συνεχώς αποδεσμεύει, θέτοντας μπροστά οπτικά εκβιαστικά διλήμματα, εκβιασμούς της ψυχής· αργότερα έλκεται από τη μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως από τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές όσο για το εμφανή ενδιαφέρον που εκφράζεται με μια πεισματώδη συνθετική σταθερότητα· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος μετασχηματίζονται σε μαζικές μορφές που προκύπτουν από τους σκοτεινούς και παχύρρευστους χρωματικούς όγκους within ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα υποκείμενα αιωρούνται μεταξύ μεταφυσικής επιρροής και νεοκλασικών υπαινιγμών που προέρχονται από έργα του παρελθόντος, ταρακουνισμένα από τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος της “éndonèxò”, όρος που επίθεσε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα στρέφεται σαφώς προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται την επιθυμία να κάνει τη ζωγραφική του πιο κοντά στην εμπειρία του παρατηρητή, αντλώντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικαταστήσει, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους χώρους με τα φωτεινά και απλά της λογικής.