Ένα ξύλινο γλυπτό - Fon - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)
07
ημέρες
03
ώρες
25
λεπτά
03
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 2
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 230 - € 280
 | 2 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138275 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μεταξύ των κοινοτήτων Φον στη σημερινή Μπωή και Τογκο, λαξεύσεις φαλλικού χαρακτήρα κατέχουν σημαντική θέση το ritual τοπίο του Βοντού (Βουντού), όπου λειτουργούν ως υλικές εκφράσεις ισχύος δημιουργίας, γονιμότητας και πνευματικής αποτελεσματικότητας. Το παρόν δείγμα, σμιλευμένο με τη μορφή ενός όρθιου φαλλού και καλυμμένο με σημαντικά στρώματα λευκού καολίνης και ωχρές χρωστικές ουσίες, απεικονίζει τον πολύπλοκο αλληλεπιδρασμό μεταξύ μορφής, χρώματος και τελετουργικού νοήματος που χαρακτηρίζει τη θρησκευτική τέχνη των Φον. Συμπεριλαμβάνεται η βάση.
Αυτό το αντικείμενο, αποδοθείσας στους Φον, λαμβάνει τη μορφή ενός πολύ μακριού κάθετου όγκου με σχεδόν κυλινδρικό τομές διατομής· το άνω άκρο είναι στρογγυλεμένο, ενώ η βάση διευρύνεται σε δύο ασύμμετρους οβοειδείς όγκους. Η σκόπιμα αδιακόσμητη σιλουέτα του δεν διαθέτει σαφείς γλυπτές ανατομικές λεπτομέρειες, αλλά το συνολικό της σχήμα μπορεί να προτείνει μια συμβολική απεικόνιση του σώματος ή της γονιμότητας. Η επιφάνεια, που ποικίλει από μπεζ μέχρι ανοιχτό ωχρό, είναι τελείως καλυμμένη με παχιά, κρούστα και ανομοιογενή υλικά, πιθανώς συνδυασμό επόμενων στρώσεων πηλού, σκόνες ή άλλων ουσιών που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια τελετουργικών τελετών. Σκοτεινοί λεκέδες, φθορές, μικρές κοιλότητες και μια μακριά διαμήκης ρωγμή μαρτυρούν την ηλικία και την έκθεσή του. Στις θρησκευτικές πρακτικές των Φον, αυτός ο τύπος αντικειμένου—συνήθως αναφερόμενος ως «φαρμακείο» ή, πιο ακριβώς, ως αντικείμενο δύναμης—μπορεί να εμπλουτιστεί με υλικά που προορίζονται να ενεργοποιήσουν ή να διατηρήσουν τη συμβολική του αποτελεσματικότητα· ωστόσο, απουσία τεκμηρίωσης σχετικά με το πλαίσιο απόκτησής του, η ακριβής του λειτουργία και η οντότητα με την οποία συνδέεται δεν μπορούν να ορισθούν με βεβαιότητα.
Η εφαρμογή λευκής καολίνης έχει ιδιαίτερη σημασία στην κοσμολογία του Βοντού. Το λευκό συνδέεται με αγνότητα, προγονική σοφία, πνευματική διαύγεια και την παρουσία ευμενών υπερφυσικών δυνάμεων. Αντικείμενα τελετουργίας καλυμμένα με καολίνη συχνά δηλώνουν επαφή με τον αόρατο κόσμο και μπορεί να δηλώνουν επαναλαμβανόμενη τελετουργική ενεργοποίηση μέσω προσφορών, ευλογιών και τελετουργιών θυσίας. Οι ωχρές χρωστικές που φαίνονται κάτω από την ή δίπλα στην λευκή επιφάνεια εισάγουν συμπληρωματικές συνδέσεις με ζωτικότητα, γονιμότητα, αίμα, γη και τις αναγεννητικές δυνάμεις της φύσης.
Αντί να λειτουργεί ως φυσιοκρατική αναπαράσταση της αντρικής ανατομίας, ο φαλλός λειτουργεί ως συμπυκνωμένο σύμβολο δημιουργικής ενέργειας και αναπαραγωγικής ισχύος. Στη σκέψη των Φον, η γονιμότητα εκτείνεται πέρα από τη βιολογική αναπαραγωγή και επεκτείνεται σε αγροτική αφθονία, συνέχεια της διακλάδωσης, κοινωνική ευημερία και κοινωφελή ευημερία. Οι φαλλικοί ναοί λοιπόν λειτουργούν ως οπτικά και τελετουργικά μέσα δια μέσου των οποίων οι δυνάμεις αυτές μπορούν να επικαλεστούνται, να ενισχυθούν και να διατηρηθούν.
Τέτοιες γλυπτές συνήθως τοποθετούνταν σε ναούς, οικιστικά συγκροτήματα, ιερά δάση ή τελετουργικούς χώρους αφιερωμένους σε συγκεκριμένες θεότητες και πνεύματα Βοντού. Μέσω φιλοδωρίας, θυσιών, προσευχών και τελετουργικών παραστάσεων, το αντικείμενο ενεργοποιήθηκε ως τόπος πνευματικής παρουσίας. Οι συσσώρευσμένες στρώσεις χρωστήρα συχνά μαρτυρούν παρατεταμένη τελετουργική χρήση, μετατρέποντας τη γλυπτική σε ορατό αρχείο λατρευτικής πρακτικής και θρησκευτικής δέσμευσης διαδρομών.
Η μαύρη βάση που στηρίζει τη γλυπτική ενισχύει περαιτέρω τον τελετουργικό της χαρακτήρα. Οι σκοτεινές επιφάνειες συνήθως προκύπτουν από επανειλημμένη έκθεση σε θυσιαστήριες ύλες, ελαιόλαδο για παλάμους, καπνό, αίμα και άλλες ουσίες που χρησιμοποιούνται σε τελετές του Βοντού. Η αντίθεση μεταξύ της λαμπρής λευκής καολίνης και της σκοτεινής βάσης δημιουργεί μια οπτική αντίθεση μεταξύ ορατών και αόρατων κόσμων, γήινης ύπαρξης και πνευματικής δύναμης, μια διπολικότητα που βρίσκεται στον πυρήνα πολλών θρησκευτικών σκέψεων των Φον.
Ως με πολλά τελετουργικά αντικείμενα του Βοντού, η σημασία του γλυπτού δεν έγκειται μόνο στο σχήμα του αλλά στην ικανότητά του να ενσωματώνει και να κατευθύνει πνευματικές δυνάμεις. Ο φαλλός μετατρέπεται σε υλική εμφάνιση ζωτικής ενέργειας, μετατρέποντας ένα ανατομικό σύμβολο σε ισχυρό τελετουργικό εργαλείο που αφορά τη γονιμότητα, την προστασία, την ευημερία και τη συνεχή διατήρηση τόσο της ανθρώπινης όσο και της κοσμικής τάξης.
Αναφορές
Blier, Suzanne Preston. African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, 1995.
Blier, Suzanne Preston. The Anatomy of Architecture: Ontology and Metaphor in Batammaliba Architectural Expression. Cambridge University Press, 1987.
Herskovits, Melville J. Herskovits. Dahomey: An Ancient West African Kingdom. Northwestern University Press, 1967.
Maupoil, Bernard. La Géomancie à l'Ancienne Côte des Esclaves. Institut d'Ethnologie, Paris, 1943.
Mercier, Paul. Tradition, Changement, Histoire: Les Somba du Dahomey Septentrional. Anthropos, 1968.
Ορισμένες από τις πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Inv. No. MA//Z1//8/9/0/4/
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παράσχει την τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και κανονισμούς στη χώρα διαμονής του. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξάγει το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παρέχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που γνωρίζει για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε απαραίτητα έγγραφα εγκριθούν/θα διασφαλιστούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΜεταξύ των κοινοτήτων Φον στη σημερινή Μπωή και Τογκο, λαξεύσεις φαλλικού χαρακτήρα κατέχουν σημαντική θέση το ritual τοπίο του Βοντού (Βουντού), όπου λειτουργούν ως υλικές εκφράσεις ισχύος δημιουργίας, γονιμότητας και πνευματικής αποτελεσματικότητας. Το παρόν δείγμα, σμιλευμένο με τη μορφή ενός όρθιου φαλλού και καλυμμένο με σημαντικά στρώματα λευκού καολίνης και ωχρές χρωστικές ουσίες, απεικονίζει τον πολύπλοκο αλληλεπιδρασμό μεταξύ μορφής, χρώματος και τελετουργικού νοήματος που χαρακτηρίζει τη θρησκευτική τέχνη των Φον. Συμπεριλαμβάνεται η βάση.
Αυτό το αντικείμενο, αποδοθείσας στους Φον, λαμβάνει τη μορφή ενός πολύ μακριού κάθετου όγκου με σχεδόν κυλινδρικό τομές διατομής· το άνω άκρο είναι στρογγυλεμένο, ενώ η βάση διευρύνεται σε δύο ασύμμετρους οβοειδείς όγκους. Η σκόπιμα αδιακόσμητη σιλουέτα του δεν διαθέτει σαφείς γλυπτές ανατομικές λεπτομέρειες, αλλά το συνολικό της σχήμα μπορεί να προτείνει μια συμβολική απεικόνιση του σώματος ή της γονιμότητας. Η επιφάνεια, που ποικίλει από μπεζ μέχρι ανοιχτό ωχρό, είναι τελείως καλυμμένη με παχιά, κρούστα και ανομοιογενή υλικά, πιθανώς συνδυασμό επόμενων στρώσεων πηλού, σκόνες ή άλλων ουσιών που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια τελετουργικών τελετών. Σκοτεινοί λεκέδες, φθορές, μικρές κοιλότητες και μια μακριά διαμήκης ρωγμή μαρτυρούν την ηλικία και την έκθεσή του. Στις θρησκευτικές πρακτικές των Φον, αυτός ο τύπος αντικειμένου—συνήθως αναφερόμενος ως «φαρμακείο» ή, πιο ακριβώς, ως αντικείμενο δύναμης—μπορεί να εμπλουτιστεί με υλικά που προορίζονται να ενεργοποιήσουν ή να διατηρήσουν τη συμβολική του αποτελεσματικότητα· ωστόσο, απουσία τεκμηρίωσης σχετικά με το πλαίσιο απόκτησής του, η ακριβής του λειτουργία και η οντότητα με την οποία συνδέεται δεν μπορούν να ορισθούν με βεβαιότητα.
Η εφαρμογή λευκής καολίνης έχει ιδιαίτερη σημασία στην κοσμολογία του Βοντού. Το λευκό συνδέεται με αγνότητα, προγονική σοφία, πνευματική διαύγεια και την παρουσία ευμενών υπερφυσικών δυνάμεων. Αντικείμενα τελετουργίας καλυμμένα με καολίνη συχνά δηλώνουν επαφή με τον αόρατο κόσμο και μπορεί να δηλώνουν επαναλαμβανόμενη τελετουργική ενεργοποίηση μέσω προσφορών, ευλογιών και τελετουργιών θυσίας. Οι ωχρές χρωστικές που φαίνονται κάτω από την ή δίπλα στην λευκή επιφάνεια εισάγουν συμπληρωματικές συνδέσεις με ζωτικότητα, γονιμότητα, αίμα, γη και τις αναγεννητικές δυνάμεις της φύσης.
Αντί να λειτουργεί ως φυσιοκρατική αναπαράσταση της αντρικής ανατομίας, ο φαλλός λειτουργεί ως συμπυκνωμένο σύμβολο δημιουργικής ενέργειας και αναπαραγωγικής ισχύος. Στη σκέψη των Φον, η γονιμότητα εκτείνεται πέρα από τη βιολογική αναπαραγωγή και επεκτείνεται σε αγροτική αφθονία, συνέχεια της διακλάδωσης, κοινωνική ευημερία και κοινωφελή ευημερία. Οι φαλλικοί ναοί λοιπόν λειτουργούν ως οπτικά και τελετουργικά μέσα δια μέσου των οποίων οι δυνάμεις αυτές μπορούν να επικαλεστούνται, να ενισχυθούν και να διατηρηθούν.
Τέτοιες γλυπτές συνήθως τοποθετούνταν σε ναούς, οικιστικά συγκροτήματα, ιερά δάση ή τελετουργικούς χώρους αφιερωμένους σε συγκεκριμένες θεότητες και πνεύματα Βοντού. Μέσω φιλοδωρίας, θυσιών, προσευχών και τελετουργικών παραστάσεων, το αντικείμενο ενεργοποιήθηκε ως τόπος πνευματικής παρουσίας. Οι συσσώρευσμένες στρώσεις χρωστήρα συχνά μαρτυρούν παρατεταμένη τελετουργική χρήση, μετατρέποντας τη γλυπτική σε ορατό αρχείο λατρευτικής πρακτικής και θρησκευτικής δέσμευσης διαδρομών.
Η μαύρη βάση που στηρίζει τη γλυπτική ενισχύει περαιτέρω τον τελετουργικό της χαρακτήρα. Οι σκοτεινές επιφάνειες συνήθως προκύπτουν από επανειλημμένη έκθεση σε θυσιαστήριες ύλες, ελαιόλαδο για παλάμους, καπνό, αίμα και άλλες ουσίες που χρησιμοποιούνται σε τελετές του Βοντού. Η αντίθεση μεταξύ της λαμπρής λευκής καολίνης και της σκοτεινής βάσης δημιουργεί μια οπτική αντίθεση μεταξύ ορατών και αόρατων κόσμων, γήινης ύπαρξης και πνευματικής δύναμης, μια διπολικότητα που βρίσκεται στον πυρήνα πολλών θρησκευτικών σκέψεων των Φον.
Ως με πολλά τελετουργικά αντικείμενα του Βοντού, η σημασία του γλυπτού δεν έγκειται μόνο στο σχήμα του αλλά στην ικανότητά του να ενσωματώνει και να κατευθύνει πνευματικές δυνάμεις. Ο φαλλός μετατρέπεται σε υλική εμφάνιση ζωτικής ενέργειας, μετατρέποντας ένα ανατομικό σύμβολο σε ισχυρό τελετουργικό εργαλείο που αφορά τη γονιμότητα, την προστασία, την ευημερία και τη συνεχή διατήρηση τόσο της ανθρώπινης όσο και της κοσμικής τάξης.
Αναφορές
Blier, Suzanne Preston. African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, 1995.
Blier, Suzanne Preston. The Anatomy of Architecture: Ontology and Metaphor in Batammaliba Architectural Expression. Cambridge University Press, 1987.
Herskovits, Melville J. Herskovits. Dahomey: An Ancient West African Kingdom. Northwestern University Press, 1967.
Maupoil, Bernard. La Géomancie à l'Ancienne Côte des Esclaves. Institut d'Ethnologie, Paris, 1943.
Mercier, Paul. Tradition, Changement, Histoire: Les Somba du Dahomey Septentrional. Anthropos, 1968.
Ορισμένες από τις πληροφορίες παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές από τους τομείς της εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης.
Inv. No. MA//Z1//8/9/0/4/
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι έπρεπε να παράσχει την τεκμηρίωση που απαιτείται από τους νόμους και κανονισμούς στη χώρα διαμονής του. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πουλήσει/εξάγει το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παρέχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που γνωρίζει για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε απαραίτητα έγγραφα εγκριθούν/θα διασφαλιστούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Fon
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
27 cm
Βάρος
330 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
