Giuseppe Bossi (1777-1815) - Ritratto di giovane fanciulla

Giuseppe Bossi (Busto Arsizio 1777- Milano 1815)
Πορτρέτο μιας νέας κοπέλας
Λάδι σε καμβά, διαστάσεις 72 x 58 εκ. – με κορνίζα 98 x 84,5
Υπογεγραμμένο κάτω δεξιά: “ Gio. Bossi”

Χάρη στην υπογραφή μπορούμε να συνδέσουμε την παραγωγή με το χέρι του ζωγράφου από το Μιλάνο Giuseppe Bossi, ανάμεσα στους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του μιλιάνικου ρεαλισμού, δίπλα σε Ugo Foscolo, Giuseppe Parini, Alessandro Manzoni και Carlo Porta. Η οικογένεια τον στήριξε στις πρόωρες κλίσεις του για τη ζωγραφική, τον γράφει στην Ακαδημία Brera, ιδρυμένη το 1786. Εκεί είχε δασκάλους τους Traballesi, Knoller, Appiani και G. Franchi. Χάρη σε μια υποτροφία κατάφερε να ταξιδέψει στη Ρώμη, σε μια χρονική περίοδο ιδιαίτερα ευνοϊκή για τη διάδοση της νεοκλασικής ποίησης· εκεί γνώρισε τον Agincourt, τον Raimondo Cunich, τον Giovanni Giacomo de Rossi, τη Angelica Kauffmann και τη Marianna Dionigi. Ήταν φίλος με τον Felice Giani και τον Canova· γι’ αυτόν σχεδίασε και το αγαλματίδιο για το Μνημείο προς τιμήν του στην αυλή της Ακαδημίας Brera (νυν διατηρείται στην Accademia Ambrosiana), ενώ ο ίδιος ο Bossi φιλοτέχνησε ένα νεανικό πορτρέτο του Canova που βρίσκεται στη Villa Carlotta. Επέστρεψε στο Μιλάνο το 1801 και διορίστηκε γραμματέας της ακαδημίας της Brera, ρόλο που διατήρησε μέχρι το 1807. Ανέπτυξε για την Ακαδημία ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων που στηριζόταν σε εκείνο της Ακαδημίας της San Luca αλλά αποσκοπούσε και στην παροχή ενιαίων κατευθυντήριων γραμμών στον θεσμό, ώστε να ρυθμιστεί καλύτερα ο πολύπλευρος κόσμος των καλλιτεχνών. Ξεκίνησε τις ετήσιες εκθέσεις στις οποίες συμμετείχαν με τα έργα τους οι καλύτεροι μαθητές και διδάσκαλοι. Ήταν ο πρώτος που πρότεινε τη σύσταση της Βιβλιοθήκης της Ακαδημίας για τη διευκόλυνση της μελέτης. Για την εκπαίδευση των νέων και όσων αγαπούσαν την τέχνη, εξασφάλισε από τον Ναπολέοντα τη συγκέντρωση πολλών ζωγραφικών έργων από μοναστήρια και εκκλησίες που καταργήθηκαν, δημιουργώντας έτσι τη μελλοντική πρώτη δημόσια πινακοθήκη του Μιλάνου. Χάρη της παρέμβασής του, η κυβέρνηση αποφάσισε την αγορά του Sposalizio della Vergine του Ραφαήλ και με τον θάνατό του η πινακοθήκη αγόρασε από τους κληρονόμους τον Κρίστο Νεκρό του Mantegna. Το 1807 ο επίσκοπος Εύενιος ντε Μποβαρνάι του ανάθεσε την αντίγραφο του Δείπνου της Κυρίας Λεονάρντο ντα Βίντσι σε μωσαϊκό: ο Bossi ανέλαβε μια παθιασμένη μελέτη του έργου του Λεονάρντο με αποτέλεσμα τον τόμο Del Cenacolo di Leonardo da Vinci, ενώ το μωσαϊκό που φιλοτέχνησε ο Giacomo Raffaelli, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, μεταφέρθηκε από τους Αυστριακούς στη Βιέννη (Minoritenkirche).
Ο Bossi υπήρξε μεγάλος μελετητής, παθιασμένος με την αρχαιότητα, τον Ραφαέλλο και τον Μικελάντζελο, αλλά και με τα λογοτεχνικά έργα· από τη Θεία Κωμωδία μέχρι τον Πιετράρκα, τους ελληνικούς κλασικούς. Άνθρωπος του κόσμου, λόγιος, ρητορικός, συλλέκτης, υπήρξε και ικανός ζωγράφος και σχεδιαστής, όπως μαρτυρούν τα έργα ζωγραφικής και τα σχέδια που φυλάσσονται σε διάφορους εθνικούς και διεθνείς θεσμούς· όπως το σχέδιο Παρνάσο που αγοράστηκε από τον δούκα του Γούιμάρ Κάρολος Αύγουστος και τοποθετήθηκε στο Accademia della città, το σχέδιο του Οιδίποδα εν έτει Ambrosiana, ο Θάνατος του Θεμηστιώ του στη Brera. Αν και πολλές από τις δημιουργίες του έχουν χαθεί ή καταστραφεί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τον ενδιέθετε ιδιαίτερα το πορτρέτο, τόσο των άλλων όσο και το δικό του, πέρα από ως απεικονιστικό θέμα, ως εξέταση της ψυχικής αυτοσυνειδησίας και «βάθος» του χαρακτήρα. Από τα αμέτρητα που φιλοτέχνησε και διασώθηκαν σε εμάς υπάρχει το Αυτοπορτρέτο της GAM του Μιλάνου και της Πινακοθήκης· η Κυρία με το λευκό και το πορτρέτο του Gaspare Landi (GAM), πορτρέτα του Cesare Baccaria και του Carlo Porta (Μουσείο του Μιλάνου). Αnιδίως η παρούσα εικόνα αποτελεί έργο απόδειξη της ικανότητας του ρεουτράτιστα, καθώς και γλυκούς αλλά και ισχυρούς τρόπους απεικόνισης μιας κοπέλας στην ηλικία της.

Η κορνίζα παρέχεται ως δώρο, συνεπώς δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για επιστροφή ή καταγγελία.

Για τα ζωγραφικά έργα που αγοράζονται στο εξωτερικό: μετά την εξόφληση θα ξεκινήσει η διαδικασία απόκτησης άδειας εξαγωγής (ALC). Όλα τα αντίγραφα αρχαιοτήτων που αποστέλλονται στο εξωτερικό από την Ιταλία χρειάζονται αυτήν την τεκμηρίωση, την οποία εκδίδει το Υπουργείο Πολιτιστικών Κουλτουρών. Η διαδικασία ενδέχεται να διαρκέσει από 3 έως 5 εβδομάδες από τη στιγμή της αίτησης, οπότε μόλις έχουμε το έγγραφο θα αποσταλεί το πίνακας.