Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Τα-ντα! - Νιγηρία
07
ημέρες
13
ώρες
33
λεπτά
33
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 2,000
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 7,700 - € 8,500
 | 2,000 € | |
|---|---|---|
| 1,900 € | |
| 1,800 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 138242 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Τίτλος έργου: Μπρούντζινο άγαλμα; Χώρα καταγωγής: Νιγηρία; Εθνική ομάδα: Ταδά (Tada); Προέλευση: από το χωριό Τάδα; Υλικό: μπρούντζος; Ύψος: 60 cm; Βάρος: 17,5 kg; Κατάσταση: σε καλή κατάσταση; Αυθεντικότητα: Πρωτότυπο.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Αυλόfragmentary γλυπτό, προερχόμενο από το χωριό Ταδά, αντιπροσωπεύει ένα από τα πρώτα γνωστά παραδείγματα αυτού του τύπου γλυπτικής στην ιστορική καταγραφή. Το σώμα αποδίδεται σε καθιστή στάση, με το ένα πόδι να ακουμπάει τελείως στο έδαφος ενώ το άλλο παραμένει γονατισμένο. Το αριστερό χέρι, τώρα μερικώς διατηρημένο, στηρίζεται πάνω στο όρθιο γόνατο, ενώ το δεξί χέρι επιβιώνει μόνο σε θραύσματα.
Σημαντικά, μια ζώνη μήτρας-λεκάνης στο δεξί πλευρό του είναι διακοσμητική και υποδηλώνει συμβολική ή ριτουργική σημασία, πιθανώς σχετιζόμενη με προικοδοτημένες ή πνευματικές εικονογραφίες χαρακτηριστικές των ταδικών παραδόσεων γλυπτικής. Η επιφάνεια φέρει πολυάριθμες μικρότερες διάτρησεις, πιθανώς αποτέλεσμα μακροχρόνιας διάβρωσης, αν και θα μπορούσαν αρχικά να λειτουργούσαν ως σημεία σύνδεσης ή διακοσμητικά στοιχεία. Ο κάτω κορμός εμφανίζει γραμμικές ουλές/χαρακτήριση σώματος, υποδηλώνοντας πολιτιστικές πρακτικές σήμανσης του σώματος, οι οποίες μπορεί να μεταφέρουν κοινωνικές, θρησκευτικές ή ιεραρχικές πληροφορίες.
Η συλλογή Ταδά έχει τεθεί υπό θεωρητική ανασύνθεση, κυρίως στο μοντέλο της Preston Blier για μια «complete sculpture» (ολόκληρη γλυπτή σύνθεση), όπου τα θραύσματα θεωρείται ότι ανήκουν σε ένα πλήρες εικονιστικό σύνολο, που εξισορροπεί καθιστές και γονατιστές στάσεις, πολύπλοκες χειρονομίες των βραχιόνων και συμπληρωματικά διακοσμητικά στοιχεία. Η ανάλυση του Blier τονίζει την αλληλεξέργηση της μορφικής συμμετρίας και της συμβολικής διακόσμησης, προτείνοντας ότι η αρχική γλυπτή θα παρουσίαζε μια αρμονική αναπαράσταση κοινωνικών και ριτουργικών ιδεών.
Αυτό το κομμάτι αποτελεί παράδειγμα της μεταβατικής αλληλεπίδρασης μεταξύ τοπικών ταδικών στυλιστικών συμβάσεων και ευρύτερων περιφερειακών μοτίβων γλυπτικής. Η συνδυασμένη διατήρηση σε θραύσματα, η διακόσμηση στην επιφάνεια και η τυπολογική στάση παρέχουν ανεκτίμητες γνώσεις τόσο για τις αισθητικές προτεραιότητες όσο και για τις τελετουργικές λειτουργίες της γλυπτικής πρακτικής στο ιστορικό πλαίσιο του Ταδά.
Αυτό το γνωστό Ταδά γλυπτό περιγράφεται ως:
"Το στυλ και η εξαιρετικά λεπτή χύτευση αυτού του φυσιοκρατικού μορφήματος υποδεικνύουν πιθανή δημιουργία στο Ife...(πριν την προτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Με βάση αυτό το δείγμα, τίθεται το ερώτημα πώς θα έμοιαζε αυτό το εξαιρετικά θραύσμα γλυπτό στην αρχική του κατάσταση. Η Suzanne Preston Blier έχει ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα. African Arts Winter 2012, τεύχος 45, αρ. 4, σελίδες 74/75 (προτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Με βάση αυτό το δείγμα, τίθεται το ερώτημα πώς θα έμοιαζε αυτό το εξαιρετικά θραύσμα γλυπτό στην αρχική του κατάσταση. Η Suzanne Preston Blier έχει δημοσιεύσει ένα σκίτσο που υποτίθεται ότι απεικονίζει την προβλεπόμενη αρχική κατάσταση. Η υπόθεσή της βασίζεται σε μια σύγκριση δύο παρόμοιων μορφών από τα ίδια ευρήματα (τελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Πιστεύουμε ότι αυτή η υπόθεση δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Χωρίς εξαίρεση, όλα τα δείγματα αυτού του τύπου φαίνονται με ομόκεντρες κεφαλές φιδιών στο αριστερό χέρι, οι οποίες είτε στρέφονται γύρω από το αντίστοιχο χέρι στα άκρα τους είτε τα άκρα τους αιχμαλωτίζονται από το δεξί χέρι.
Κατά καιρούς, πρόκειται και για μια κονούκαρπος που κρατείται στο δεξί χέρι. Συλλέξαμε αιώνες γλυπτών αυτού του τύπου (βάσει TL αναλύσεων) καθώς και πιο πρόσφατα αντίγραφα. Όλα αυτά τα γλυπτά έχουν το ίδιο θέμα. Σε μια επιστολή, η Suzanne Preston Blier επεσήμανε ότι τα παραδείγματα που έχουμε συλλέξει μπορεί να είναι αντίγραφα που δεν αποδεικνύουν την παλαιότερη εμφάνιση του γλυπτού.
Blier, Suzanne Preston. The History of African Art. London: Thames & Hudson, 2023.
Blier, Suzanne Preston. Art and Risk in Ancient Yoruba: Ife History, Power, and Identity, c. 1300. Cambridge: Cambridge University Press, 2015.
TL Analysis Kotalla, 600 years +/- 15,4 %
C/A/B///38//731
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αγοράστηκε νομότυπα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι πρέπει να提供 τα έγγραφα που προβλέπονται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πωλήσει/εξαγάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που είναι γνωστές για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής διασφαλίζει ότι οποιαδήποτε απαραίτητα έγγραφα/άδειες θα διατεθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΑυλόfragmentary γλυπτό, προερχόμενο από το χωριό Ταδά, αντιπροσωπεύει ένα από τα πρώτα γνωστά παραδείγματα αυτού του τύπου γλυπτικής στην ιστορική καταγραφή. Το σώμα αποδίδεται σε καθιστή στάση, με το ένα πόδι να ακουμπάει τελείως στο έδαφος ενώ το άλλο παραμένει γονατισμένο. Το αριστερό χέρι, τώρα μερικώς διατηρημένο, στηρίζεται πάνω στο όρθιο γόνατο, ενώ το δεξί χέρι επιβιώνει μόνο σε θραύσματα.
Σημαντικά, μια ζώνη μήτρας-λεκάνης στο δεξί πλευρό του είναι διακοσμητική και υποδηλώνει συμβολική ή ριτουργική σημασία, πιθανώς σχετιζόμενη με προικοδοτημένες ή πνευματικές εικονογραφίες χαρακτηριστικές των ταδικών παραδόσεων γλυπτικής. Η επιφάνεια φέρει πολυάριθμες μικρότερες διάτρησεις, πιθανώς αποτέλεσμα μακροχρόνιας διάβρωσης, αν και θα μπορούσαν αρχικά να λειτουργούσαν ως σημεία σύνδεσης ή διακοσμητικά στοιχεία. Ο κάτω κορμός εμφανίζει γραμμικές ουλές/χαρακτήριση σώματος, υποδηλώνοντας πολιτιστικές πρακτικές σήμανσης του σώματος, οι οποίες μπορεί να μεταφέρουν κοινωνικές, θρησκευτικές ή ιεραρχικές πληροφορίες.
Η συλλογή Ταδά έχει τεθεί υπό θεωρητική ανασύνθεση, κυρίως στο μοντέλο της Preston Blier για μια «complete sculpture» (ολόκληρη γλυπτή σύνθεση), όπου τα θραύσματα θεωρείται ότι ανήκουν σε ένα πλήρες εικονιστικό σύνολο, που εξισορροπεί καθιστές και γονατιστές στάσεις, πολύπλοκες χειρονομίες των βραχιόνων και συμπληρωματικά διακοσμητικά στοιχεία. Η ανάλυση του Blier τονίζει την αλληλεξέργηση της μορφικής συμμετρίας και της συμβολικής διακόσμησης, προτείνοντας ότι η αρχική γλυπτή θα παρουσίαζε μια αρμονική αναπαράσταση κοινωνικών και ριτουργικών ιδεών.
Αυτό το κομμάτι αποτελεί παράδειγμα της μεταβατικής αλληλεπίδρασης μεταξύ τοπικών ταδικών στυλιστικών συμβάσεων και ευρύτερων περιφερειακών μοτίβων γλυπτικής. Η συνδυασμένη διατήρηση σε θραύσματα, η διακόσμηση στην επιφάνεια και η τυπολογική στάση παρέχουν ανεκτίμητες γνώσεις τόσο για τις αισθητικές προτεραιότητες όσο και για τις τελετουργικές λειτουργίες της γλυπτικής πρακτικής στο ιστορικό πλαίσιο του Ταδά.
Αυτό το γνωστό Ταδά γλυπτό περιγράφεται ως:
"Το στυλ και η εξαιρετικά λεπτή χύτευση αυτού του φυσιοκρατικού μορφήματος υποδεικνύουν πιθανή δημιουργία στο Ife...(πριν την προτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Με βάση αυτό το δείγμα, τίθεται το ερώτημα πώς θα έμοιαζε αυτό το εξαιρετικά θραύσμα γλυπτό στην αρχική του κατάσταση. Η Suzanne Preston Blier έχει ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα. African Arts Winter 2012, τεύχος 45, αρ. 4, σελίδες 74/75 (προτελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Με βάση αυτό το δείγμα, τίθεται το ερώτημα πώς θα έμοιαζε αυτό το εξαιρετικά θραύσμα γλυπτό στην αρχική του κατάσταση. Η Suzanne Preston Blier έχει δημοσιεύσει ένα σκίτσο που υποτίθεται ότι απεικονίζει την προβλεπόμενη αρχική κατάσταση. Η υπόθεσή της βασίζεται σε μια σύγκριση δύο παρόμοιων μορφών από τα ίδια ευρήματα (τελευταία ακολουθία φωτογραφιών).
Πιστεύουμε ότι αυτή η υπόθεση δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Χωρίς εξαίρεση, όλα τα δείγματα αυτού του τύπου φαίνονται με ομόκεντρες κεφαλές φιδιών στο αριστερό χέρι, οι οποίες είτε στρέφονται γύρω από το αντίστοιχο χέρι στα άκρα τους είτε τα άκρα τους αιχμαλωτίζονται από το δεξί χέρι.
Κατά καιρούς, πρόκειται και για μια κονούκαρπος που κρατείται στο δεξί χέρι. Συλλέξαμε αιώνες γλυπτών αυτού του τύπου (βάσει TL αναλύσεων) καθώς και πιο πρόσφατα αντίγραφα. Όλα αυτά τα γλυπτά έχουν το ίδιο θέμα. Σε μια επιστολή, η Suzanne Preston Blier επεσήμανε ότι τα παραδείγματα που έχουμε συλλέξει μπορεί να είναι αντίγραφα που δεν αποδεικνύουν την παλαιότερη εμφάνιση του γλυπτού.
Blier, Suzanne Preston. The History of African Art. London: Thames & Hudson, 2023.
Blier, Suzanne Preston. Art and Risk in Ancient Yoruba: Ife History, Power, and Identity, c. 1300. Cambridge: Cambridge University Press, 2015.
TL Analysis Kotalla, 600 years +/- 15,4 %
C/A/B///38//731
Ο πωλητής εγγυάται και μπορεί να αποδείξει ότι το αντικείμενο αγοράστηκε νομότυπα. Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki ότι πρέπει να提供 τα έγγραφα που προβλέπονται από τους νόμους και τους κανονισμούς στη χώρα διαμονής τους. Ο πωλητής εγγυάται και έχει το δικαίωμα να πωλήσει/εξαγάγει αυτό το αντικείμενο. Ο πωλητής θα παράσχει όλες τις πληροφορίες προέλευσης που είναι γνωστές για το αντικείμενο στον αγοραστή. Ο πωλητής διασφαλίζει ότι οποιαδήποτε απαραίτητα έγγραφα/άδειες θα διατεθούν. Ο πωλητής θα ενημερώσει αμέσως τον αγοραστή για οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απόκτηση τέτοιων αδειών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Tada
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
60 cm
Βάρος
17.5 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
