Stefano Nurra - Persoective court

Σε αυτό το έργο, ο καλλιτέχνης επιστρέφει στα θέματα του τένις, προσφέροντας μια ισχυρή γεωμετρική και προβολική ανάγνωση του πεδίου. Η σύνθεση περιβάλλεται από ένα αδιαφανές μαύρο φόντο πάνω στο οποίο ξεχωρίζει ένα μεγάλο φωτεινό и σώμα πράσινο ορθογώνιο, απλωμένο με τεχνική στιλβωτής που δίνει στον πίνακα έντονη τρισδιάστατικότητα, ιδιαίτερα κατά μήκος των ανασηκωμένων άκρων. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές όψεις του μετώπου, εδώ η προοπτική του πεδίου παραμορφώνεται και κλίνει, δημιουργώντας μια οπτική δυναμική που αιχμαλωτίζει αμέσως τον θεατή. Οι λευκές γραμμές του πεδίου, λεπτές και ακριβείς, χάρασσαν αποφασιστικές διαγώνιες που διαπερνούν την πράσινη επιφάνεια, σπάζοντας την κλασική συμμετρία για να αποδώσουν την αίσθηση ταχύτητας και έντασης χαρακτηριστική ενός αγώνα. Το κέντρο του καμβά κυριαρχείται από μια οριζόντια λευκή ζώνη, πυκνή και ανυψωμένη, απλωμένη με μια πυκνή πάστα που προσομοιώνει το δίχτυ ανάμεσα στους δύο αντιπάλους. Αυτή η σχεδόν γλυπτή παρουσία διαιρεί και ταυτοχρόνως ενώνει τα δύο μισά του πεδίου:
Στο πάνω μέρος: Η μικροσκοπική φιγούρα ενός τενίστα ντυμένου κίτρινα αιχμαλωτίζεται τη στιγμή που χτυπάει την μπάλα, ρίχνοντας μια σαφή σκούρη σκιά στο τεχνητό χορτάρι.
Στο κάτω μέρος: Απαντά ο δεύτερος τενίστας, αποτυπωμένος σε κόκκινους τόνους, και αυτός αιχμαλωτισμένος στο απόγειο της δράσης με τη σκιά του να προβάλλεται στην επιφάνεια. Το αντίθεση ανάμεσα στην βίαιη υλικότητα του «δικτύου» μέσα στο λευκό, την γραφική ακρίβεια των γραμμών κάδρου και την μικροσκοπική Fragility των δύο αθλητών μεταμορφώνει την αθλητική πρόκληση σε οπτική αφήγηση που αποτελείται από αποστάσεις, συγκέντρωση και συνχρονία. Είναι ένα έργο μικροκεντρικής απτικότητας, όπου η ζωγραφική γίνεται ζωντανή ύλη και ο χώρος του παιχνιδιού μετατρέπεται σε αρχιτεκτονική καθαρών συναισθημάτων.