Montiel-1985 - "ALTA MAR"

Στην απέραντη έκταση του ωκεανού, όπου ο ορίζοντας διαλύεται ανάμεσα στο νερό και τον ουρανό, αυτό το πλοίο προχωρά σαν μια μεταφορά της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν πλέει μόνο πάνω στα κύματα· διαβαίνει επίσης από τα αχαρτογράφητα εδάφη της μνήμης, του χρόνου και του προορισμού.

Το κύτος, σημαδεμένο από τη φθορά, μιλά για διαδρομές που έχουν συσσωρευτεί, για καταιγίδες που έχουν ξεπεραστεί και σιωπές που μοιράζονται με τη θάλασσα. Η ύλη αποκαλύπτει τα αποτυπώματα της εμπειρίας, θυμίζοντάς μας ότι κάθε μεταμόρφωση αφήνει ένα σημάδι και ότι κάθε ουλή περιέχει μια ιστορία.

Η θάλασσα, παρουσιαζόμενη ως ζωντανή και μεταβαλλόμενη δύναμη, συμβολίζει ό,τι ξεφεύγει από τον έλεγχό μας: τους κύκλους της φύσης, τις κινήσεις της ζωής και τα αόρατα ρεύματα που καθοδηγούν τα βήματά μας. Μπροστά σε αυτή την απεραντοσύνη, το πλοίο μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης, μια δήλωση της θέλησης της ανθρώπινης να συνεχίσει προχωρώντας ακόμα κι όταν ο προσανατολισμός δεν είναι πλήρως ορατός.

Η σελήνη κρεμασμένη απόσταση λειτουργεί ως σημείο προσανατολισμού και περισυλλογής. Είναι η σιωπηρή παρουσία του αγνώστου, το απαλό φως που συντροφεύει όσους διασχίζουν τη νύχτα αναζητώντας νόημα.

Alta Mar είναι μια σκέψη για το εσωτερικό ταξίδι. Μια πρόσκληση να αναγνωρίσουμε ότι, όπως και αυτή η πλοιάδα, όλοι είμαστε σώματα σε κίνηση: χτισμένοι από τις εμπειρίες μας, κινούμενοι από τα όνειρά μας και στηριγμένοι στην ελπίδα να φτάσουμε σε νέες ακτές.