Ιταλική σχολή (XVII) - La Coronación de la Virgen

Ιταλική Σχολή του 17ου αιώνα - «Η Στέψη της Παναγίας» - Λάδι σε καμβά

Σημαντικός μπαρόκ πίνακας της Ναπολιταναϊκής Σχολής του 17ου αιώνα που απεικονίζει «Την Στέψη της Παναγίας από την Θεία Τριάδα». Παρουσιάζει μια σύνθεση με μεγάλη θεατρική δύναμη και έντονο βαθύ φως (κλασσικός χρωματικός τόνος), όπου το θεϊκό φως σκιάζει τις φιγούρες σε υπόβαθρο με σκιώδη ατμόσφαιρα. Οι βαρύγδουπες πτυχώσεις του υφάσματος και η μορφοποίησή τους ακολουθούν στενά τα πρότυπα του ναπολιτάνου διδασκάλου.

Αυτός ο πίνακας απεικονίζει τη βιβλική και devotional σκηνή της Στέψης της Παναγίας από την Θεία Τριάδα. Στην παράδοση της καθολικής Εκκλησίας, αυτή είναι η κορύφωση μετά την Κοίμηση της Μαριάμ, κατά την οποία ανεβαίνει στον Ουρανό και υποδέχεται από τον Θεό για να ονομαστεί Βασίλισσα των Ουρανών και της Δημιουργίας.
Αν αναλύσουμε το έργο ακολουθώντας τη δομή της Μπαρόκ Ναπολιταναϊκής Σχολής, εντοπίζονται τα εξής βασικά εικονογραφικά στοιχεία:
Η Παναγία Μαρία (Κάτω): Βρίσκεται στο κατώτερο/εδώ επί γήινο-ουράνιο πλάνο. Γονατιστή, με μισάνοιχτα μάτια και τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Αυτή η στάση αντιπροσωπεύει ταπείνωση, υπακοή και αποδοχή στον θεϊκό σχεδιασμό. Φοράει κοκκινωπή χιτώνα και έναν μπλε-πράσινο μανδύα που συμβολίζει την ανθρωπότητά της και την αγνότητά της.
Ιησούς Χριστός (Αριστερά): Αντιπροσωπεύει τη δεύτερη προσωπικότητα της Τριάδας. Αναγνωρίζεται γιατί είναι μερικώς γυμνός, καλυμμένος μόνο από ένα πέπλο καθαρότητας, δείχνοντας το ανθρώπινο σώμα που θυσιάστηκε στον Σταυρό. Με το απλωμένο χέρι κρατά τη στεφάνη που πρόκειται να τοποθετήσει στο κεφάλι της μητέρας του.
Θεός Πατέρας (Δεξιά): Αντιπροσωπεύει την πρώτη προσωπικότητα της Τριάδας. Αποτυπώνεται σύμφωνα με τον κλασικό κανόνα: ένας γεροντικός, επιβλητικός άντρας με γκρίζα γενειάδα και σκούρα ενδύματα που συμβολίζουν τη συνεχή σοφία. Με το αριστερό του χέρι στηρίζεται πάνω στο όβε ή τον γήινο σφαίρα, που αντιπροσωπεύει την απόλυτη δύναμή του πάνω στο δημιουργημένο σύμπαν.
Πνεύμα το Άγιο (Κεντρικός-Επάνω Άξονας): Αν και ο πίνακας έχει μαυρίσει από τον χρόνο και τα βερνίκια του, η έντονη ράβδος χρυσού φωτός στην άνω μεριά του καμβά συμβολίζει τη θεϊκή χάρη. Στο κέντρο αυτής της λάμψης συνήθως ζωγραφιζόταν η σιλουέτα ενός λευκού περιστεριού (το τρίτο πρόσωπο της Τριάδας), κλείνοντας τη δογματική σύνθεση.
Η σκηνή έχει μια πυραμιδική σύνθεση όπου όλο το φως και τα βλέμματα συγκλίνουν στο κεφάλι της Μαριάς, το ακριβές σημείο όπου θα λάβει το στέμμα.

ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΟΜΙΝΗ Συλλογή ιδιώτη
Σημείωση :
“Για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της τέλειας κατάστασης του έργου, ανάλογα με τον όγκο και τη φύση του, η μεταφορά και παράδοσή του μπορεί να πραγματοποιηθεί από τον ίδιο τον πωλητή”