Anton Kaestner - #436 - M - " Hommage à Rothko #16 ".

#436 - M - "Hommage à Rothko #16".
Πρωτότυπο έργο, αρχικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτό το πίνακα δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, όπου το λαμπερό τελείωμα "glossy", κοντά στην εφαρμογή ενός ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / εκ 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας από τη γερμανική μάρκα Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) προτεινόμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Ένα πιστοποιητικό αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ένας Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα αξιωνόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και έθεσε τον σπόρο για αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με γοήτευσε η μη-εικονική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς συνάδαιαν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με έφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρότι επικεντρωνόμουν στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα ένα μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής διεργασίας για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα έχω βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αντανακλήσουν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. I ίδρυσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στην Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Ακαδημαϊκό Υβί

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά Pigments, και ψεκασμούς στην πίσω όψη ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικές ανατροφοδοτήσεις ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράσεις» - οτιδήποτε επιτρέπεται για να διακόψει τη λογική - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τους καθρέφτες που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας αποτελεί πρόκληση και απελευθέρωση. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώματα και διαφάνειες, προσδίδοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «απολυτές αναγκαίες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «βιωτικό κατανάλωση» ούτε «πνευματικοποίηση / πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση της «ζωής στον πυρήνα της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γάλλος μάγος της επιστήμης Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη σιλουέτα του εαυτού του, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, όσο και των ελλειπόντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των «λεπτομερειών για το κοντινό» & της «απόστασης για το ολικό» θα παρακινήσει τους θεατές να embark on their own introspective journeys.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στην συνεχόμενη διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι αντίσταση με τα όριά μου, με προτρέπει να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner