Anton Kaestner - #463 - M - " Reliefs 1 ".

#463 - M - « Αντίγραφα 1 ».
Το μοναδικό έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το παρισινό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Είναι ένα αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα χρωμάτων και / ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό φινίρισμα "glossy", παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς κάδρα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο υπογράφεται από την πίσω πλευρά.
Σ accompanies Certificates of Authenticity.
Η αποστολή είναι καλυμμένη από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενο ατομικό εκθεσιακό - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και το πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αγαπημένος μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε τη ζωή μου και έθεσε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα ιδιωτικά να ζωγραφίζω, δοκιμάζοντας αμέτρητα ακρυλικά σε σα Notebook A4 και μετά A3. Αρχικά με προσέλκυσε η αφηρημένη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, While I consider myself an atheist, αναπτύχθηκε μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συναντούν την εξερεύνησή μου για την ύπαρξη του ανθρώπου, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, το μονοπάτι προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσο.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιωπηλά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της Τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική.Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εντελώς στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, ξεκίνησα τη δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα έλαβε αναγνώριση, βρίσκοντας μια θέση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, στη Γερμανία και στην Ολλανδία.

Εικαστικό CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωτυπωμένου γυαλιού Plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποκόπτει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματισμούς» - οτιδήποτε πάει για να βάλει τη λογική σε βρασμό! - να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρέφτισεις που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο τελικώς εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με την αποκάλυψη / σταθεροποίηση της φωτογραφίας είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι χαρούμενος όταν αναγνωρίζω «αναίδεια-αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που πιθανώς θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε “πάθηση” ούτε “θεωρητική αντίληψη” αλλά εμπειρία του είναι. Ούτε “ταχείς καταναλώσεις” ούτε “διανοητικοποίηση / πνευματική κατοχή”, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για το «ζωή στο κέντρο της ζωής», «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός μετα-φουτουριστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να προκαλεί τη διαύγεια και τη φωτεινότητα stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσδίδει στη ζωγραφική μια λάμπουσα επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη σιλουέτα του, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί ως διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο συνδυασμός φωτός, χρωμάτων και υφής, και των ελλείποντων τμημάτων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιγνίδι ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για κοντινό βλέμμα» και «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να embark on their own introspective journeys.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να διατηρήσω την ταπεινότητα σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner