Alessandro Zezzos (1848-1914) - Luce in Cattedrale

Alessandro Zezzos (Βενετία, 12 Φεβρουαρίου 1848 – Vittorio Veneto, 1914) Φως στον Καθεδρικούς Ναό
διαστάσεις με κάδρο 70×48 εκ.
ιδιωτική συλλογή
......................................................
Γεννήθηκε στη Βενετία από μητέρα Βενετσιάνικη και πατέρα Έλληνα[1], μετά την ολοκλήρωση των κλασικών σπουδών φοίτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βενετίας, όπου παρακολουθούσε και τα μαθήματα του Pompeo Molmenti. Οι συνωνυμοι της Ακαδημίας του ήταν, μεταξύ άλλων, οι Alessandro Milesi, Bartolomeo Bezzi, Guglielmo Ciardi, Antonio Dal Zotto, Pietro Fragiacomo, Emilio Marsili, Augusto Sezanne, Ettore Tito, Luigi Nono και Giacomo Favretto.

Επηρεασμένος από τον τελευταίο, με τον οποίο ήταν μεγάλος φίλος, αφιερώθηκε σε βενετσιάνικες σκηνές με θεματολογία του 17–18ου αιώνα, ειδικεύεται δε κυρίως στο υδατοχρωμία.

Ο καλλιτέχνης άρχισε να γίνετε ευρύτερα γνωστός το 1871, όταν ο Molmenti έγραψε για τη L’arte in Italia ένα άρθρο στο οποίο επαινούσε το ταλέντο των τριών νέων βενετσιάνων ζωγράφων Federico Zandomeneghi, Guglielmo Ciardi και Alessandro Zezzos[4].

Το 1873 εκθέσε στη Βενετία τα έργα Scena familiare και Né sposo né figlio· το 1877, στο Παρίσι, I saltimbanchi και I piccioni di San Marco[5].

Το 1892 εκτέλεσε τις εικονογραφήσεις για The Grand Canal, ένα κεφάλαιο του ημερολογίου ταξιδιού Ore italiane του Henry James.

Λειτουργούσε κυρίως στην πόλη καταγωγής του, αλλά μετά τον θάνατο της συζύγου του, το 1904, άρχισε να ταξιδεύει στο εξωτερικό, διαμένοντας σε Λονδίνο, Βερολίνο, Βιέννη και Παρίσι, όπου έμεινε μέχρι το 1910[6].

Το 1907, κατά τη σύντομη βενετσιάνικη περίοδό του, ο Umberto Boccioni ήρθε σε επαφή με τον Zezzos, ο οποίος του μετέδωσε το ενδιαφέρον για τις ακουεφόρτι[7].