Σεντούκι - θησαυροφυλάκιο - Ξύλο, Σφυρήλατος σίδηρος

Αυτό το εξαιρετικό θησαυροφυλάκιο (ιταλικός όρος που δηλώνει ένα ασφαλές μαγαζί ή ενισχυμένος θησαυροφυλάκιος για την προστασία πολύτιμων αγαθών), χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και έχει κατασκευαστεί πάνω σε δομή από πεύκο μαζικό, ελαφρύ ρητινώδες ξύλο, πλούσιο στις ορεινές ή βόρειες περιοχές της Ιταλίας.

Το πεύκο επιλέχθηκε ειδικά για την ελαφρότητά του, προκειμένου να διευκολύνει τη μεταφορά κατά τα ταξίδια, ενώ είναι πλήρως επικαλυμμένο και ενισχυμένο με ράβδους χάλκινο σιδηρού χάλυβα και μεταλλικές πλάκες. Η κατασκευή αυτή συνδυάζει θαυμάσια τη λειτουργικότητα του μεσαίωνα και τη αισθητική της Αναγέννησης. Οι αρχικές σφυρήλατες θήκες, μαυρισμένες με όμορφο παλαιό βερνίκι, αποτελούν ένα ιδιαίτερα πλούσιο και διακοσμητικό σύνολο που παρείχε αποτελεσματική προστασία του περιεχομένου από κράδασμους, υγρασία και απόπειρες διάρρηξης.

Οι άνω και κάτω άκρες είναι διακοσμημένες με μοτίβα λαμπρουκίνων (κουρτίνες festooned) ανοιγμένα, κομψά и αρχιτεκτονικά, εμπνευσμένα από τα διακοσμητικά στοιχεία των παλατιών και των εκκλησιών της εποχής. Το επίπεδο καπάκι, ελαφρά καμπυλωτό, δομείται σε ένα ομορφισμένο πλέγμα με ράβδους σιδήρου, διακοσμημένο με όμορφες ρόσες τεσσάρων πετάλων (διακοσμητικά άνθη) ενσωματωμένα στη σιδηρουργία, και εξοπλισμένο με μια σταθερή κεντρική λαβή από σίδηρο για ευκολότερη μεταφορά. Η λαβή της κλειδαριάς, ανοιγμένη, υιοθετεί μια ανθώδη φιγούρα με στρογγυλά λοβούς, αποτελεί κεντρικό στοιχείο της διακόσμησης, υπενθυμίζοντας την τεχνική των Ιταλών σιδηρουργών της περιόδου. Οι αρμοί «σε δαχτυλίδι» (loop hinges ή pintle hinges), ορατοί και πάντα λειτουργικοί, χαρακτηρίζουν την παραγωγή του Βορρά της Ιταλίας (Λομβαρδία ή Βενετία), επιβεβαιώνοντας την προέλευση αυτού του όμορφου κομματιού.

Στο εσωτερικό, το ανοιχτό πεύκο παραμένει ακατέργαστο, χωρίς μοντέρνο επένδυση, με φυσική φθορά, ορισμένες συνέπειες συνεπείς με την ηλικία του και κυρίως υπολείμματα του παλιού βελούδου της εποχής ακόμη ορατά σε ορισμένα σημεία, απόδειξη συγκινητική της χρήσης του για την προστασία πολύτιμων ρούχων, οικογενειακών εγγράφων ή αντικειμένων αξίας. Ένας αλυσσομπίεδος για ασφάλεια διατηρεί το καπάκι ανοιχτό σε ασφαλής γωνία. Το αρχικό κλείσιμο παραμένει (κρυφή κλειδαριά δεν περιλαμβάνεται).

Αυτό το θησαυροφυλάκιο / ασφαλές, ταυτόχρονα βαλίτσα ταξιδιού, ασφαλισμένη αποθήκη και πιθανώς «κοσμήματα γάμου» (στην παράδοση των ιταλικών κάσονων που συχνά προσφέρονται ως προίκα), μαρτυρά τη μεγάλη παράδοση των «σφραγισμένων θησαυροφυλάκιων» της ιταλικής Αναγέννησης. Εκείνη την εποχή, σε εμπορικές πόλεις όπως το Μιλάνο, η Βενετία ή η Φλωρεντία, αυτά τα έπιπλα συνδύαζαν πρακτικότητα και κοινωνικό status: ο άφθονος σιδηρός και οι μεταλλικές πλάκες εξομάλυναν τη σεμνότητα του τοπικού πεύκου, ενώ τα διακοσμητικά σχέδια αντανάκλαζαν την ανθρώπινη επιστήμη και την αγάπη για αρχαία σχήματα.

Σε άριστη διατήρηση για ένα κομμάτι άνω των 200 ετών, αυτό το έπιπλο παρουσιάζει μια εξαιρετική πατίνα χρήσης που διηγείται την ιστορία του σε διάφορους αιώνες. Ο σίδηρος είναι σφιχτός και πυκνός, το ξύλο υγιές, και καμία βαρύτατη αποκατάσταση δεν αλλοιώνει την αυθεντικότητά του.