Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Σύγχρονη γλυπτική του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Έκδοση αρ. 7/8 - Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό: Ψυχρή τήξη σκόνης μαρμάρου και πέτρας
- Σε εξαιρετική κατάσταση



Συλλογή FRAMMENTI

Η σύγκριση με τη γλυπτική κλασική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και τίθενται υπό διαδικασία θραύσης και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή πλέον δεν νοείται ως μονάδα σταθερή, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, αποσπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν κρύβεται πλέον, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η tornesna εξομαλύνει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτης κατάστασης. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευαλωτότητα. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μετασχηματισμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαβαίνουσα τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστραφεία σε μια νέα διάσταση.



MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Biella το 1987, από το 2007 αναπτύσσω έρευνα επικεντρωμένη στο υλικό, στην μεταποίησή του και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου γεννιέται από άμεση σχέση με ευγενή και σύνθετα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστικούς, Αρμενικές γηγενείς γήινες αποχρώσεις, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλούς εκφραστικούς μηχανισμούς, αλλά ζώντες παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατότητας ανάστασης.

Μέσω μιας διαδικασίας την οποία θεωρώ πιο τελετουργική παρά γλυπτή: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να επιστρέψω ζωή σε ό,τι έχει συντριβεί, εγκαταλειφθεί ή λησμονηθεί. Θραύσματα και ερείπια, συχνά προερχόμενα από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται πρώτη ύλη για τα έργα μου.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα αποσυνθέτω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενή τους κατάσταση, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην απώλεια και την ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη παύει να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η διαδρομή παίρνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που ξεπερνά την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη ύπαρξη, τις αποσυνθέτω και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιούργημα προκύπτει από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, ανάμεσα στην απώλεια και τη μνήμη, φέρνοντας στο φως ένα συνεχές καθεστώς μεταβολής.
Η έρευνα αντιπαίρνεται με υλικά που ενσαρκώνουν αντίφαση βαθιά: φαινομενικά αιώνια και αδιάβρωτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που μοιάζει αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, να οξειδώνεται και να μεταμορφώνεται στον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος του έργου, εμπλέκοντας σε διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συνσυνδημιουργός, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του gesture, της διαδικασίας και της ίδιας της εξέλιξης.

Αυτοδίδακτος, έχω χτίσει τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν αποβλέπει στον έλεγχο, αλλά στην συνοδεία του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές στα οποία θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά τη μάζα ως ζωντανό αρχείο. Τα γλυπτά εμφανίζονται ως παρουσίες που αιωρούνται ανάμεσα στην κάθορξη και την ανάσταση, ανάμεσα στη διατήρηση και τη μεταμόρφωση, αποκαθιστώντας στη μάζα μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.