Agustín Alegre Monferrer (1936) - Contraluz

Το έργο φέρει στο πίσω μέρος την υπογραφή του καλλιτέχνη και χρονολογείται στο έτος 1975.

Επίσης φέρει τίτλο "Contraluz, Alcocebre, Castellón".

Η κατάσταση του έργου είναι καλή.

Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο.

Διαστάσεις έργου: 65 εκ ύψος x 50 εκ πλάτος

Διαστάσεις κάδρου: 100 εκ ύψος x 84 εκ πλάτος

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Βιογραφία του καλλιτέχνη:

Ζωγράφος που γεννήθηκε στην επαρχία Τερουέλ, στην πόλη Santa Eulalia del Campo, το 1936. Σπούδασε στο Teruel και στην Ακαδημία San Carlos της Βαλένθια, υπότροφος της Diputación Provincial de Teruel. Δάσκαλος της ισπανικής μοντέρνας ζωγραφικής φigureativήs, ο Agustín είχε έναν μικρότερο αδελφό, Fermín, ο οποίος επίσης ακολουθησε τη ζωγραφική: «Ήταν ρεαλιστής όπως εγώ, πιο ευχάριστος, του άρεσε περισσότερο το φως, ήταν πιο levantino».

Έχει στούντιο ζωγραφικής στη Villa Miriam – ονομα του κοριτσιού του με αυτισμό –, που βρίσκεται στην οδό Leocadio Brun στο Teruel. Ήταν δάσκαλος στο σχολείο Las Anejas του Teruel. Γνωρίζεται ότι ήταν φίλος και συνάδελφος σπουδών τέχνης, στην Ακαδημία San Carlos της Βαλένθια, του Paco Pérez Monleón, του γλύπτη José Gonzalvo και αυτού που υπήρξε και γλύπτης και φίλος, Isaac Rodríguez, από το Jabaloyas, «ένας καλλιτέχνης με εκπληκτικές ικανότητες», σύμφωνα με τον Alegre.

Η ζωγραφική του βασίζεται στη διατήρηση της φιγούρας και στην άσκηση τέλειας τεχνικής στον στιβαρό σχεδιασμό και στο αίσθημα του χρώματος. Είναι ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό του στυλ του το ρομαντικό κλίμα των χαρακτήρων του και ο χειρισμός κτυπημάτων φωτός σε αντίθεση με μάζες σκουρόχρωμες που θυμίζουν τον ισπανικό τενεβρισμό του Μπαρόκου.

Έχει εκθέσει σε Μαδρίτη, Μιλάνο, Ζαραγόσα και Βαλένθια, μεταξύ πολλών άλλων πόλεων. Έλαβε, μεταξύ άλλων, το Βραβείο Moncada το 1995· το Χρυσό Μετάλλιο της Benimar το 1957· αρκετά βραβεία Ciudad de Albarracín· το Πρώτο Βραβείο Ζωγραφικής στον Αιθέρα Εξωτερικού του Logroño το 1969· το Μεταλλείο Αφρικής στην Έκθεση Ζωγράφων της Αφρικής το 1974· το τρίτο μετάλλιο στην Εθνική Έκθεση Καλών Τεχνών το 1976 και το Βραβείο Galerías Preciados το 1977, μεταξύ άλλων. Έλαβε το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης του Teruel (ένα από τα βραβεία με τα οποία αισθάνεται πιο περήφανος). Κάποια οδός στο Teruel φέρει το όνομά του.

Αν έπρεπε να επιλέξουμε ένα πίνακα, θα μείνουμε με τον Ενταφιασμό της Santa Eulalia, ο οποίος δωρήθηκε από τον καλλιτέχνη το 1963 στην περικαλλή της Παναγίας του Molino. Αυτό το έργο βρίσκεται πάνω από τον «Ενοπτικό Κομό» από ευγενή ξύλα, χειροποίητα, που βρίσκεται στην άλλη άκρη του αρχιερατικού θόλου, διατηρείται με φροντίδα, όπως και όλα όσα αντιπροσωπεύει αυτός ο εμβληματικός χώρος χάρη στην προσπάθεια, αφοσίωση και αγώνες που η «Αδελφότητα της Παναγίας», υπεύθυνη για τη συντήρηση, όλοι εθελοντές, αναπτύσσουν με το πιο επίμονο πνεύμα.