Εικόνα - Άγιοι Πέτρος και Παύλος, χειροποίητη ξύλινη εικόνα, ζωγραφισμένη στο χέρι - Ξύλο

Χειροποίητη ξύλινη ρωσική εικόνα του Αγίου Πέτρου και Παύλου.

Ο Άγιος Απόστολος Πέτρος, αδελφός του Απόστολου Ανδρέα του Πρωτοκλασάτου, ήταν αγράμματος και φτωχός ψαράς από την Καφαρναούμ στις όχθες της Θάλασσας της Γαλιλαίας. Το εβραϊκό του όνομα ήταν Σίμων, και το όνομα Πέτρος, που στα ελληνικά σημαίνει «λίθος», του το έδωσε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Ζηλωτής στη πίστη, όταν ο Χριστός ρώτησε: «Τι λένε οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ;», ο Πέτρος απάντησε ότι είναι ο Υιός του ζώντος Θεού.

Ο Απόστολος Πέτρος ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς μαθητές του Σωτήρα και ο Κύριος τον αξιούψωσε στο αποστολικό αξίωμα. Ο Πέτρος ακολούθησε τον Σωτήρα αδιάκοπα μέχρι τη μέρα της Ανάληψής Του. Πριν από τη σύλληψη του Σωτήρα, ο Πέτρος αρνήθηκε τον Χριστό κατά τη δίκη, αλλά και με λύπη μετανοήσε.

Μετά την ανάληψη του Ιησού και την κατάβαση του Αγίου Πνεύματος, ο Απόστολος Πέτρος κήρυξε και διενήργησε πολλαπλά θαύματα και ιάσεις στην Παλαιστίνη, τη Μικρά Ασία, την Ελλάδα και άλλες χώρες.

Πήγε στη Ρώμη για να καταδιώξει τον Νέρωνα και καταδικάστηκε σε σταύρωση. Από ταπεινότητα, σταυρώθηκε ανάποδα το 67 μ.Χ. κατ’ απαίτησή του.

Ο Άγιος Απόστολος Παύλος (λατινικά Paulus – μικρός), με το βαπτιστικό όνομα Σαούλ, δεν ανήκε στον κύκλο των μαθητών του Χριστού. Γεννημένος στη Μικρά Ασία, υπήρξε Φαρισαίος και, στο πνεύμα της συντηρητικής ιουδαιοσύνης, συμμετείχε στην καταδίωξη χριστιανών και στη σφαγή του Αγίου μεγάλου Μάρτυρος Στεφάνου.

Η μεταστροφή του στον Χριστό ήρθε αιφνίδια, αποτέλεσμα μιας εξαιρετικής όρασης. Η Πράξεις των Αποστόλων (κεφάλαιο XI) μας διηγούνται ότι στον δρόμο προς τη Δαμασκό ο Σαούλ είδε ένα ασυνήθιστο φως και άκουσε τη φωνή του Θεού από τον ουρανό: «Σαούλ, Σαούλ, τι σε διώκεις εμένα; … Εγώ είμαι ο Ιησούς, τον οποίο διώκεις». Το γεγονός αυτό έγινε σημείο καμπής στη ζωή του. Θεραπευτός, μεταστράφηκε και became ο πιο ζηλωτής διαδότης της χριστιανικής πίστης. Κήρυξε στην Αντιόχεια, τη Γαλατία, την Κύπρο, τη Γαλατία, την Έφεσο, την Αθήνα, τη Μακεδονία, τη Κόρινθο, την Ισπανία και γι’ αυτό ονομάστηκε «Απόστολος προς τα έθνη».

Γύρω στα 67 μ.Χ., ο Παύλος αλυσοδέθηκε και στάλθηκε στη Ρώμη για δίκη. Ήταν θάνατος μάρτυρα στις 29 Ιουνίου 67 μ.Χ., μαζί με τον Άγιο Απόστολο Πέτρο. Ο θάνατός του συνόδευσαν πολλά θαύματα. Παράδοση λέει ότι το ήδη αποκομμένο κεφάλι του αγίου συνέχισε να δοξολογεί τον Κύριο και όπου έπεφτε, άναβε μια πηγή (στο σημείο της σημερινής μονής «Trite Fontana» κοντά στη Ρώμη).

Η Καινή Διαθήκη της Βίβλου περιέχει δεκατέσσερις από τις επιστολές του προς τους νεοσυσταθέντες στην πίστη, στις οποίες εξηγεί χριστιανικές αξίες και τους κανόνες της εκκλησιαστικής ζωής.