Μεγάλος αμμωνίτης Cleoniceras με ιριδίζουσα μαργαριτόλιθο Μεγαλοπρεπής Απολιθωμένος Σπείρα - Ύψος: 287 mm - Πλάτος: 236 mm- 4192 g - (1)

Ένα μεγάλο, λουσμενό απολιθωμένο δειγμα από τα Κρητιδικά θαλάσσια της Μαδαγασκάρης — Παρουσιάζουμε ένα απολιθωμένο δείγμα αμμονητη σε σημαντικό μέγεθος, που ανήκει στο γένος Cleoniceras, προερχόμενος από τα φημισμένα κοιτάσματα του Κατώτερου Κρητιδίου της Μαδαγασκάρης. Αυτό το εξαίρετο εύρημα, χρονολογούμενο περίπου πριν από 110 εκατομμύρια χρόνια, έχει επιμελώς κοπεί και γυαλιστεί σε μια επιφάνεια ώστε να αποκαλυφθεί η πολύπλοκη εσωτερική ανατομία και η εξαιρετική διατήρησή του, μετατρέποντάς το σε αντικείμενο μεγάλης επιστημονικής και αισθητικής αξίας. Η άμεση παρατήρηση αποκαλύπτει μια σπειροειδή εξέλιξη με αρμονικές αναλογίες, της οποίας η λείος επιφάνεια λειτουργεί ως παράθυρο στο γεωλογικό παρελθόν. Ο γυαλισμός αναδεικνύει τα εσωτερικά θαλάμια του φραγμακόνου, πλέον πλήρως ορυκτοποιημένα και γεμάτα με ασβεστόλιθο σε ζεστούς τόνους που κυμαίνονται από κρεμώδες χρώμα έως έντονο μέλι και γήινo καφέ. Μεταξύ ένα θαλάμου και του επόμενου διακρίνονται τέλεια οι διαχωριστικοί φράκτες και, κυρίως, οι πολύπλοκες και λεπτές γραμμές συνόλων τύπου αμονιτίου, με τα διακριτικά τους δένδρω σχέδια που είναι μια αναγνωρισίσιμη υπογραφή αυτών των αρχαίων κεφαλοπόδων. Το πλέον διακριτικό και πολύτιμο χαρακτηριστικό αυτού του εδειγματος είναι η εξαιρετική διατήρηση ευρύτατων τμημάτων της αρχικής μαργαρισιακής φάσης του κελύφους. Αυτή η απολιθωμένη αργονίτης, επιβιώσασα για αιώνες, δεν έχει χάσει την ικανότητά της να αλληλεπιδρά με το φως: στρέφοντας το τεμάχιο, μπορούν να θαυμαστούν υπέροχα φαινόμενα ιριδισμού, με λάμψεις οπαλέρρε σκωπτικά που μεταβάλλονται από πράσινο σε ροζ και βιολεapi. Αυτό το χαρακτηριστικό δεν είναι μόνο ομορφιάς αλλά μαρτυρεί και μια διαδικασία fossilisation άριστης ποιότητας, που έγινε σε ιδιαίτερα ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες. Οι αμμονίτης του γένους Cleoniceras κατοικούσαν τους ωκεανούς κατά τη διάρκεια του Αλβιανού, ενός επιπέδου του Κατώτερου Κρητιδίου. Ήταν θαλάσσια σαρκοβόρα όντα, συγγενικά με τα σύγχρονα καλαμάρια και ναυτίλους, που έχτιζαν ένα κοίλωμα σε σπείρα διαιρεμένο σε θαλάμια για τη ρύθμιση της πλεύσης. Η εξαφάνιση τους, περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια πριν, μαζί με τους δεινόσαυρους, έχει αφήσει μια απολιθωμένη κληρονομιά ανεκτίμητης αξίας για την παλαιοντολογία. Οι κοιτάσματα της περιοχής Mahajanga στην Μαδαγασκάρη είναι παγκοσμίως φημισμένα για την ποιότητα και την αφθονία αυτών των ευρημάτων. Αυτό το αντίγραφο αντιπροσωπεύει τον τέλειο συνδυασμό ενός επιστημονικού ευρήματος και ενός φυσικού έργου τέχνης. Ο εντυπωσιακός αντίθεση ανάμεσα στην τέλεια λεία επιφάνεια της κύριας όψης και το εξωτερικό άκρο, που διατηρείται στη φυσική του κατάσταση, τραβά τον οπτικό διάλογο και προσφέρει μεγάλο γοητεία. Το τελευταίο επιτρέπει την εκτίμηση της αρχικής υφής και του πάχους του κέλυφους. Λόγω της μεγαλοπρέπειας και της ομορφιάς του, αυτό το απολίθωμα αποτελεί ιδανικό στοιχείο για μια φυσική ιστορία συλλογή, ένα έπιπλο Wunderkammer ή για να γίνει το κεντρικό σημείο ενός κομψού διακόσμου, φέρνοντας μαζί του τον ήχο ενός βυθισμένου και μακρινού κόσμου.