Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτή η δημιουργία αναπαράγει ένα από τα πρωτότυπα εικονογραφητικά στοιχεία που δημιούργήσε ο Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνο), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το έτος 2004.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί vellum από βαμβάκι υψηλής γραμμής.
Υπογεγραμμένο σε πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Προδιαγραφές:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 τεμ.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ μου φιλοτεχνηθεί ή εκτεθεί σε κάδρο, και διατηρείται πάντοτε σε επαγγελματική φάκελο τέχνης, οπότε βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα πακεταριστεί σε επίπεδη καφέ σάκο από σκληρό χαρτόνι. Η αποστολή θα τεκμηριώνεται με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο στην τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja κατά παράβαση της θέλησης των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φauves και τους κυβιστές. Τα τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως το Mont-roig, το Παρίσι, η Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναστάτωση που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Αρπ, τον Μαγκρίτ, τον Μρανκούζι και τον Giacometti και εκθέθηκε με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις γύρω από το Dadaism και τον σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μα-λάγα σουρ στη Μάλαγα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά της γλυπτικής και της κεραμικής, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος σε μια τοπίο Mont-roig πρωτίστως και στη συνέχεια της Μαγιόρκα θα αποβεί αποφασιστικός για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από ερευνητικές τεχνικές και μορφολογικές του διερευνήσεις. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη προσαρμοσμένο σε κάποιο συγκεκριμένο κίνημα. Περιεκτικός στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, μέσα από το πλαστικό γεγονός ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία απέναντι στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία ενός μοναδικού και εξαιρετικά προσωπικού γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το Parler Seul αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες φωτεινές, αυθόρμητες και ασαφείς του Miró, ζωγραφισμένες κατευθείαν πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την εφεύρεση των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν υπό την ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, από τις οποίες 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Ήταν στην Ακαδημία La Llotja κατά παράβαση της βούλησης των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φουά και τους κυβιστές.
Τα τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και ως καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του 1920 μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέθηκε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, την Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον ντανταϊσμό και τον σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Βαλένσια της Μάλαγα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη γλυπτική και τη κεραμική, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Ο ριζωμένος στους τοπίου Mont-roig πρώτα και στης Μαγιόρκα μετά θα αποδειχθεί καθοριστικός για το έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, επιζητώντας συνεχώς ένα ολικό και καθαρό έργο, μη συνδεδεμένο με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες δηλώσεις, είναι μέσα από το καλλιτεχνικό γεγονός όπου ο Joan Miró εκφράζει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι εικόνες λαμπερές, αυθόρμητες και άμορφες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στο πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν τη ζωντάνια της δημιουργικής φαντασίας των στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επί Μαέγχτ Εδιούτερ και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. .