Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print - 2004

Τυπωτό έργο Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μία από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων “Parler Seul” (**) (Μιλώ Μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής βάσης (220 g).
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στην ανάποδη πλευρά του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Ανηγήκα (COA).

Χαρακτηριστικά:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος: 2004
- Εκτύπωση: 1000τεμ.
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Άριστη (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ μπαντελωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, επομένως διατηρείται σε τέλεια κατάσταση).

Το έργο θα διαχειριστεί με προσοχή και θα πακεταρισθεί σε επίπεδη χαρτονένια συσκευασία με ενισχυμένο φάκελο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλιση με την τελική αξία του έργου και πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στη σχολή La Llotja κατά του θέλημα των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στη Escuela d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους Φωβούς και τους Κυβιστές. Τα τοπία του, που τον Formάρουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στον πνευματικό αναβρασμό που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Ντανταϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Δευτέρας Παγκόσμιας Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει τη στρατόπεδο εξορίας στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαδρίτη της Μαγιόρκα, χώρο καταφυγίου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντοτε ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη γλυπτική και τη γλυπτή κεραμική, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η προσκόλληση στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και στη Μαγιόρκα αργότερα θα καθορίσει το έργο του. ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές ερευνές του. Ο Miró φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, μη συνδεδεμένο με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσα από το πλαστικό γεγονός όπου ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση των δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρουν τον εφευρετικό ζωντανό παλμό των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν υπό την ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αυθεντικές λιθογραφίες του Miró, οι οποίες 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και άρχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη σχολή La Llotja κατά αντίθετη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα φοίτησε στη Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φώβους και τους κυβιστές.
Τα τοπία του συναισθηματικά, αυτά που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαρόκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην περιφέρεια Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναστάτωση που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούςκαλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντα Νταϊσμό και τον Σουρεαλισμό.
Η ώθηση του αφηρημένου εξπρεσιονισμού τον ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκεη τη δεκαετία του 1940. Αργότερα, το 1956, εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα αποχωρήσει από την εξορία στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάφο της Μαδρίτης, χώρο καταφυγίου και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί θα εστιάσει στη γλυπτική και τη κεραμική, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζοσπαστικότητα στο τοπίο Mont-roig πρώτα και στη Μαγιόρκα αργότερα θα αποβεί καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες του. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας διαρκώς ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, μη συνδεδεμένο με κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω του καλλιτεχνικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση των δυνάμεων θα τον οδηγήσει στην δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει σε έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερα αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπερά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν τον ευρηματικό ζωντανό παλμό των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αυθεντικές λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte.