Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée (*) εκτύπωση του Keith Haring (**)
Αναπαραγωγή του έργου «Untitled», σελινοτυπία δημιουργημένη από τον Haring το 1989.
Έκδοση πολυτελείας σε χαρτί ψηφιακής διατήρησης ομοιογενούς ματ μάζας (250 g/m²). Ένα χαρτί ιδιαίτερα ευέλικτο και υψηλής ποιότητας, παρασκευασμένο στη Γερμανία με ιναπόφαση μη οξειδωτικής ξύλινης ρητίνης και χλωρίου απαλλαγμένο.
Η εκτύπωση εξουσιοδοτήθηκε από την Artestar New York. Πνευματικά δικαιώματα: Keith Haring Foundation

- Διαστάσεις φύλλου: 60 x 47 cm
- Διαστάσεις του θέματος: 50 x 37 cm
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαϊστεί ή εκτεθεί, πάντα διατηρείται σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε συσκευασία από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό ιχνηλάτησης (UPS DPD DHL FedEx)

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλιση μεταφοράς για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

(*) Giclée είναι όρος που αναφέρεται σε τύπο εκτύπωσης υψηλής ποιότητας των εικαστικών τεχνών, ψηφιακά δημιουργημένη με εκτυπωτές με μελάνι. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί μελάνι βάσει χρωστικών και ειδικά χαρτιά για υψηλότητα ευκρίνειας, ακρίβειας χρώματος και αντοχής, ιδανική για αναπαραγωγές τέχνης και φωτογραφιών.

(**) Ο Keith Haring γεννήθηκε το 1958 στο Reading, Pennsylvania, Ηνωμένες Πολιτείες.
Μεγάλωσε στο Kutztown και από μικρή ηλικία εμφανίστηκε μεγάλο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική. Σπούδασε γραφιστική στο The Ivy School of Professional Art, στο Pittsburgh, και στα 19 του, ήδη ανοιχτά ομοφυλόφιλος, μετονόμασε στη Νέα Υόρκη, όπου βρήκε έμπνευση στη τέχνη του γκράφιτι και γράφτηκε στη School of Visual Arts όπου δέχθηκε την επιρροή του Keith Sonnler και Joseph Kossuth, που τον παρακίνησαν να μορφωθεί ως καλλιτέχνης εννοιολογικός μετά την πειραματισμό με τη μορφή και το χρώμα.
Ο Haring προσελκύσε το ενδιαφέρον του κοινού το 1980, όταν άρχισε να σχεδιάζει εικόνες παρόμοιες με γελοιογραφίες με μαρκαδόρο στους υπόγειους σιδηρόδρομους της Μεγάλης Μήτρας, και αργότερα ζωγράφισε με λευκές κιμωλίες κόμικς πάνω σε μαύρους πίνακες που προορίζονταν για διαφήμιση, γεγονός που τον οδήγησε σε περισσότερες από μια σύλληψη.
Οι καθαρές γραμμές του, ζωντανοί χρώματα και οι ενεργές φιγούρες του μετέδιδαν ισχυρά μηνύματα ζωής και ενότητας και οι εκθέσεις του κινηματογραφήθηκαν από τον φωτογράφο Tseng Kwong Chi.

Επίσης κατά την ίδια περίοδο οργάνωσε μια έκθεση στο Club 57, και συμμετείχε σε μια ματιά στο Times Square, όπου ζωγράφισε για πρώτη φορά ζώα και ανθρώπινα πρόσωπα.
Η πρώτη ατομική έκθεσή του ήταν στη Γκαλερί Tony Shafrazy το 1981, το ίδιο έτος που συμμετείχε στην Documenta 7 στη Κάσσελ, Γερμανία.
Το 1982 έγινε φίλος με ανερχόμενους καλλιτέχνες της εποχής όπως ο Kenny Sharf, η Madonna και ο Jean-Michel Basquiat, και μέχρι και γνώρισε τον διάσημο Andy Warhol.
Το 1984 ο Haring πήγε στην Αυστραλία και ζωγράφισε αρκετές τοιχογραφίες στο Μελμπούρν και το Σίδνεϊ, και έλαβε χρήματα για το έργο του από τη National Gallery of Victoria και από το Australian Centre for Contemporary Art.
Ακόμη πραγματοποίησε επισκέψεις και ζωγράφισε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Παρισιού, το Μπεαϊλίν, και τη Μανχάταν.
Ακόμη και σε αυτή την εποχή σχεδίασε ένα ροζ μπουφάν που χρησιμοποίησε η Madonna για να ερμηνεύσει το τραγούδι της «Like a Virgin» στην εκπομπή «Solid Gold».
Το 1985 το Musée d'Art Moderne στη Μπορντώ πραγματοποίησε έκθεση του έργου του, και επίσης συμμετείχε στην Biennale του Παρισιού.
Τον Νοέμβριο αυτής της χρονιάς εμφανίστηκε στο κανάλι MTV όπου ζωγράφισε σε μια εκπομπή παρουσιάζοντας ο φίλος του Nick Rhodes από το συγκρότημα Duran Duran.
Το 1986 μόλυσε τοιχογραφίες στο Άμστερνταμ, το Παρίσι, το Φίντζιξ και το Βερολίνο, ζωγράφισε επίσης το σώμα της Grace Jones για το βίντεο κλιπ του τραγουδιού «I’m not Perfect», και άνοιξε ένα κατάστημα για να πουλά τα έργα του στο SOHO.
Μέχρι τότε τα έργα του άρχισαν να αντικατοπτρίζουν κοινωνικοπολιτικά ζητήματα της εποχής όπως το απαρτχάιντ, το AIDS και ναρκωτικά.
Δημιούργησε επίσης κομμάτια ποπ τέχνης για μάρκες όπως Absolut Vodka, Lucky Strike και Coca Cola, μέχρι και σχεδίασε το εξώφυλλο του ευεργετικού άλμπουμ «A Very Special Christmas», στο οποίο η φίλη του Madonna συμμετείχε.
Το 1988 συγκαταλέχθηκε σε μια εκλεκτή λίστα καλλιτεχνών των οποίων τα έργα εμφανίστηκαν στις ετικέτες των κρασιών Chateau Mouton Rothschild, και την ίδια χρονιά διαγνώστηκε με AIDS, οπότε το επόμενο έτος ίδρυσε το Keith Haring Foundation με στόχο τη μάχη ενάντια στα κοινωνικά προβλήματα σχετιζόμενα με αυτή την ασθένεια και την εξάπλωση του έργου του καλλιτέχνη μέσω εκθέσεων, δημοσιεύσεων και αδειών του έργου.
Το Ιούνιο του 1989 ζωγράφισε το τελευταίο του δημόσιο έργο σε έναν τοίχο του μοναστηριού του Αγίου Αντωνίου στην Πίζα. Το έργο αυτό φέρει τον τίτλο «Tuttomondo».
Ο Keith Haring πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1990 σε ηλικία 32 ετών εξαιτίας του AIDS.

(**) "Ο Άνθρωπος του Κυπέλλου", 1989, αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της ικανότητας του καλλιτέχνη να συνδυάζει παιχνιδιάρικες εικόνες με βαθιά συμβολική υπέρβαση. Αυτό το σελινοτυπικό κομμάτι αιχμαλωτίζει την ενέργεια που χαρακτηρίζει τον Haring, χρησιμοποιώντας τολμηρές γραμμές, ζωντανά χρώματα και μια δυναμική σύνθεση που δημιουργεί μια φιγούρα ταυτόχρονα επιπόλαιη και καθηλωτική. Η κεντρική φιγούρα, του σώματος της οποίας ο τοξωτός μιμητικός κατακερματισμός προτείνει μια στρωτή δομή, σχεδιάζεται σε κίνηση, τα χέρια υψωμένα σε μια αφρώδη κίνηση, ακτινοβολώντας ζωντάνια και κίνηση. Οι γραμμές και οι περιβάλλουσες μορφές ενισχύουν αυτήν την αίσθηση κινητικής ενέργειας, μετατρέποντας τη φιγούρα σε φάρο ζωής και ζωντάνιας.
Σε έντονο πράσινο-μπλε υπόβαθρο με μοτίβο πορφυρού υπόβαθρου, το έργο επιδεικνύει τη μαεστρία στη χρήση αντίθεσης και ρυθμού από τον Haring. Η αλληλεπίδραση χρώματος, μορφής και κίνησης ενσαρκώνει το ενδιαφέρον του Haring για τη διεθνή γλώσσα της ανθρώπινης έκφρασης, μεταφράζοντας χαρά, ζωντάνια και διασύνδεση σε οπτική γλώσσα αναγνωρίσιμη αμέσως. Η φιγούρα του «Ανθρώπου του Κυπέλλου» συμπυκνώνει την εξερεύνηση του Haring για τη μεταμόρφωση, την πολλαπλότητα και την αλληλεπίδραση μεταξύ ατομικής και συλλογικής εμπειρίας, αντικατοπτρίζοντας τη δια βίου δέσμευσή του σε κοινωνικά ζητήματα μέσω εικαστικών εικόνων προσιτών.
Αυτό το έργο αποτελεί παράδειγμα της διαρκούς κληρονομιάς του Haring: την ικανότητά του να δημιουργεί οπτικά καθηλωτική τέχνη, κοινωνικά αντηχούσα και βαθιά ανθρώπινη. Είναι τόσο μια γιορτή της κίνησης και της ενέργειας όσο και μια συγκινητική αντανάκλαση της καινοτόμου οπτικής του Haring στην μετα-μοντέρνα τέχνη των τελών του 20ού αιώνα.