Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Λιθογραφία του Joan Miró (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μία από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Miró για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλά μόνος), γραμμένο από τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από Maeght Editeur το 2004.
Κυριεύεται σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής γραμματοφορείας.
Υπογεγραμμένο στην κεφαλαιώδη πλάκα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής Miró στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Προδιαγραφές:

- Διαστάσεις υποστήριξης: 60 x 45 εκ
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ
- Έτος: 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαίρετη (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ κορνιζωθεί ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντοτε σε φάκελο τέχνης επαγγελματικής φύσεως, οπότε παραμένει σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί προσεκτικά σε επίπεδη συσκευασία από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα συμπεριλάβει επίσης πλήρες ασφάλιστρο για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς καμία χρέωση για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του. Πήγε στην Ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με περισσότερο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα δίδαξε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους Fauves και τους Κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι βασικά τα Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταϊσμό και τον σουρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαρακοστού. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει τη εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που είχε πάντα ονειρευτεί. Εκεί επικεντρώθηκε στη δημιουργία γλυπτών και κεραμικών, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η δέσμευση στο τοπίο του Mont-roig πρώτο και στη Μαγιόρκα αργότερα θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα είναι το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και καθαρό έργο, μη προσαρτημένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την αντίστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον συγγραφέα. Οι εικόνες λαμπρά αυθόρμητες και αψυχολόγητες του Miró, σχεδιασμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν την ευρηματικότητα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν υπό την επιμέλεια της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε έγχρωμη εκτύπωση, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Ήταν στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη βούληση των γονιών του, που ήθελαν να εργάζεται με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους Fauves και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά του τοπία, που θα τον διαμορφώσουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστικούς ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εξέθεσε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταϊσμό και τον σουρεαλισμό.
Η ώθηση προς τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό τον ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαρακοσίων. Αργότερα, το 1956, στην ευρώπη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιο και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστίασε στη δουλειά για γλυπτές και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα στο τοπίο του Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα μετά θα είναι καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Miró αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, στη μόνιμη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και αγνού έργου, μη ενταγμένου σε κανένα κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφράσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Joan Miró δείχνει την επαναστατικότητά του και μια μεγάλη ευαισθησία στα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια συνεργασία εξαιρετικά αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες λαμπρά αυθόρμητες και αψηφώντας τη μορφή του Miró, ζωγραφισμένες απευθείας πάνω στον λίθο με πολύ λίγα αρχικά σκίτσα, φέρνουν το ευρηματικό πνεύμα των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμέλεια της Maeght Editeur και αποτελείτο από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 σε έγχρωμη απόχρωση, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte.