Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Λιθογραφία του Ζοάν Μιρό (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει μια από τις εικονογραφήσεις που δημιουργήθηκαν αρχικά από τον Μιρό για να εικονογραφήσουν το ποιητικό βιβλίο «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνο), γραμμένο από τον Τριστάν Τζάρα το 1947.
Εκδόθηκε από τον Maeght Editeur το έτος 2004.
Πραγματοποιήθηκε σε χαρτί Vellum από 100% βαμβάκι υψηλής βασικής ποιότητας (220g)
Υπογεγραμμένο στην πλάκα.
Σφραγίδα της εκδότριας και της Διαδοχής του Μιρό στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Περιγραφές:

- Διαστάσεις του υποστηρίγματος: 60 x 45 εκ.
- Διαστάσεις της εικόνας: 42 x 33 εκ.
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ συρρικνωθεί/περιλουστεί σε πλαίσια ούτε έχει εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, επομένως διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα πακεταριστεί με φροντίδα σε επίπεδο χαρτοκιβωτίου κατά H-кλάση ενισχυμένου χαρτονιού. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα συμπεριλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστικό κάλυμμα για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Ο Ζοάν Μιρό (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, οι οποίοι ήθελαν να εργασθεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβους και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως προσωπικότητα και καλλιτέχνη, είναι κατά βάση το Mont-roig, το Παρίσι, το Μαγιόρκα και αργότερα η Νέα Υόρκη και η Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα γίνει το ισορροπιστικό αντίβαρο στην πνευματική αναστάτωση που βιώνει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσε μαζί με τον Dalí, τον Tanguy, τη Meret Oppenheim και τον Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα προς τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαράκοντα. Αργότερα, το 1956, μέσα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ζοάν Μιρό θα αφήσει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγίου και εργασίας, όπου ο φίλος του Ζοσέφ Λουίς Σερτ θα σχεδιάσει το εργαστήρι που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ρίζα προς το τοπίο Mont-roig πρώτα και προς το τοπίο της Μαγιόρκα αργότερα θα αποδειχθεί καθοριστική στο έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το γενικό υπόβαθρο for ορισμένες από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνές του. Ο Μιρό φεύγει από τον ακαδημαϊσμό, ζητώντας μια μόνιμη αναζήτηση ενός παγκόσμιου και αγνού έργου, που δεν υπάγεται σε κανένα προσδιορισμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκδηλώσεις, μέσα από το πλαστικό έγινε φανερή η ανταρσία του Ζοάν Μιρό και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτός ο αντίθετος συνδυασμός δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον κατατάσσει ανάμεσα στους πιο επιρεαστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Μιρό, σχεδιασμένες άμεσα στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, φέρνουν το εφευρετικό πνεύμα των τυχαίων στίχων του Τζάρα.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμεληθείσα από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Μιρό, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Ο Ζοάν Μιρό (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στην ακαδημία La Llotja ενάντια στη θέληση των γονιών του, που ήθελαν να εργασθεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φάουβους και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, που τον διαμορφώνουν ως προσωπικότητα και καλλιτέχνη, είναι κατά κύριο λόγο Mont-roig, Παρίσι, Μαγιόρκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, μια μικρή κοινότητα στην επαρχία Baix Camp, θα γίνει το αντίβαρο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, Magritte, Brancusi και Giacometti και εκθέσε μαζί με Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για Νταδαϊσμό και Σουρεαλισμό.
Το ερέθισμα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του τεσσαράκοντα. Αργότερα, το 1956, εν μέσω Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ζοάν Μιρό θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφύγιου και εργασίας, όπου ο φίλος του Χοσέπ Λουΐς Σερτ θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί εστιάστηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι τον θάνατό του το 1983.
Η ριζοنهσία προς το τοπίο Mont-roig πρώτα και προς το τοπίο της Μαγιόρκα αργότερα θα αποδειχθεί καθοριστική στο έργο του. Ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες. Ο Μιρό αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας μια σταθερή αναζήτηση ενός παγκόσμιου και καθαρού έργου, μη συνδεδεμένου με κανένα καθορισμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφάνσεις, είναι μέσω του πλαστικού γεγονότος όπου ο Ζοάν Μιρό δείχνει την ανταρσία του και μια μεγάλη ευαισθησία για τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και πολύ προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) «Parler Seul» αντιπροσωπεύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι λαμπρά αυθόρμητες και άμορφες εικόνες του Μιρό, σχεδιασμένες άμεσα πάνω στον λίθο με πολύ λίγα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν την εφευρετική σπίθα των τυχαίων στίχων του Τζάρα.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από Maeght Editeur και αποτελείται από 72 αρχικές λιθογραφίες του Μιρό, εκ των οποίων οι 49 σε χρώμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte.